Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
Lr
Einzelbild herunterladen
 

ad lorores;

.l.

cognitio eſt ſic̄ auguſtinꝰ teſtaturQue ꝯgnitio talis ē et ita ſecreta a nemine niſi hn̄te ꝑcipit̉ qꝛper verba aut doctrina explicariet demōſtrari p̄t alteri. quēadmodū dici ſolet de infirmitate validā dolorē hꝰ infirmitatis nullus bn̄ ſentit ſic̄ qui iſta premit̉. Capi. xi. amor mūdanꝰ ſeu mūdi pͥmoeſt remouendusApiēs inchoare ſcireartē bn̄ amādi deū vitāꝯtēplatiuā. pͥmo et principalit̓ toto conamine laborare dꝫad remouēdū amorē fatuū contrariū. quē appello vocabl̓o generali. amorē mundanū Amor enimmūdanꝰ iſte ē vt glutinū qd̓damalas aīe ſpiritales impediēs. ne ſein altū poterit lubleuare Eſt etiāſic̄ calx ſeu cemētum tenar fortepedes anime retinēs. ne libe̓ valeat ꝑtrāſire Rurſꝰ ꝯꝑat̉ iſte amorcatene ſil̓iter tenens alligās animaꝫ ip̄i corꝑi vt ab eo ſe poterit elongare. in ſil̓itudine vniꝰ vrſivel ſimee ꝯtinue ſe vertētis girātis ſeu circūeūtis columnā a pilare cui alligata ē. vltra tranſirepotētis Itē eſt ſic̄ trūcꝰ qͥdaꝫ alligatus ſimee. queꝫ inimicꝰ animāipſaꝫ affixā tenꝫ ſꝑ. ꝓhibēs fugāeius lōgiorē. qͣtenꝰ etiā citiꝰ aliqifugiētem reapprehēdat. Similat̉inſuꝑ ꝯpedibꝰ qͥbꝰ aues rapacesalligate pedibꝰ deferunt̉ Et ſic pariformit̉ de pluribꝰ figuris qͥbus

ꝯꝑat̉ Iſte amor ē regina illa peſſima. ꝯſtituit fūdauit babylonciuitatē confuſiōis inimici infernalis ī creatura humana ffecit enīamare ſemetip̄m vſqꝫ ad ꝯtēptūnihilipēſionē dei om̄ipotētis. Eſtitē terra mala ſterilis maledē̄a ꝓducēs fructū qͣntulūcūqꝫ bo Eſt cadauer ꝓhibēs coru̓ūreuerti in arcā. eſt animaꝫ in hoſpicium celeſtis ꝑadiſi Poſtremogerit typū fatue mulieris in tātuꝫgarrientis vlulātis horribilem ſtrepituꝫ excitantis per ſuasfantaſias qͣs inducit in domū ipſius anime ſine ceſſatiōe ip̄a aīacogit̉ exire ꝓpriū domiciliū ſpūſſanctꝰ debe̓t verꝰ hoſpesp̄t inibi habitare; ſꝫ inde abſceditQualis ſit penaCapl̓. xll. dimittendi amorem mūdiix amor mūdi ſeu mūdanus talis ē ſic̄ p̄diximꝰ. et amor bonꝰ illuc ꝑuenie̓ valet vbi iſte habitat Opter ſe inde expedire remoue̓ ipſūtoͣlit̓ rumpe̓/ eiusqꝫ ciuitatē ꝯfundere atqꝫ ab hoſpicio ſuo expelle̓Sed heu hoc face̓ ē multo difficiliꝰ qͣꝫ plures credūt Et qͣlis penaſit iſti meliꝰ ꝑcipiūt/ ſe ip̄os ali ſtudēt alienare. qͣꝫ ceteri denullum computum faciunt nec adhoc nitunt̉. Sic̄ eniꝫ auiculaſtricta capta ſit ꝯpedibꝰ percipit. cum ſuꝑſidet glutino/ nonſentit ſe annexam quouſqꝫ recedere voluerit et inde volare. Sic etaii. jx.l.x Ca.craſyliu reraQRrꝝlici. aii.