lv.
ad lororioit ſuper terrā. q̄ locꝰ eſt exqͦ grauis ē. et ignis tēdit in altū. vtpoteleue ſurſū quouſqꝫ ibi ꝑueneritDe duobꝰ moCapl. xxiij. dis ſulētijEcūdū ſtatuū diuerſitatēN ꝯditionū ⁊ varietatemhominū p̄t qͥlibet reꝑirelocū ſibi ſecretū. vt inibi in pace qͥeſcat ⁊ in ſilentio Ierum tn̄ eſt ꝙpͥncipale ſecretum ⁊ ſile̓tiū haberidebet ad ītra in aīa magis qͣꝫ abextra. hͦ ē ꝙ aīa excludat a ſe ⁊ habitatiōe ſua oēm curā humanammūdanā oēmqꝫ cogitationeꝫ vanā vel nociuā. ⁊ q̄cūqꝫ eā impedire pn̄t ad illuc ꝑueniēdum qͦ tēditAccidit enim ꝙ aliqͦs ſepe corpore ſolꝰ ſit ab hominibꝰ ſegregatus.nihilominꝰ tn̄ ꝑ fātaſias cogitationes et melācolias patit̉ ⁊ ſuffertgrauiſſimā oneroſam qꝫ ſocietatēin ſemetip̄o. q̄ fātaſmata generātſibi varios tumultꝰ ⁊ magnas collocutōes ſeu garrulatōes corā ſuiintellectꝰ oculis adducētes modovnū poſt reliquū. inducentes eumnūc ad coqͦnā. nūc ad foꝝ adducētes ei inde delectatiōes immūdas carnales. mōſtrātes ſibi mōchoreas pulcritudīes cātilenas ⁊hmōi vāitates trahēdo ad malū⁊ pcc̄ꝫ Quēadmodū ꝯfitet̉ beatꝰhieronymꝰ de ſe ip̄o humilit̓ ꝙ cūerat abſqꝫ ſocietate qͣlibꝫ in deſerto p̄ter beſtiaꝝ ſilueſtriū ⁊ ſcorpionū erat nihilominꝰ ſepe cogitatione ſcꝫ in choreis ⁊ in ſocietate do
minaꝝ rome Fātaſie etiā tales facient aīaꝫ ſolaꝫ exiſtēte iraſci ⁊ litigare ad alterū abſētē tanqͣꝫ preſens ſit ⁊ iniuriari. poſtea ip̄a ꝯputabit argētū ⁊ mercabit̉ ꝯportāstheſaurū validū. interdū ibi tranſuadabit mare ꝑ ſuas optatōes etdeſideria Nunc ꝑuolabit terrammō erit in magnis dignitatibꝰ. etſic breuit̓ de ꝯſil̓ibꝰ fantaſmatibꝰ⁊ fatuitatibꝰ ſine numero Aīa ꝟotalis ibi nō ē in ſecreto nec in ſolitudine qͣꝫuis ſola ſit ab extra Neccerte aīa deuota ꝯtemplatiōi vscans ſola ē. qꝛ nūqͣꝫ minꝰ ſola ē niſi qn̄ ip̄a ſola ē Sꝫ iſtaꝝ ſolitudinum duaꝝ abſētia int̓ ſe ml̓tū differt Aīa enī deuotā ꝯtēplatīa nōeſt ſola. qꝛ exiſtit in ſocietate optima vtili ⁊ delectabili .ſ. cū deo ⁊ ſāctis eiꝰ ꝑ ſc̄a deſideria. deuotas ſāctas qꝫ cogitatiōes. Alia āt vtit̉ſocietate valde damnoſa vel ſaltēei nihil ꝓficua aīa ſcꝫ ita inutilitermēte yagabūdā¶ De naturaliCapit. xxiiii.ecretoErū ē tn̄ ꝙ ad hn̄dū ſecretum ac ſilētiū ab intra inaīa ꝓdeſt q̄rere ſecretū ⁊ſilētiū ad extra ſaltē mediocrit̉. ſinō ex toto Et maxime iſtis ꝓficuum ē qͥ nōdū vſū hn̄t nec ſciunt ſeip̄os retrahe̓ intra ſemetip̄os cuꝫab exͣ ſocietati ſunt ꝯiūcti qd̓ ꝑfectōis ē ⁊ fortiſſimū. nec adqͥrit̉ tl̓eniſi ꝑ lōgā bonāqꝫ ꝯſuetudinē Aliqͥbꝰ delectabilior ē locꝰ ſecretꝰ ne