ad lorores;
.l.
cognitio eſt ſic̄ auguſtinꝰ teſtaturQue ꝯgnitio talis ē et ita ſecretaꝙ a nemine niſi eā hn̄te ꝑcipit̉ qꝛper verba aut doctrina explicariet demōſtrari nō p̄t alteri. quēadmodū dici ſolet de infirmitate validā ꝙ dolorē hꝰ infirmitatis nullus tā bn̄ ſentit ſic̄ qui iſta premit̉.¶ Capi. xi.Ꝙ amor mūdanꝰ ſeu mūdi pͥmoeſt remouendusApiēs inchoare ⁊ ſcireartē bn̄ amādi deū ꝑ vitāꝯtēplatiuā. pͥmo et principalit̓ toto conamine laborare dꝫad remouēdū amorē fatuū ⁊ contrariū. quē appello vocabl̓o generali. amorē mundanū Amor enimmūdanꝰ iſte ē vt glutinū qd̓damalas aīe ſpiritales impediēs. ne ſein altū poterit lubleuare Eſt etiāſic̄ calx ſeu cemētum tenar ⁊ fortepedes anime retinēs. ne libe̓ valeat ꝑtrāſire Rurſꝰ ꝯꝑat̉ iſte amorcatene ſil̓iter tenens ⁊ alligās animaꝫ ip̄i corꝑi vt ab eo nō ſe poterit elongare. in ſil̓itudine vniꝰ vrſivel ſimee ꝯtinue ſe vertētis ⁊ girātis ſeu circūeūtis columnā a pilare cui alligata ē. vltra tranſire nōpotētis Itē eſt ſic̄ trūcꝰ qͥdaꝫ alligatus ſimee. ꝑ queꝫ inimicꝰ animāipſaꝫ affixā tenꝫ ſꝑ. ꝓhibēs fugāeius lōgiorē. qͣtenꝰ etiā citiꝰ aliqifugiētem reapprehēdat. Similat̉inſuꝑ ꝯpedibꝰ qͥbꝰ aues rapacesalligate pedibꝰ deferunt̉ Et ſic pariformit̉ de pluribꝰ figuris qͥbus
ꝯꝑat̉ Iſte amor ē regina illa peſſima. q̄ ꝯſtituit ⁊ fūdauit babylonciuitatē confuſiōis ⁊ inimici infernalis ī creatura humana ffecit enīamare ſemetip̄m vſqꝫ ad ꝯtēptū ⁊nihilipēſionē dei om̄ipotētis. Eſtitē terra mala ſterilis ⁊ maledē̄anō ꝓducēs fructū qͣntulūcūqꝫ bonū Eſt ⁊ cadauer ꝓhibēs coru̓ūreuerti in arcā. hͦ eſt animaꝫ in hoſpicium celeſtis ꝑadiſi Poſtremogerit typū fatue mulieris in tātuꝫgarrientis ⁊ vlulātis ⁊ tā horribilem ſtrepituꝫ excitantis per ſuasfantaſias qͣs inducit in domū ipſius anime ſine ceſſatiōe ꝙ ip̄a aīacogit̉ exire ꝓpriū domiciliū ⁊ ſpūſſanctꝰ qͥ eē debe̓t verꝰ hoſpes nōp̄t inibi habitare; ſꝫ inde abſceditQualis ſit penaCapl̓. xll. dimittendi amorem mūdiix qͦ amor mūdi ſeu mūdanus talis ē ſic̄ p̄diximꝰ. etꝙ amor bonꝰ illuc ꝑuenie̓nō valet vbi iſte habitat Opter ſegͦ inde expedire ⁊ remoue̓ ⁊ ipſūtoͣlit̓ rumpe̓/ eiusqꝫ ciuitatē ꝯfundere atqꝫ ab hoſpicio ſuo expelle̓Sed heu hoc face̓ ē multo difficiliꝰ qͣꝫ plures credūt Et qͣlis penaſit iſti meliꝰ ꝑcipiūt/ qͥ ſe ip̄os a tāli ſtudēt alienare. qͣꝫ ceteri qͥ de hͦnullum computum faciunt nec adhoc nitunt̉. Sic̄ eniꝫ auicula ꝙ cōſtricta ⁊ capta ſit ꝯpedibꝰ nō percipit. ⁊ cum ſuꝑſidet glutino/ nonſentit ſe annexam quouſqꝫ recedere voluerit et inde volare. Sic etaii. jx.l.x Ca.craſyliu reraQRrꝝlici. aii.