Druckschrift 
1 (1483)
Entstehung
Seite
CCCXLIIIv
Einzelbild herunterladen
 

tm̄mō cogitantes dicūt iuriſtas etpͣcticos t̓rena tractātes. et diuitijsvel edificijs vel epulis agregādisoccupatos vtiliores ī ecc̄ia qͣꝫ ꝯtēplatīos bone vite ſpūalibꝰ exercitijs intēdētes. qͦs deliros vel fātaſticos vel inutiles reputāt. qꝛ aīal̓ ꝑcipit ⁊cͣ Et allegāt ſpiritalia abſqꝫ tꝑalibꝰ diu ſtare pn̄tqd̓ dictū abſqꝫ dubio niſi ſane ītelligat̉ blaſphemiū ē Nūqͣꝫ em̄ ecc̄iafuit melior qͣꝫ vixit ī pauꝑtate.qd̓ etiā Iero. ponit ī vitā malchi.et de romao īꝑio dicūt hiſtorici. etrecitat Augꝭ. ⁊cͣ. Potiꝰ et veriꝰ dice̓t̉ecōtra tꝑalia p̄ſertī ī ecc̄ia diuabſqꝫ ſpūalibꝰ eſſe pn̄t. Et certūē eis adeē pn̄t. Alioqͥnfalle̓t xp̄s dixit Primū q̄rure d̓iet oīa adij. vo. dixit ecōtra. q̄rite ditatōeꝫ et pꝰ hec regnūdei et iuſtitia eiꝰ vob̓ adijcient̉: imoſic̄ alias memini declaraſſe nimiuꝫſtudiū ī multiplicatōe bonoꝝ tꝑaliū et iuriſdictionū ī ecc̄ia non ꝑua ē ſue deſolatōis ī ſpūalib qͣꝫtꝑalibꝰ et inaūducebat̉ ſil̓itudi corꝑis miſtici ecc̄ie total̓ ad corpꝰ verū hōis. ītende̓ nimis regimini ſenſualitatꝭ. ſpreta directōnerōis ē vtrūqꝫ ſēſualitatē videlqͣꝫ rōeꝫ extingue̓. Hinc eſt multiꝓboꝝ et ꝯtēplatiuoꝝ ī ecc̄ia parūcurāt ſi depauꝑet̉ ecc̄ia vel ꝯculcet̉ī tꝑalibꝰ iſtis vocatis bonis videntes tot vicia et abuſus ex his ꝓuēire i ꝯuiuijs ſuꝑfluis. ī venatōibꝰ. inſymonijs et p̄dis et violētꝭ. ꝓmotionibꝰ īdigniſſimoꝝ. ī ābitōibꝰ p̄laturarū et bn̄ficioꝝ. ī ſuꝑbijs diſſolutiſſimis. ī voluptatibꝰ effeminatꝭ.ceterisqꝫ īnumēabilibꝰ et nefandisabuſionibꝰ ī qͥbꝰ ſe reputāt gere̓ vi actiuā. dando onera gͣuia ⁊cͣ. Ethec oīa ceſſarēt aut ita ſaltē abū

darēt ī pauꝑtate modeſta Ampliꝰ ita diuerterēt ecc̄iaſtici etiā de pr̄imonio xp̄i dotati ad traditiōes etadiuētōes hoīm diuitijs cumulādis ſpreta lege xp̄i ſic̄ nūc face̓ſpicimꝰ. fornicacōe qͣdā ſpūali ꝑncioſiſſīā Et ad grādē tēpeſtatē moderni tꝑis et ſciſmatꝭ. ꝯſolādā poſſēt applicari omitto qꝛ facile ē exp̄cedētibꝰ elice̓. Septima ꝯcluſio. Iita Io. bap. pꝰ vita xp̄i et mr̄iseiꝰ fuit āgelica int̓ viatores ſaltē ad aliqͥd ꝑfectiſſia. Pro cꝰ declaratōe aduertēdū vita ioh̓is p̄tꝯꝑari ad vitā alioꝝ t̓plicit̓. Uelad ꝓphetiā vl̓ ad auſtēitatē victvel ad me̓itū iteriꝰ. Si ꝯꝑemꝰphetiā ioh̓is ad ꝓphetias alioꝝ.ad ioh̓s ē ꝑfectior. qꝛ ce̓tioriet clariori demōſtrauit xp̄m ꝓpt̓ ꝙͣꝓph̓e oēs illuſtrati ſt̓ et ſuas ꝯtexuerūt ꝓphetias. Et forſā īnue̓ volebat ip̄a ꝟitas ait int̓ natos⁊cͣ. Nec moueat aliꝙͣ ioh̓es videbāt certa exꝑiētia xp̄m et obꝓphetab at de eo. De certis em̄ etpn̄tibꝰ ē ꝓphetia. Fateor em̄aliqͣ ī hōie illo videbat reſpc̄u qͦꝝ erat ꝓphetia. ſꝫ ſcīā vel exꝑiētiavt eſſet v̓ijꝰ ſic ambulas ⁊cͣ.Sꝫ alia erāt videbant̉ vttalis eēt deꝰ et meſſias ī legemiſſus et agnꝰ dei tolle̓t pcc̄adi ⁊cͣ. Si dicat̉ vlteriꝰ ioh̓s interrogatꝰ rn̄dit ſe eſſe ꝓph̓aꝫ. Dicūt aliqͥ dixiſſe ex hūilitate.ex ꝟitate/ qͣi videlꝫ aliqͣ eēt humilitas ſine ꝟitate aut qͣi hūilitas permēdatiū adqͥrat̉. Et veriꝰ aꝑtiꝰ d̓r ioh̓s negans ſe ꝓph̓aꝫ rn̄dit ad intētionē q̄rentiū iudeoꝝ. ſciebāt itaqꝫ iudei ſcpͥtū ī lege eorūDeūt̓. xviij. dicēte dn̄o. Prophetatibi ſuſcitabo poſt me ⁊cͣ.S