¶ Ioh̓is Ruylbro ech
cccxxiij
1ex ſe ꝑtingere non pōt. Et qꝛ in viſione beatifica ip̄m viſum nō videt̉ꝑ ſimilitudinē ſed ꝑ eſſentiaꝫ efficit̉quodāmō intra videntē. Ex hͦ aūtꝙ ip̄m viſum receptum eſt intra videntē vnit ſibi ip̄m videntē. vt fiatquaſi quedā penetratio mutua peramorem ſicut d̓r Ioh̓. tertio. Quimanet in caritate in deo manet etdeus in eo. Ad vnionem aūt maxime ꝯuenientis ſequit̉ delectatio ſūma et in hoc ꝑficit̉ noſtra felicitasEx quo patꝫ ꝙ gaudiū fruitionisin actu diuine viſionis quo videturdiuina eſſentia nude in ſe ip̄a inchoatur. ſed in dilectiōe et amplexū vnitiuo et guſtu affectuali diuine dulcedinis ꝑficit̉ et ꝯſummat̉ Quāuisem̄ fruitio nō ſit ſine viſione. ꝑfectiꝰeſt tn̄ in dilectione. Sicut em̄ hic ꝑfectius eſt diligere qͣꝫ agnoſcere ſicet ibi. Intellectꝰ noſter implebit̉ letitia viſionis ſed affectꝰ noſter implebit̉ letitia dilectionis cui ꝯuenit cōire et tranſformare Ad gaudiū beatitudinis tria ꝯcurrūt. ꝑfecta viſio.plena cōprehenſio. inheſio amorisconſūmati. Et in iſto ſtat tota ſumma doctoꝝ fratris Iohannis deruyſbroch ꝯcernentiū preſentē materiā. Inde ſicut ex ip̄is dictis manifeſte colligi et elici poteſt ip̄e ponit beatitudinē noſtram ꝯſiſtere indiſtinctiua ſiue diſcretiua cognitione et ꝯtemplatione dei intuitiua. ethanc vocat beatitudinē actualeꝫ ⁊in fruitione dei quieſcitiua vbi aīaigne diuini amoris reſoluta liq̄ſcit
cccxxiijet deficit a ſe ip̄a ⁊ ſpoliata omniūviriū ſuaꝝ ꝓpria et naturali actiuitate mentale ſimplicitatē induit etimaginis increate aſſequit̉ aſſimilatione. Gaudiū fruitionis eſt tantemagnitudinis et tam indicibilis ſuauitatis ꝙ mens beata vel humana plene ꝯprehendere non pōt. ſedtota abſorbet̉ ex plenitudine illiusgaudij ſicut ſtilla aque abſorbet̉ avino forti vt dicit Bern̄. Et iſtū guſtū fruitionis omnes vires animeindicibili gaudio abſorbent ⁊ hācinheſionē ⁊ amplexū mellifluū indiſſolubilis caritatis et abſorptionēabyſſabilē amoris vbi aīa inabiſſatur et totaliter in deū traijcit̉ ⁊ trāſformat̉ appellat beatitudinē eſſentialem. qꝛ ibi aīa omniū viriū ſuaruꝫactiuitate ſpoliat̉ et vtit̉ ſola conſolatione diuine ſuauitatis. Ibi inqͥtin pace in id ip̄m dormit et requieſcit. dormit in quietatione plena intellectꝰ. requieſcit in plena ſatiatiōeaffectꝰ. Et ſic ptꝫ ꝙ ſenſus eiꝰ eſt veriſſimꝰ nec diſcrepat a ſententia ſanctoꝝ patruꝫ. Et ſi eſt aliquis errorin dictis ſuis ille ſolum ſtat in quidnominis. nomina aūt ſunt ad placitum. et ideo talis error non eſt magni ponderis. Ꝙ autem dicitur ꝙad fruitionem ſpectat plena cōprehenſio hoc nō eſt ſic intelligēdū ꝙbeati ꝯp̄hendūt totaliter ip̄m deūẜm omnem modū quo eſt ꝯgnoſcibilis. talis em̄ modus cōprehenſionis diuine nature eſt impoſſibilisomni creature vt ptꝫ Ioh̓is primo
xxxxij.
T 1