De monteνιλμισ ¶ S
moris aut deſerti. alijs aūt ſufficiunt ſecreta cāpoꝝ. alijs eccl̓iarū.aut certe ſuaꝝ domoꝝ. talit̉ inibiſe collocātes ne videāt alios necab alijs ip̄i videant̉. aut qꝛ nō eſtibi aliqͥs alt̓ hō vel ſic ſe ꝯtinēt etordinat ad moduꝫ heremite Un̄arſeniꝰ eccl̓aꝫ ingreſſus. retro pilare vnū vbi neminē videret. nec videret̉ a quoqͣꝫ ſolitꝰ erat ſe locareAliqͥbꝰ ſonꝰ qͣntulūcūqꝫ etiam modicꝰ ſiue hominis ſiue auicule ſiuecātus aut etiā locutiōis. p̄ſtat impedimētū ſue ꝯtēplatiōis Alijs qͥhuſdā cātꝰ eccl̓ie ſepiꝰ nō modicūp̄ſtat auxiliū cogitādi ad ea q̄ cupiūt qͣre ip̄m libēter audiūt Talit̓beatꝰ Augꝭ. de ſe ip̄o ꝯfitetur qūoaudiēdo mōdulatione pſalmoruꝫa hymnoꝝ eccl̓e in ſue ꝯuerſionisinitio lachrymis rigabat̉ ⁊ cordiſuo veritas infūdebat̉ et ei multūbn̄ fuerat ꝓ tc̄ Et ꝓpt̓ diuerſitatētalē generalis regula ad ſciēdumqͥs locꝰ ad ſecretū q̄rēdū aptioreſſet dari nō p̄t. ſed q̄rat hūc quilibet ẜm gr̄am a deo ſibi traditā.et etiā ẜm ſtatū ei ꝯuenienteꝫ in qͦfuerit quē p̄t ꝯtinuare aut in quoſeip̄m poterit exercitare ſine noteerga alios qͥbꝰ ꝯuiuit vel ſingularitatis vane glorie aut etiā ipocriſis Poterit enī eſſe aliqͥs de ſtatutali aut in vitā tali ꝙ eccl̓iam ſepius viſitare nō habebit vel a talinimis diſtabit ¶ Greuit̉ ergo loquēdo ad hn̄dū leuiꝰ. aſſueſcēduꝫeſt in ꝓpria domo aut in ſua came
contemplationira ſi talis ſola haberi poterit autalicubi intra eā Et ad h̓ ꝯſequendū multum faciet ꝯſuetudo ei autꝯplacētia ⁊ delectatio ibidē recepta Noui mulierculā cā infirmitatꝭ.coactā ſe in qͣdā camera ꝑ tēpꝰ nōbreue ꝯtinē. quadā vice mͥ loquēsReſcio qͥd faciā inqͥt cū ꝑdiderohāc camerulā. nō ē enī mͥ locꝰ aliꝰad cogitādū deū. ⁊ ad me ipſamita bn̄ ꝯueniens ſic̄ iſte Nec oꝑtetſꝑ attēdere ꝙ habeat̉ talis ſecreta ſolitudo aut etiā ſecretꝰ locꝰ determinatꝰ. ſꝫ vbicūqꝫ fuerit ſiue incāpis ſiue in villis ſiue in balneoquēadmod̓ tradidit chryſoſtꝭ. ibiſolū ſe hō p̄t recollige̓ ⁊ a mūdoſubtrahere Et ꝓdeſt ſepe diuerſitas ⁊ loci mutatio ad delectationeꝫ ⁊ recreatiōeꝫ quā aliqͥs ſic p̄taccipe̓ Nocturnū āt tp̄s ad hͦ ꝯueniētiꝰ ē. qꝛ qͦetiꝰ ⁊ magis pacificūabſqꝫ tētatiōibꝰ vane glorie mūdi¶ Qūo corpꝰ ꝯtē¶ Aul. xxV. platiui debet ordinari ⁊ d̓ īpedimētꝭ. adueniētibꝰOcꝫ doctor qͥdā eximiusguill̓mꝰ olim ꝑiſien̄ ep̄s ꝙcorꝑis debita ordinatioml̓tū ꝓeſt ad firmaꝫ cogitatiōemalicuiꝰ rei hn̄dā Et qͥlꝫ corpꝰ ſuumin tali ſituat diſpoſitione quaꝫ ſibimagis nouerit delc̄abilē ⁊ expedientem ſiue hoc ſit geniculādo ſiueſtādo ſiue ſedēdo inclinādo appodiādo ſiue etiā iacēdo. ⁊ ē h̓ intelligendum cum quis ſolus extitēitpoterit ei tūc fine ſingularitate id