o. Aeblh .nū ſillanimi̓tatē

Remedla contratranſeunte lumen gratie. Et qͣꝫuisturba malaꝝ cogitationū importune inſtet vt taceat. ip̄e nihilominus multo magis clamet et ſucclamet donec lumē a domīo recipiatEt ſi ſic lumen gratie a xp̄o humiliter mendicando tandē reciꝑe meruerit. nō dubiū qͥn magis meritorie qͣꝫ ſi ſponte et ſine laboꝝ certamine quaſi inueniſſet. Si tam̄ in humilitate ꝑſeuerans cū gr̄aꝝactiōerecognouerit nō ſuis meritis nec p̄cibꝰ aridis. ſꝫ mera dei ex bonitategratiā ꝯſolationis collatā gratis.oratio anime talis nō eſt pura ſeddura. et qͣꝫuis nō dulcis tn̄ fortis.vn̄ ceteris paribꝰ ip̄a apud deumtantum obtinere poterit ſua durafortitudine quantū alteriꝰ oratioſua deuota dulcedine. ꝓut innu̓erevidet̉ beatus Bernardꝰ ſuꝑ illudpſalmiſte Delectare in dn̄o et dabit tibi petitiones cordis tui. Doneſt inquit hoc dictū de affectu. ſedde exercitio. Ille em̄ bn̄ hec impletqui dilectioni conat̉. et ſi non ꝑtingit ad hoc vt delectet̉ et viribꝰ hocagit qd̓ ille qui delectationē hancpercepit. Nō ergo incaute quis ſequat̉ hmōi dulcedinū ſentimenta.et ſenſibiles in orōnibꝰ ſuis ꝯſolationes. nec p̄ſumat ſe ẜm talia a deoexaudiendū. ſed magis ẜm ratōisſue et volūtatis iudiciū qd̓ deꝰ potius penſat. maneatqꝫ in illis terminis ſcꝫ ꝙ iuxta diuinū ꝓmiſſū accepturus qn̄qꝫ indubie erit id qd̓ poſtulat. vel aliud qd̓ vtilius diuins

p AllAll̓ꝓuidentia eidem fore cognoueritſed fideliter in oratione ſua ſine heſitatione de dei pietate perſeueret.¶ Addendū h̓ videt̉ nō incōgrueꝙ nonnunqꝫ ſimplicibus deuotioni vacare querentibꝰ hmōi ſpūaliūꝯſolationum ſubtractio ſit vtiliorqͣꝫ ꝯceſſio. maxime eis qui nonduꝫexercitatos habent ſenſus ad difcretionē boni et mali. nec aduertere norunt qūo perſepe angelus tenebraꝝ tranſferre ſe ſolet in angelū lucis vt decipiat ¶ Pro quo clarius intelligendo ſciendū ꝙ animarationalis que eſſentialiter indiuiſibilis eſt duobus modis ſuas exercet oꝑatiōes. Aliquas videlicet ſine organis ſeu inſtrumētis corporeis ſaltē immediatis. Et aliquascū hmōi corporeis orgānis Et ẜmhoc diuidi ꝯſueuit potentialiter inpartē ſuꝑiorem que etiā mens velſpūs dicit̉. Et in partē inferiorē qͦſenſualitas nominatur Prima aūtportio anime in tribus ꝯſiſtit pote̓tijs ſcꝫ intellectu ſeu ratione. voluntate et intellectuali memoria. In qͦbus illa ſūma maieſtas. glorioſiſſima trinitas. ẜm ꝯmuniter loquentes creauit hominē ad imaginē etſimilitudinē ſuā. ¶ Secunda veroanime portio ꝯſiſtit in potētijs ſenſitiuis. tam exterioribꝰ qͣꝫ interioribus. et appetitibꝰ ſenſitiuis. ſcꝫ iraſcibili ⁊ ꝯcupiſcibili ¶ Iuxta itaqꝫpremiſſa notandū ꝙ quilibet ſpūsde ſui natura niſi diuinitꝰ ꝓhibeat̉cuilibet illabi pōt corpori. et circa-