ad ſorores
lvi
agere In eccl̓ia eniꝫ oꝑtet ſe alijsꝯformae̓ Sb̓dit enī ſn̄ialit̓ ꝙ ei videtur modꝰ iſte bonꝰ eē ⁊ ꝓficuꝙ ſe qͥs rectū teneat ſupra brachium ſiniſtrū inclinādo. Credo bn̄ hͦip̄m exꝑiētia accepiſſe ¶ Scio etaliū cui nulla diſpoſitio ⁊ corꝑisordinatio maius p̄ſtat auxiliū. ſic̄ſedēdo inclinatꝰ ſupra dorſū ⁊ qͣſiiaceat vultū verſū tenēs ad celumaut terrā ¶ Aliqͥbꝰ placꝫ ire ⁊ redire qd̓ int̓dū p̄t eē ꝓficuū ꝓ recreatione aliqͣntula Sed ꝯtinue ⁊ſepe hͦ age̓ puto qͥeti aīe nō modicū fore impedimētū. q̄ tn̄ qͥes ſuꝑoīa debꝫ inqͥri ad ꝑtingēdū ad hͦde qͦ nr̄a ē locutio Nec fruſtra dicit ariſtꝭ. anima ſedēdo ⁊ qͥeſcēdoſapiens efficit̉ Sed ex qͦ aliqͥ ſpūshn̄t ita leues ⁊ mobiles ac ita admūdialia oꝑa inclinatos ꝙ eis eſſet ꝑuꝰ infernꝰ eē ſine ſocietate vl̓ ſein loco vno fixos ꝯtinē qͣꝫuis etiābn̄ ad modicū tēpꝰ. ideo huiuſmodi modicū vel nihil ꝓficiūt ad vita ꝯtēplatiuā. imo ip̄is eſt meliuseā dimitte̓ ⁊ ſe trade̓ actiue. niſi tales ꝯditiōes ꝑ violētiā ꝯſuetudinis poſſent qn̄qꝫ deuince̓ Nihil ēenī qd̓ ꝑ labore et diligētiam nonpoſſit ſuꝑari ¶ Sūt et alij qui ſtatim tētātur blaſphemijs ⁊ alijs vicijs ita horribilit̓ ꝙ vix ſuſtinē vslent. exinde incidētes interdum infreneſim aūt extra bonā fidē. efficiūtur qꝫ etiā melācolici triſtes ⁊iracūdi. oīaqꝫ ipſis diſplicent Agnoſcūt qͣꝫ tales ꝑ exꝑientiā ꝙ eis
ſit multo meliꝰ eē in ſocietate ⁊ labore exteriori. qꝛ tūc talia non cogitāt q̄ eos ſic turbare poſſēt Etiſti ſil̓it̓ nō valēt ad ꝯtēplatiōeꝫ niſi ex gr̄a ſpēali. vel ſaltē ip̄a eſt eisduriſſima ⁊ ꝑiculoſiſſima ¶ Sūtitē alij aut ꝑ naturā vl̓ gr̄aꝫ aut ꝑiſta ambo ſil̓ amātes ſolitudinemſolicitiqꝫ de ſua ſalute. deſiderantes agnoſcere deū ac ſpūalia iſtaad amare Nō hn̄t etiā nimis fortes vehemētesqꝫ carnales motꝰqͦs vincē nō valerēt Iſti habilesſūt ad tradēdū ſe vite ꝯtēplatiue⁊ ſpēalit̓ hn̄tes cor dulce ac tenerū ad deuotiōeꝫ flexibile Difficile eſt enim cor durū ad bonū pertinge̓ qd̓ male habebit in nouiſſimō Et accidit ꝑtinge̓ aliquē paulatim aſcēdēdo ab actiua vita vſqꝫ ad gradū ſūmuꝫ ꝯtēplatiue. qͥtn̄ poſtea reuertet̉ deſcēdetqꝫ adactiuā. Quod ꝯtingere p̄t in caſibus duobꝰ. vel ꝑ negligētiā ⁊ fictionē. aut certe ꝑ abūdātiā virtutis. tali mō ꝙ pro ſuo libitu vtat̉vna vita ſine alteriꝰ impedimētoIel ẜm ſuū officiū. ⁊ ſtatū talemhr̄e decet p̄latos. ſic ꝙ ſint vite cōtēplatiue ita ꝑfecti ⁊ in tali radicatiꝙꝫ deſcendere poſſint ad actiuam non tamē deſerēdo omninoꝯtemplatiuam Quemadmodumangeli ad noſtram cuſtodiam deputati hic inferius contemplantur ſemper videntes faciē dei patris qui in celis eſt