De orationeet eius

In quibus quid aliud veneramurqͣꝫ relucentē in eis multiformeꝫ deibonitatē? Que vbicūqꝫ et qualiter/cūqꝫ viſa fuerit apparere pōt abſqꝫpericulo coli et ſuſcipi deuoto mentis amplexū. Complectit̉ hec meditatio pueros innocentes nr̄i generis quos ideo cōſtat ſaluatos qm̄in gra baptiſmali mortui ſunt. Cōplectit̉ et parentes nr̄os et affinesalios in quibꝰ gloria quā eos habere pie credimꝰ naturalē et ingenitū amorē nō tollit ſꝫ ꝑficit et auget¶ Tercia conſideraciodocet orandū ꝓ defunctis. ꝓ beneviuentibus ne cadant. ꝓ perſecutoribus et male viuuentibus. ꝓ ſe ip̄oet cōmiſſis in proſperis ⁊ aduerſisEt pulcerrimū modū dat orandi ⁊deum laudandi in omnibꝰ que poſſint occurrere in creaturis. Inſuperdiffinit meditationē et ꝯtēplatōeꝫEcogites ad extremum inip̄a meditatione tua quodvel ꝓ quibꝰ oras. Quē modū ſub ꝯpendio reducimꝰ ad quaternariū. Quidam ſunt in gratia ſicut defuncti in purgatorio. vel plurimi viuētes in ſeculo ꝓ quibꝰ ē deoplacens oratio. quēadmodū fit dūꝓ amico ad amicū defert̉ interceſſio. Inueniūt̉ alij quoꝝ laudabilisꝯuerſatio plurimū edificat eccleſiāqui ſi caderent fierent in horrendūſcandalū omniū bn̄ viuētiū fabulāet deriſū. Aut tales ſūt quoꝝ cōuerſio valde proficeret reipublice ſeuxp̄ianitati. ſaltim vt in hoc nō relin

usqueret dn̄s virgā pcc̄oꝝ ſuꝑ ſortēiuſtoꝝ vel ppl̓oꝝ afflictoꝝ. Alij ſūtꝓ quibꝰ eſt orandū quatinꝰ vbi ſuꝑabundauit delictū. ſuꝑabundet etgr̄a qui ſūt ſupra modū pcc̄ores ꝑſecutores et hoſtes acerrimi Tu deniqꝫ ſuꝑ omnes et pͦ om̄ibꝰ miſerēaīe tue placens deo. pete ab eo vtvias tuas dirigat. omīa qͣꝫ tua conſilia in eo ꝑmaneant. Inſuꝑ. qͦd abeo poſtula .i. ſolidū et ſtabile bonūeterne felicitatis. Reminiſcere ꝯformiter ad hāc meditationē tibi ꝯiūctoꝝ. qm̄ qui ſuoꝝ et maxīe domeſticoꝝ cura nō hꝫ in oratione ſuafidē negauit et eſt infideli deterior.Sit in om̄ibꝰ et ꝓ omnibꝰ cardo defiderioꝝ tuoꝝ et orōnū voluntasdei bn̄placens et ꝑfecta. Exaudiatpete cardinē hūc deſiderioꝝ tuorūqūolibꝫ diſpoſuerit deꝰ. ꝑ arma iuſtitie a dexris ꝓſperitatis. et a ſiniſtris aduerſitatꝭ. ꝑ infamiā et bonāfamā. et ſatis eſt Hoc tandē ꝓ cōꝑto tene ꝙ p̄miſſe ꝯſideratōnes etſil̓es ꝓficiūt apud eos qͥ ſe ip̄os adorōeꝫ ꝯtinuo vſu voluerint extēdēſiue exerce̓ Quēadmodū Cicero tulliꝰ ꝓteſtat̉ dū eloquētie p̄cepta tradit dicēs ꝙ ſi deeſt exercitatio modicū vel nihil ars ꝓficit. hoc ml̓tomagis obſeruādū eſt in p̄ceptis d̓orādo deū. alioqͥn ꝟba fiūt ſurdo.et lux on̄dit̉ ceco. Exercitiū vero ſivigilant̓ affuerit faciat ſibi materiaorōis deuote rē oēm q̄ ſub aſpcuvel auditu vel alio ſenſu ſe rep̄ſentauerit Videbit ſubulcū pꝰ porcosrecordabit̉ euāgelice parabole de

CS