t hymno glorie
¶ etImno glormyſteriū celebrauit. cui viſibiliteraſtitit dn̄s nr̄ ih̓us xp̄ūs cū multitudine angeloꝝ et ſe ip̄m tradiditſac̓mentalit̓ eidē btō dionyſio dicens Accipe hoc care meus. quodmox ꝯplebo tibi vna cū pr̄e meomecū enī eſt maxima merces tua.⁊ his qui audierint ſalus in r̄gnomeo Subiūxit et ꝓ qͥbuſcūqꝫ petieris impetrabis Obſecramꝰ igit̉te dionyſi benigniſſime vt nobisimpetres reſeratiōeꝫ myſtice theologie tue qͣntuꝫ expedit ſaluti nr̄eSi enī volūtate humana nō allata eſt aliqn̄ ꝓphetia dicente petroqͣntominꝰ hec myſtica theologiaſeu potiꝰ theoſophia quā a ꝯſcioſecretorū paulo didiciſſe putarisO dionyſi cooꝑante ſpū ſācto inverbo gl̓ie. ꝟbuꝫ glorie qd̓ eſt magnū pietatis ſacr̄m. qd̓ manifeſtūeſt in carne. viuificatū eſt in ſpū etaſſumptū eſt in gl̓ia. qͦtidie pn̄tialiter exhibet̉ in ſacr̄o corꝑis et ſāguinis qd̓ ē myſteriū fidei Fidesigit̉ dirigit nos ad myſticas viſiones Spes erigit. Tharitas porrigit et attingit Dein̄ ſapīa r̄ficitPax ſufficit. Gloria ꝑficit. ẜm inferius deducēda Ierbū gl̓ie ẜmmyſteriuꝫ fidei in. Euchariſtie ſacͣmento nos inducit ad gloriā myſterioꝝ dei. qm̄ manifeſtat̉ nob̓ incarne nr̄a ꝑ ſenſus corꝑales exterius et interiꝰ. dū ſub ſc̄is ſymbol̓dat ſe xpūs palpabilē oſculabileꝫmanducabilē imaginabilē Iuſtiricatur aūt in ſpū nr̄o ꝑ illapſū ſp̄sſācti qui diffūdit̉ in cor nr̄m Et ſic̄vnū eſt corpꝰ verū qd̓ eſt res huiꝰ
xviijſacr̄i et ſignū corꝑis myſtici qd̓ ēvnū in eodē corꝑe et eodē ſpirituxpūs. ſuꝑeſt tandem ꝙ aſſumaturin gloria ſpūs nr̄. qͣꝫuis interim vita nr̄a abſcōdita ſit cū xp̄o in deoSed cū apparuerit xp̄ūs vita nr̄atūc et nos apparebimꝰ cum ip̄o ingloria Ierbū glorie dum in hocſacr̄o nob̓ manifeſtat̉ in carne dūiuſtificat̉ in ſpū. nūc etiā et hic pn̄tialiter aſſumit̉ in gloria Obmittamꝰ interea de deo gl̓ioſas cognitiones q̄ per affirmatiōes fiuntde qͥbus eſt triplex theologia. ſic̄notū eſt ex dionyſio vna ꝯſideratione p̄cedēte veniamꝰ ad qͣrtā q̄fit ꝑ oīm ablationē ⁊ on̄damꝰadmodū fides erigit ad illaꝫ Dimiſſis itaqꝫ duobꝰ gradibus cognitionis dei poſitiuo ⁊ ꝯꝑatiuofides r̄linquat̉ in pura caligine qͦad gradū ſuꝑlatm̄ reſpectu pr̄ie.Ꝙ ſi q̄rat̉ a fide Ad quid dirigitſp̄m nr̄m. Rn̄debit ad caligineꝫ.Similit̓ dum q̄rit̉ a ſpe ad quiderigit. Rn̄debit ad caliginē. Porro ſi q̄rat̉ a charitate Cui ſe porrigit? Quid attingit? Cui ſe vnit;Rn̄debit ad caliginē Deniqꝫ ꝓſequēdo ſi fiat inqͥſitio Quid ē illacaligo; Quid q̄ſo hn̄t rn̄dere. niſiꝙ eſt ꝯgnitionis pͥuatio ⁊ āorisdefectio Urgeat aliqͥs vlteriꝰ perquirēs Quō pn̄t hec fieri. Nū caligo eſt deꝰ nr̄ Nūqͥd negatio p̄teſſe affirmatio; Dunqͥd ignorātiap̄t eſſe ſcīa; Nunqͥd vnio fit ad nihilū? Quia caligo. qͥd eſt niſi pͥuatio. Profecto rn̄dere potuerūt. fi-
M z