De montecontemplationis
De monteꝯtēplatiue illiꝰ q̄ ad vos ꝑtine̓ p̄tque ꝑduce̓ vos poterit ſufficiēterad verā ſapiētiaꝫ ⁊ vr̄am ſalutemQuia vt augꝭ. teſtat̉ plures ſimplices abſqꝫ ſciētia oꝑati ſt̓ ſalutē eorū habēdo fidē ſpē ⁊ caritatē. ali̓autē cū ſua ſapiētia dimerſi ſūt inꝓfūdū inferni Dimittamꝰ igit̉ tales ſapiētes ſe dānare ſic̄ dicit bernardꝰ. et nos tota ſimplicitate q̄ramꝰ ſaluariAmor dei pͥncipiuCapl. E. eſt vite ꝯtēplatiue ⁊Adix ⁊ initiū vite ¶ finisꝯtēplatiue dꝫ eſſe dei dileectio. hoc ē ꝙ eius amoredimittat̉ vita mūdana omnes ꝙcure terrene ⁊ occupatiōes. ſe totū tradēdo ip̄i deo Secꝰ autē faciens ſeip̄m decipit. ⁊ ſepe nō ꝑuenit ad finē laudabilē niſi ſe emendauerit. ſic̄ ſūt qͥ ſe tradūt religiōivel ſtudio/ extra mūdum. non prodei amore ſꝫ ꝓpter pigriciā. et fictemūdi labore ſubterfugientes. velꝓpter hr̄e vnde viue̓. aut ꝓpter vanitatē ⁊ ſuꝑbiā cupiētes reputarimagni clerici aut deuote ꝑſone. vletiā ꝓpt̓ curioſitatē ſcꝫ ſolū ꝓpterſcire quēadmodū plures fecerūtph̓i Finis etiā vite ꝯtēplatiue debet eſſe amor dei hͦ eſt ꝙ ꝓ eiꝰ dilectione ⁊ amore nitat̉ de bono inmeliꝰ ꝓfice̓. et ꝙ velit ſe abſtrahe̓ab omni alio oꝑe ⁊ occupationeEt qd̓ dico ꝙ debeat ſe abſtrahēex toto abalijs occupationibꝰ. hͦintelligo de terrenis pͥncipalit̓ etde tali q̄ notabilit̓ impediret ſuaꝫꝯtēplationē Scio enim ꝙ modi
contemplationisca ⁊ tēꝑata occupatio aliqn̄ neceſſaria eſt ⁊ valde ꝓficua ad vitaꝫꝯtēplatiuā. ad pigriciā aut etiammalā t̓ſticiā depellendā Predictaapl̓s affirmat inqͥens Plenitudo.i. finis legis ſcꝫ diuine ē charitasſiue dilectio Et iō ī lege dei q̄ dc̄aē ſapīa vl̓ th̓ologia iſte excellētiorappellari debet magr̄. qͥ plꝰ amatdeū Iſte etiā hꝫ vitaꝫ ꝑfectioremſtatūqꝫ nobiliorē. q̄ meliꝰ diligit ⁊plus Et qꝛ vitā ꝯtēplatīa ꝯueniētior eſt de ſe ad bn̄ amādū deū. ſic̄ſcola vel ſtudiū vbi meliꝰ iſta arsſcꝫ dilectōis adqͥrit̉. ideo vitā iſtaplꝰ laudat̉ et aꝓpbat̉ in ſacra ſcriptura. ⁊ a ſc̄is doctoribꝰ ⁊ pͥncipalit̓ ꝑ verū deū amoris ieſū xp̄m. qͦiſtā dedit ſn̄iaꝫ / ꝙ maria melioreꝫꝑtē elegerit Et qͥ ē iſta pars; Terte ꝙ illa ſedebat ad pedes ieſu ⁊audiebat verba illiꝰ ⁊ audiēdo deſuo amore inflāmabat̉ Uerū ē tn̄ꝙ aliqͦs poteſt interdū in vita ſuaactiua plus deuꝫ amare qͣꝫ aliꝰ facit in vita ſua cōtemplatiua. et tal̓eſt magis ꝑfectꝰ qͣꝫuis ſit in ſtatuminus perfecto qͣꝫ contemplatiuaEt etiam talis vitā actiua ꝑfectior erit vt hec qͣꝫuis de ſe ſit in ſtatu minus ꝑfecto qͣꝫ ꝯtēplatio Exqͦ vlteriꝰ pꝫ illos decipi putantesvite ꝯtēplatiue finē eſſe ſoluꝫ ſcirevl̓ adquirē nouas veritates. imopotius finis principalis eius ē deum diligere. et deguſtare qͣꝫ bonꝰet ſuauis ſit ip̄e Quāuis iſte ſaporſeu guſtus vel attactus/ aut ſpirituale illud ſentimentū p̄t dici forevnꝰ modꝰ ꝯgnoſcendi qꝛ amor ip̄e