¶ Prima parsDe myſtica
cto cōtēplatiōis dormierit EtisEſi māna deuotionis abſcōditumguſtauerit Quid hec om̄ia? Quisnon expaueſcat horrore vehemē.ti qn̄ a celi palatio detractꝰ ē lucifer. a medio lapidum ignitorū inſterqͥliniuꝫ dānatiōis? Qn̄ in dieilla duob exn̄tibus in lecto vnusaſſumet̉ ⁊ aliꝰ relinq̄tur Qn̄ demūfilij iſrael ꝓſtrati ſunt ī deſerto qͥpane celi veſcebant̉ ⁊ inimicos ſuos eos qui mentiti ſunt ei cibauitdn̄s ex adipe frumēti et de petramelle ſaturauit eos Ie mͥ ſi gl̓aꝫmeā q̄ſiero. illa ꝓrſus nihil ē Illanihilominꝰ ꝯdemnabit me Ue ſigloriatꝰ fuero in dānatione mea⁊ ī nihilo/ terreat apl̓ica tuba Siinqͥt habuero ꝓphetiā et nouerimmyſteria oīa et oēm ſcientiam etſi habuero oēm fide̓ Ita vt mōtes tranſferam. charitatē aūt nōhabuero nihil ſum Quis autemcertus eſt ſine miraculo charitatēſe habe̓? Quis ſcis pauꝑ homuntio ſi lumen aliqd̓ intelligētie autaliqͥs tēpor tenuis deuotionis videtur dari tibi ſeruo neqͣꝫ. et hocad vtilitateꝫ aliorū vt illuminent̉vel caleſcant. tu ꝟo inſtar cerei accenſi redigeris in cinereꝫ. Auertehoc miſericordiſſime deus. etſi dete loquendū eſt ſi in te exultandūexultemꝰ cū tremore et doceamuscū humilitate querēdo vnicā gloriam noīs tui ꝑ ſeruos tuos dominos et fr̄es meos qͥbus ideode ſecretis ſapiētie tue loqui velle
mihi videor vt dimiſſis interiꝫ ſterilioribus ſtudijs diuaricantibusaīm ad ml̓ta inflāmet eos ꝟbumſpūs tui q̄re̓ te. ī ſimplicitate cordis intellige̓ Porro qͣle eſt illudvacate et vidēte quoniā ſuauis ēdn̄s Stimulent̉ poſtremo ip̄i nōita ſoli tradere ſe intellectui ip̄ꝫ erudiēdo ꝙ affectus aridus. imopaſſionibꝰ horreſcēs et ſordeſcēsdeſerat̉ Nam apud quos aliosaut quonā potiꝰ loco altero doctrina hec de theologia myſticatradi poteſt. Ꝙ ſi hoc ipſum attingere qd̓ opto denegatū fueritignoſcat pcc̄is nr̄is deus ⁊ piumqd̓ habe̓ mihi videor deſideriumaut tollat ſi impiū eſt et ſi fallor aſi recte cōſciꝰ ſū iuſtificet me ī iuſtificationibus ſuis ille qͥ deſideriūpauꝑm exaudit et p̄parationemcordis eoꝝ audit auris ſua Iudicae̓ pupillo ⁊ hūili vt nō epponatvitra magnificare ſe hō ſuper terrā ¶ His itaqꝫ p̄locutis precipuead fodiendū de ꝓfūdo hūilitatislocū qͦ ſine collapſu tota dicēdoꝝfabrica ſolidetur Et ab orationemore diuini dionyſij ſumedo exordium explicabo materiā diſiūctiꝫꝑ ꝯſideratōes ſeu annotationesin modū capl̓orum qͣtinꝰ auditorrecreetur int̓uallis et non ꝯtinuaꝯfuſaqꝫ locutione laſſetur Nihilqͦqꝫ noui allaturꝰ ſuꝫ qd̓ nequeatin alijs ſāctorū libris inueniri / abeis nimirū quid omiſſū eſt; ſꝫ eorūſententias meo ordine ac verbisexplicabo