Druckschrift 
2 (1483)
Seite
LXVIIr
Einzelbild herunterladen
 

Lectioīlxpli

lxpli

a qͣlēlibet afflictionē ſue creature imoavirgini marie Sꝫ hoc erit in penam et punitionē cuiuſcūqꝫ delictiet ita quāuis ſit afflictio iuſta. nontamen eſſet ibi iuſta pena ſeu punitio nec etiam iniuſta quia nulla ibiponeret̉ ratio pene cum pēa et culpa correlatiue dicātur ad inuiceꝫ.igitur ⁊cͣ Primum corollariū Nulla offenſa dei eſt venialis de ſe niſitm̄ modo per reſpectū ad diuinammiſericordiā que non vult de factoquamlibet offenſam imputareʳ admortē cum illud poſſet iuſtiſſime etita cōcluditur peccatuꝫ mortaleet veniale in eſſe tali non diſtinguūtur intrinſece et eſſentialiter. ſed folum per reſpectū ad d̓inam gratiāque peccatū iſtud imputat ad penam mortis et aliud non. Omne eipeccatum culpabile ex ſui indignitate mortiferum eſt modo dicto.Addidi culpabile quoniā peccatūeſt in agētibus naturalibus vbi tn̄nulla culpa vel offenſa reperit̉ qͣꝫqͣꝫin materia hac ſynoīe capiātur vtplurimū peccatum et culpa. Secundū corollariū ſi nulluꝫ infinitūvel infinite tale poſſit altero minus nulluꝫ peccatuꝫ in eſſe offenſeeſſet minus alio. qm̄ omne peccatūeſt infinite offenſiuū. Non eſt tamēcōcedendū pctā omnia ſimplicit̓ſint eqͣlia ꝓut dixiſſe ſtoycos referunt ſeneca et tullius alij. Si eniꝫper imaginationē poneretur lineainfinita in longitudine. et ſuꝑficiesinfinita in latitudine longitudīe.et corpus in trina dimēſione. Il̓ ſi

a linea recta ꝓtraherētur linee recurue in infinitū vel in caſibus ſimilibus multis non oporteret dicereomnia iſta eſſe equalia vel in dimēſione vel ī curuitate quāuis eēt qd̓libet in ſuo genere infinitū. Sicoffenſas etiam infinitas oporteretponere equales eſſe ſed vna eſt grauior alterā et multiplicior. qͣre ⁊cͣ Terciuꝫ corollariū. Obligamurdeo ad gratificationē et gratiarū/actionem ex hoc peccata noſtravenialia non imputat ad mortem.ſicut tenemur ex remiſſione mortalium. quoniā vtrobiqꝫ cōcurrit miſericordia dei non imputans pc̄taniſi ad penaꝫ tēporaleꝫ que de ſuaīdignitate īputabilia ſunt ad mortem. vnū de poſſibili. aliud de legeſtatuta. imo forte ita diceret̉ debus iuſtitijs noſtris que quantumde ſe ſunt. ſunt ſicut pannus menſtruate p̄ſerti poſt pctm̄ aut abſētegrā Quartū corollariū. peccāsvenialit̓ ex deliberatōne abutit̉ deimīa que cōceſſit pctm̄ illud eſſe veniale non mortale. Relucet inſupermīa dei in hoc abuſus ille deliberatꝰ non eſt niſi venialis Iuxͣ regulaꝫ magiſtralē ꝯſenſus in veniale non eſt niſi venſal̓. intelligēdode veniali ex ſuo genere et non deeo quod veniale dicitur. ex eo qꝫper ſurreptōnem aut infirmitatemaut ignorantiam aut actus imꝑfectionem committitur Oppoſitumem̄ dicere eēt dānare oēs hoīesſertim eos qui mentiūtur etiam iocōſe quia deliberate faciunt actum

AAc2 X. 4