Au POrores.
xlix
ptū et ſapiētes infatuati Et pꝫ hͦꝑ exēplū groſſū Si pr̄ vnꝰ habeat filios duos quoꝝ vn̄ nihil ſcitde ſecretis ſui pr̄is ſꝫ ſolū ꝙ ſit pr̄ſuꝰ ⁊ ꝙ totū ſuū eſſe ab eo habeat⁊ ꝙ debeat eū amare ex toto corde ⁊ ei ẜuire ⁊ eū honorare ⁊ ſic facit de toͣ ſua affectiōe At̓ autē filimultū ſciat de ſecretis pr̄is ſui/ ꝑreuelationē a pr̄e ſibi factā. ⁊ detalibꝰ ſcit loqͥ magnanimit̉ ⁊ tn̄ nōhabebit aliqͣm vel qͣſi nullā affectionē dulcē ⁊ amoroſaꝫ ad pr̄eꝫ ſuum neqꝫ ad obſeqͥum eiꝰ Iſtis ſtātibꝰ. peto qͦs illoꝝ filioꝝ a dictopr̄e plꝰ amabit̉ ⁊ plꝰ hōrabit̉ ⁊ magis remunerabit̉: Nō enim dubiūqͥn pͥmꝰ St inſuꝑ a pr̄e ſuo ꝓptertale affectionē ad ip̄m habitā inſtruet̉ ꝯpliꝰ de ſecretꝭ. pr̄is ſui ⁊ detota eiꝰ hereditate Scd̓s āt ꝯdēnabit̉ ꝓpt̓ ſuā ingͣtitudinē et malicaꝫ. ⁊ ꝓpt̓ abuſū cognitiōis ſecretorū ſui pr̄is ſibi reuelatoꝝ ab eodēQue ſint oꝑa ꝑCapi. vill. qͥ deꝰ ꝑfectiꝰ ꝯgLare iā on̄di ſic̄ ¶ noſciſmihi videt̉ non fruſtra etimꝑtinent̓ eē loquēdū ſimplicibꝰ de vitā ꝯtēplatiua ꝓ introductiōe eoꝝ ad dei amoreꝫ et eiꝰdeguſtationē ⁊ ſapore ꝑ ſanctasdulcesqꝫ affectiōes. ſicut ꝑ ſpembonā timorē ſc̄m ꝑ ardēs deſideriū. ꝑ diſplicentiā ⁊ triſticiā offenſe diuine ꝑ pcc̄m. ⁊ ſic de affectionibꝰ alijs Et qͣntū ad hͦ cognitiovel ſciētia lr̄aꝝ ſeu lr̄atura non req̄rit̉ vltra plenā groſſamqꝫ fideꝫ
ſeu credulitatem qͣm tales ſimplices tenēt de deo ⁊ de ſua potētiāſapiētia. ⁊ bonitate. de ſuis mādatis ⁊ myſterijs gene̓alibꝰ de nr̄a redēptiōe. de paradiſo. ac de īfernoEt non eſt exile. poſſe adqͥrere ſapiētiam hmōi de qua dixi Teſtat̉enim Guilhelmꝰ doctor eximiꝰ ꝙint̓ omnia dei oꝑa nullū plꝰ notificat ⁊ agnoſce̓ facit deū ſuam qͣꝫbonitate qͣꝫ iſta delectatio q̄ cumſpūali placētia recipit̉ in anina. cūip̄e deꝰ eā ſecrete viſitat poſtqͣꝫ ſeꝓfūde humiliauerit an̄ eiꝰ maieſtatē Et ſi ita eſt. īmo qꝛ ita eſt. patꝫꝙ ſimplex ⁊ illr̄ata ꝑſōa meliꝰ ꝯgnoſcit deū / amādo eū ⁊ in aīa ſuaeiꝰ oꝑa recolēdo ſic̄ dc̄m ē qͣꝫ face̓p̄t qͣntuncūqꝫ lr̄atꝰ ⁊ ph̓s ꝑ oꝑaexteriora ⁊ ꝑ rōnes naturalit̓ acceptas Inde dn̄s nr̄ ieſus xp̄spri ſuo gras agit quia abſcondithec alta myſtēia a ſapiētibꝰ ⁊ prudētibꝰ hꝰmūdi. ⁊ reuelauit eā paruulis Exempla etiā ſupra poſitade infirmitatibꝰ ⁊ mellis naturahec declarāt manifeſteCōtinuatio ſeu epiCapl̓. lx. logꝰdcoꝝ ſub breOſtmodū rn̄di Cuitāteet rōne aſſignaui quā obcauſā mō gallice ꝯſcriberem ſimplicibꝰ ꝑſonis/ ſcꝫ vob̓ ſororibꝰ meis ⁊ dilectis ꝑ genealogiam carnalē. et ſi deo placet plꝰ ꝑſpūalē affinitate. Nunc intēdo deſcendere ad proſequendum quodconcepi. demonſtrando vobis aliqualiter et modo groſſo iter vite