De exercitijsdeuotoꝝ ſeu qͣliter
benedicta ſi affuerit ſe aſꝑgendoHis ꝑactis ſit hō ꝯtentus et noncuret de eis ampliꝰ multū nec litiget vltra ꝓ illa vice nimis cū eiſd̓ſed ꝯtēnat. et ūic citius euaneſcenta mēoria ¶ Suꝑ p̄miſſis habemexēplū de qͦdā mocho in heremoqui talibꝰ turpibus cogitatōibusvexabat̉. xx. annis ⁊ nemini audebat aꝑire tentationē hāc ꝓpter eiabominationē Tandē tn̄ cuidamātiquo exꝑto pr̄i eā nō ore ex ve̓cūdia ſed ſcpͥto detexit Qui ridesait pone manū tuā ſuꝑ caput meūqd̓ cū ille feciſſꝫ. ait idē pr̄ Suꝑ caput meū ego accipio totū iſtd̓ peccatū tuū et om̄e pōdus eiꝰ. Nō eigo tu āplius inde ꝯſcīam aliquaꝫhēas Cū aūt moͣchus ſuꝑ hoc miraret̉ ⁊ cam hꝰ q̄reret Rn̄dit pr̄ q̄rēdo Placuit ne vnqͣꝫ tibi iſta turpis cogitatio Abſit inqͥt ille Nammaxime mͥ ſꝑ diſplicuit Et ait ſcuspr̄ Manifeſtū eſt ergo ꝙ tu eaꝫ nōagis. ſꝫ eā pateris ātiqͦ hoſte ꝓcurante et te vt deciꝑe tandē per deſꝑationē poſſet ita fatigāte Nuncergo fili mi audi ꝯſiliū meū Et cūiteꝝ inuaſerit talis turpis cogitatio dic Tibi et ſuꝑ te inimice neqͣꝫſit hec tua blaſphemia. ego nihil īea hr̄e volo. ſꝫ dn̄m deuꝫ meū egoadoro et veneror in ip̄m qꝫ credoExpoſt ꝟo iſte fr̄ nūqͣꝫ habuit ampliꝰ hāc grauē tentationē conſilioſenis adiutꝰ. ¶ Et noͣndū ꝙ ꝑſōadeuota hmōi tentationes grauesnō dꝫ ꝯfiteri indr̄nter cuicunqꝫ ſacerdoti qͣꝫqͣꝫ pl̓imū lr̄ato ne forteoccaſionē deſꝑationis hēat ꝓpter
multoꝝ inexꝑientiā ſꝫ recurſuꝫ habeat ad viros deuotos r̄ligioſosdiſcretos Nec eſt opꝰ in ſpēali nimis declarare in ꝯfeſſione talemturpitudinē. ſꝫ ſufficit ita dice̓ vt ꝯfeſſor intelligat mentē cōfitētis. ethoc ꝓ ſemel. Si āpliꝰ vexaue̓it. ſatis eſt eidē ꝯfeſſori ampliꝰ ſimpl̓rin genere eandē dicere.xalis de cogiRegula Aelll̓catiōibꝰ mal̓Ro illis q̄ p̄miſſa ſunt notet̉ꝓ regl̓a gene̓ali. ꝙ qͣleſcūqꝫcogitatōnes male occurrerit ſiueſint de carnalitate. ſiue de inuidiaira ſuꝑbia ⁊cͣ fiat diligentia vt abintra eis nō ꝯſentiat̉ et vt ab exͣ n̄impleant̉ et ſecurꝰ erit hō ꝙ nll̓omō hmōi erūt pcc̄a mortalia. imocōit̓ cū eis ita reſiſtit̉ erūt magneꝟtutis h̓. ⁊ in futuro remueratōisſingl̓arꝭ. mat̓ia ſeu occaſio Ex hūilitate tn̄ p̄t hō de eis ꝯfite̓i n̄ in ſpēſꝫ ī genē̓ali dicēdo ſic Tl̓es malascogitatōnes habui. tn̄ ꝑ dei gr̄aꝫip̄e mͥ nūqͣꝫ placuer̄t Timeo nihilominꝰ ꝙ n̄ tā cito eas impugnaueriſic̄ debuiſſē et cū dei auxilio potuiſſē ¶ Pondū āt ē ꝙ ſi ī his adueniret qd̓ abſit delc̄atio cū cōſenſu. ſoīno expreſſe et ſpecifice eēt ꝯfitēdū. etſi in oꝑatiōeꝫ ꝓcederet̉ tuncadhuc ml̓to āpliꝰ. qꝛ hͦ foē̓t gͣuiusHuic regl̓e generali videt̉ addendū. ꝙ ſi ꝑſōa deuota fuēit ex naturali qͦdamō īclinatōe nimis ꝓnaad aliqd̓ pcc̄m ſeu vicium ſit hͦ irainuidia. male loqͥ de alijs. aut alid̓qd̓cūqꝫ. ita vt qn̄ꝫ ec̄ cadat moͣrlit̓. nll̓o mō ꝓpt̓ hͦ deſꝑet. ſꝫ cordia-