contemplationisDe monte

priā deſidiā ⁊ tepiditatē redargūunt ⁊ ita in ſe ip̄is durū faciūt cōflictū grandēqꝫ diuiſionem. De qͦTerte volūtatis carnal̓ ꝯtra ſpūalem. amoris mūdani ꝯtra diuinuSꝫ amor dei adhuc eſt valde mōdicꝰ ⁊ debilis. mūdanꝰ ꝟo fortis ⁊potēs. repugnat qꝫ fortit̉ ne nidūſuum ſeu hoſpicium quod habuitab infantia in homine perdat. Etꝙ plus moleſtat ipſe amor mundioculis cernit̉ corporis/ et ſentiturdulcis eē ad retinēdū. amarꝰ veroad ꝑdēdum Amor aūt dei ecōtranō videt̉ ⁊ ſentit̉ durꝰ ad adqͥrēdūet dulcis ad dimitrēdū Ecce certedurū diuortiū ſeu partitio. ſꝫ in deinoīe nil tam durū qd̓ prompta ⁊bona volūtate qͥs nō poſſet exuperare ⁊ vince̓ ꝑ diligētē laboreꝫ etſpem bona in futuro meliꝰ habendi ẜm ſpōſiones affirmatiōes qꝫqͣs taꝫ recipit ex ſacris ſcripturisqͣꝫ ꝑ iſtos qͥ hͦ pedagiuꝫ ſeu viamiſta ꝑcurrerūt exꝑti oīo ⁊ ꝓbati inmalo de hinc in bono. qͥbꝰ meritofidē nr̄am firmit̓ trade̓ debemꝰCapi. xxij. ¶ In qͣliſtatu ē cōtēplatiuꝰ in ſcd̓ogrādū ꝯtēplatiōisOſt hͦ duellū ⁊ hūc lāguorem incipit quis ꝯualeſce̓meliꝰqꝫ hr̄e Nō enī tā grauiter ⁊ difficult̓ portat care̓ amore mūdāno qͣꝫ antea. qͣꝫqͣꝫ adhucnō recipiat magnā placētiā ſeu cōſolationē ⁊ delectationeꝫ in amore diuino ad quē tēdit Habet au-

contemplationistem ſe tanqͣꝫ int̓ duos ſtatꝰ. nō oīonec ex toto mortuꝰ mūdo nec etiātotalit̓ viuēs d̓o Et ibi in ſtatu tali p̄t dici mori amore Non enī ſentit vt antea dolores ſalutaris ſueinfirmitatis qͦs ſenſerat mortificādo vitā ſuā carnalē Sed etiā adhuc nō eſt viuificata ſeu reſuſcitata ad recipiēdū ꝯſolationeꝫ amoris ſpūalis Et in tali ſtatū p̄t aſcēdere in ſcd̓o gradu ſcale ꝯtēplationis quē appello locū ſecretū ⁊ ſilētiū. qͣꝫuis enī ātea poterat quislocū q̄re̓ ſecretū ⁊ ſolitariū ad exorandū deū ⁊ de ſua cogitare ſalute. nō tn̄ erat ſecurū ſe illic totalit̉trade̓ frequētiꝰ ꝓpt̓ cās ſuꝑiꝰ aſſignatas Sed hic p̄t ſe audaciꝰ expone̓ ad ſolꝰ manēdum ⁊ niti adadqͥrēdū vite ꝯtēplatiue ꝑfectōeꝫſe figēdo in amore diuino talit̓ ꝙſui obliuiſcat̉ ac alioꝝ. ꝯuertēdooīo ⁊ ex toto anime ſue vultū ſpiritalem ad ſpiritalia. et auertendoeūdē a materialibꝰ. niſi qͣꝫtū talesꝓſint ad amādū ⁊ adiuuant adcognoſcēdū ſpiritalia Et ꝙ ī iſtoſtatu videat viuacit̓qꝫ ſētiat hͦ qd̓ſapiēs ecc̄s dic̄ Iāitas vanitatūet oīa vanitas. ⁊ ꝙ nihil ſit ī quoſe reponat nec delectationē accipiat aut ꝯſolationē. niſi in vltimo ⁊optimo ſuo bono in fine ſuo recto⁊ felicitate q̄ ē deꝰ ⁊ ſe ī illo ꝯtinuomoueat. anheletqꝫ ad deū tanqͣꝫlāguidā incēdio amoris qͦuſqꝫ eūteneat. ad quē ſic tēdit. ꝙadmod̓lapis exͣ locū ſuū ꝓpriū exiſtēs ten