¶ Defenſio Ioh̓is deſcoenhauia dictoꝝ
ſꝫ ẜm quid tm̄ qͣntū cōicat in actubeati. Puto ꝙ hec dicta bti thōeꝓbabilit̓ ſuſtineri pn̄t abſqꝫ ꝑicl̓ohereſis et p̄iudicio fidei Inſuꝑ p̄dictus magr̄ dicit ꝙ nullus theologoꝝ vnqͣꝫ talem modū btītudinis poſue̓it qͣlis ab iſto aucͣtoe̓ explicat̉ videlicet ꝙ aīa tūc deſiniteſſe in illa exiſtentia quaꝫ pͥus habuit in ꝓprio genere ⁊ ꝯuertit̉ ſeutranſformat̉ et abſorbetur ineſſediuinū ⁊ in illud eſſe ideale defluitqd̓ habuit ab eterno in eēntia diuina Pro cuiꝰ dicti euidētia eſt cōſiderandū ꝙ qn̄ aliqͣ ſcpͥtura eſtmyſtica ⁊ obſcura tūc obſeruādūeſt ꝙ interp̄tatio fiat ẜm intentōnem dicētis Nihil eſt enī ita benedictū qd̓ nō poſſit male interp̄tādo et narrādo dep̄uari Fateor ergo verū eſſe ꝙ nullus doctoꝝ modubtītudinis ponit ẜm quem iſtemagr̄ ſua ꝟba intelligit et recipit.Sꝫ nequāqͣꝫ arbitror auctorē huſus libri ita deſipuiſſe ꝙ ip̄e ſic ſentiret ſic̄ iſte magr̄ ſibi imponit necillū ſenſū verba ſua p̄tendūt ſi diligēter inſpiciant̉. ſed potius ſic intelligēda ſunt. ꝙ mens dulcedineverbi diuini illecta rapit̉. ⁊ illabit̉a ſe ip̄a vt verbo fruat̉ Illicqꝫ ibinoſmet ip̄os excedimꝰ in caliginēet in mōi carentiā inſcrutabilē ibinos deꝰ ex nobis ip̄is trahit trāſformat et deglutit in ip̄am ꝓfundiſſimā dinitatis trāquillitateꝫ inip̄am ſui ſuꝑeſſentiā et ſui ſpiritusvnitatē amorꝭ. qꝫ abſorptōeꝫ vbivi amoris extatici aſſeqͥmur illam
ꝯformitatē et deiformitatē quamẜm rōem idealē habuimꝰ ab et̓noin mēte diuina ibiqꝫ vnū effecti ſumus cū deo hhec vnitas nō intelligēda ẜm identitateꝫ realis exiſtentie. ſes ẜm qͣndā ꝯformitatiset trāſformatiōis ſil̓itudine Neqͣqͣꝫ ergo eſtimandū eſt p̄fatū fr̄emIoh̓eꝫ de Ruyſbroec fuiſſe iſtiusopinionis vel erroris ꝙ voluiſſetaſſerere ip̄m rōnalem in beatificovniri d̓ine eēntie per tranſformatione eēntialem in identitatē d̓inenature. aūt ꝙ nō ſit nc̄ariū ꝙ potentiā intellectiua creata ſit eleuata per habitū ſuꝑnaturalē lumisgl̓ie ad eliciendū actū beate viſionis Sed ita videt̉ ſaꝑe ꝙ qͥa ip̄edeus ꝓpter ſūmā eius ſimplicitatem menti illabit̉ id̓o ꝯgnoſcemꝰeū in ſeipſo obiectiue et etiaꝫ perſe ip̄ꝫ repn̄tatiue vt ly ī ip̄o excludit mediationē ſpeciei qͥa in pat̓adeus abſqꝫ ſpecie ⁊ ſil̓itudine cognoſcetur. et ly per ipſum excludatmediatione luminis extranei diuinā eſſentiā rep̄ſentantis quia eēntia diuina in ſuo ꝓprio lumine videbit̉ Nō enī requirit̉ aliud lumēdeforis ab eſſentia. ſicut lumen ſolis requirit̉ ad videndū coloreset reꝝ ſpecies quas in tenebris videre nō poſſumus. ſed per hoc nōvult dicere quin actu nr̄o creatoip̄m deū cognoſcamus ⁊ per ꝯn̄soportꝫ ꝙ ip̄a potētia intellectiuaſit per habituū ſuꝑnaturalē totaliter pertingere vt poſſit ꝑtingeread iſtud obiectū finitū ad quod