contemplationisDe monte

DiſputatioCapit. xxvi. ¶ quo vitā ꝯteplatiua proſit in pͥmo ſibi ip̄i.Ropt̓ tria motiua ſeu rōnes tres int̓ alias. qͥdammirātur ꝙ aliqͦs ſe traditvite ꝯtēplatiue Primā qꝛ ꝯtēplatiui non niſi ſibi ip̄is ꝓficiūt Scd̓aqꝛ videt̉ eis ꝙ ꝯtēplatiui nimis velint inqͥrere ⁊ ſape̓ atqꝫ nimis altevolare Tertia ē. cū ml̓ti ſint decepti exinde ⁊ effecti fatui ⁊ melācolici ¶ Ad qͣs rōes tres ſi ſaltē rōesdicede ſunt breuit̓ ⁊ manifeſte rn̄debo ſancti en doctores de materia tali abūdātiꝰ ſubtiliꝰ ꝓfūdiꝰ ꝙloquūtur ¶ Ad pͥmā rōnē reſpondeo ꝙ aliqͥs vite ꝯtēplatīe ſibi ip̄iꝓficit multo plꝰ atqꝫ diuiniꝰ. placet qꝫ ampliꝰ deo qͣꝫ ꝑ vitā actiuēqd̓ ſatis ē Nihil eſt enī poſt deuꝫa me plꝰ diligēdum qͣꝫ egomet. etplꝰ etiā qͣꝫ totū reſiduū mūdi. id̓op̄diligēdū eſt mihi place̓ deo. iſtāqꝫ vitam acceptare qͣ ſibi acceptior fleri poſſū ⁊ potiꝰ qͣꝫ hr̄e modicū meriti. vel forte vt aliū lucrifacerē eū ſaluādo. mei aūt detrimētū paterer me ꝯdēnando Et eſt hͦintelligēdū ceteris paribꝰ. et ꝙ aliquis tam libere poſſet vti vna vita ſic̄ ⁊ alterā Quod dico ꝓpt̓ publicos officiales ⁊ p̄latos. et habētes alias dignitates ip̄os obligates vite actiue intende̓. quēadmo.dū ſt̓ etiā muliēs maritate puēoshn̄tes ⁊ familiā gubernates autobligati ſuis ẜuire parētibꝰ Si eī

contemplationishuiꝰ mōi ꝓ tūc ſe trade̓ vellēt ꝯtēplatiōi ip̄i ſe dānarēt ꝓpt̓ obligationē qͣ ligati ſūt ad alijs ꝓficiendū. eſſetqꝫ vna mala tentatio ⁊ periculoſa vni tali vt dictū eſt ꝙ ſibid̓lectabiliꝰ eēt ſꝑ intēde̓ ꝯtēplationi. negligēdo aut poſtponendo hͦqd̓ face̓ teneret̉ Et eſſet ꝓpt̓ hͦ dānoſꝰ ⁊ noce̓t ſubditis ⁊ reipubliceDe tali eſſet bn̄ ꝯq̄rēdū ⁊ ſabbatu ꝯtēplatiōis ſue deridēdū Sedalit̓ ē de nō obligato ad ſeruiēdūalijs ꝓpt̓ officiū qd̓ hꝫ vel nō neglecto qd̓ face̓ alijs tenet̉De profectuCapl. xEVll. quē cōtēplatui alijs afferūt.Onſequēt̓ oſtēdo ꝙ ꝑſōa(ꝯtēplatiua multū etiā proVeſt alteri. Primo qꝛ dat̉exēplū bone vite̓ p̄dicatqꝫ fc̄o etoꝑe deū ſuꝑ oīa diligēdū. et ꝙ reliq̄ oīa ſunt vanitas nec curandaEt hec non eſt modicā doctrinaimo de tāto p̄ualet qͣnto oꝑa pl̓ꝰꝯꝓbant̉ eē ſine fictiōe qͣꝫ verbaItē ꝯtēplatiui per deuotas ſuasor̄ones oībꝰ alijs ꝓſūt Et acciditſepiꝰ ꝙ ꝓpt̓ eoꝝ merita deꝰ facietqͥbꝰ dā mediātibꝰ mūdanis licꝫ ec̄mali ſint tales qd̓dā maximū bonū puta pacē alicuiꝰ regni vel ꝯſimile. quia nihil poſſumꝰ ſine gracia dei ſpeciali. quā citiꝰ boni ꝯtēplatiui impetrant a deo qͣꝫ actiuiEt ſunt ipſi tanqͣꝫ oculi corporisilluminātes et dirigētes oēs oꝑatiōes fc̄as per membra ⁊cͣ Et licet