Druckschrift 
1 (1483)
Entstehung
Seite
CCCXLIIIIr
Einzelbild herunterladen
 

De myſtica theologla C Cxliiij

Incipiunt conſiderationes Uenerabilis ac egregij ſacre Theologie ꝓfeſſoris Magr̄iIoh̓is Gerſon Cancellarij ecclelie pariẜ. de myſtica theologisPrologus. Enitemini.credite euāgelioMar. i. AſtrinxitAme ꝓmiſſio nouiſſima illud aggredi qd̓ veſtram expectationē repetere nūc ſentio/ oſtende̓ ſcilicꝫ Ancognitio dei meliꝰ penitentemaffectū qͣꝫ intellectū inueſtigantem habeat̉. vbi eniti debeo. ſi forte pijs aſpirāte conatibꝰ deo poterit ſtudiū meū eo ip̄a ad ōnemintelligētiam deduce̓ ſuꝑ theologia myſtica eſt occulta diuinꝰtraxit Dionyſiꝰ edoctꝰ dubiuꝫab illo qui ait Loqͥmur ſapiētiamapud ꝑfectos ſapientiam in myſterio que abſcondita eſt. Consri p̄terea meditor ſi ea de cōtēplatione. meditatōne. raptu. extaſi. et de exceſſu mētis. de diuiſioneſpiritus et anime et ſil̓ibꝰ doctores eleuati ſcpͥtis reliq̄runt potuerunt ita palā fieri quodāmodoreleuari vt alij ab exꝑtis/ qualesrari ſūt poſſint intellige̓ aut ſaltēfixe credē ſc̄os illos viros habuiſſe ſciētiā longe altiorem a natura cōi qͦs ad ſuꝑmentales rapuitexceſſus diuina cōtēplatio Dicā

Ivero qd̓ frequēs ē apud vnūqueqꝫ in aggreſſu alicuiꝰ vel iſoliti vl̓ardui. trahi quippe ſolet animꝰ invarias ꝑtes varietate rationūoꝑis Hec ip̄e pluries noīatim inre p̄ſenti Tractaturꝰ itaqꝫ materiam nulla ſb̓limior ē. nulla diuinior ſed nec vlla q̄ri difficiliorſicut nulla pōt ſalubrior inuenirivtpote in nr̄e felicitatis cardofigit̉ Cōtremui ad aſpectū maieſtatis hꝰ ſapiētie verens ne ꝑſcrutator eiꝰ volēs fieri opprimerer agloria. Dehinc expaui ne ſuꝑbep̄ſūptio vexaret me Quis enimmagna moliens impugnaturab ea; Extimui deniqꝫ ne de curioſa ſingularitate notarer quā duabꝰ vltimis lectōnibꝰ ſceleris ꝯdēnaui Atue̓o poterāt hec turbareretroqꝫ flecte̓ pedes mee iueſtigationis ne ꝓgrederer ſi de ſol̓ viribus ꝓprijs cōfiderem et in eo dic̄ Querite dn̄m ſꝑ Si p̄terescōſtrictus duplici officio publiconon deterrerer aſpiciēs dānationem ẜui pigri abſcōdentis talentum domini ſui audiens qͦqꝫ āge apud thobiā oꝑa dei reuelare ꝯfiteri honorificū ē. Deniqꝫſi ꝑtimuiſſꝫ ſapiens ea ꝯmemoramꝰ dixiſſet de fapiētia Quāinquiēs ſine fictione didici et ſineinuidia cōico et honeſtatē illiꝰabſcōdo Quod autē de iactātisadditū eſt vtinā gloriat̉ in dn̄ogloriet̉ Quis aſſecurabit̉ homoviuens ſuꝑ terrā etiā ſi ſupͣ aſtraceli poſuerit nidū ſuuꝫ etiin le-

Z. i.