¶ Liber Septimus Rōnalis.temꝑibꝫ. Nā ꝑ ianuariū ī qͦ nōuus anus inchoat̉. tēpus a diluuio ītelligit̉. vbi mūdꝰ renoua? Per februariū in qͦ all̓a deponit̉ illd̓ tēpus īnuit̉ in qͦ vniuerſitas linguaꝝ cōfūdit̉. Permartiū in qͦ qͣdrageſima ſepicelebrāt̉. illd̓ tēpus accipit̉ inqͦ dei populꝰ in egipto affligitPer aprilē vbi paſcha celebratvl̓ obſeruāʳ illud tēpꝰ on̄dit̉in qͦ populꝰ a pharone liberatPer maiū. in qͣ depente. ſolēmſat̉ illud tēpꝰ recolit̉ ī quo populꝰ in terra ꝓmiſſionis gͣtulabaʳ. Iuniꝰ ⁊ iuliꝰ in qͥbꝫ hiſtoria reguꝫ legit̉. regnū ſaul ⁊ dauid cōmemorat. Auguſtus inqͦ liber ſapiētie recitaᵉ. regnumſapiētis ſalomonis īſinuat Reliqui qͣtuor mēſes. regna pn̄cipalia notat. babilonicū qd̓ eſtī oriēte. ꝑſaꝝ qd̓ ē in meridie.grecoꝝ qd̓ ē ī aquilone. romanoꝝ qd̓ eſt in occidēte ¶ Igiturhiſtoria iob q̄ legit̉ in ſeptem.bri ꝑ duas hebdomadas regnūexꝑmit orientis. Vnde ibi dicitur. Erat vir ille magnꝰ interoēs orientales. Et legit̉ per duas hebdomadas. quia regnumillud durauit ꝑ duas annaleshebdomadas. id ē ꝑ bis ſeptingētos annos. Cot em̄ anni iueniūt̉ a tēpore mni. a qͦ regnumDe ſanctoꝝ feſtiuitabus.babilonie incepit vſqꝫ ad cirūregeꝫ ꝑſaꝝ in qͦ deficit. In reliqua ꝑte ſeptēbris regnū ꝑſaꝝninuit̉ qͦcirca due hiſtorie legutur eo ꝙ nūc de ꝑſis. nūc demedis reges aſſumebāʳ Hiſtoria machabeoꝝ q̄ legit̉ ī octobri. grecoꝝ ſigͣficat regnuꝫ ſb̓qͥbus machabei fuerūt afflictiPer nouēbreꝫ ⁊ decēbrem ī quibus ꝓphetie legūt̉. regnuꝫ romanoꝝ. in quo xp̄i religio viget accipitur. Prophete maxīede xp̄o loquūtur cuiꝰ natiuitaˢeſt ī fine anni. ſic regnū romanoꝝ in fine mundi.yoncituſtꝫ mubͥſiat ꝓtu e¶ Incipit liber ſeptimus de ſāctorum feſtiuitatibus.Oſtquā de diuinis officijsī genere atqꝫmIpionipide dnīcis ⁊ defeſtiuitatibusad dn̄m ꝑtinetibus ī ſpecie p̄miſimꝰ vtile ē ut⁊ de officijs feſtiuitatum ſāctorum aliqua in hac ſeptima ꝑteſubijciamꝰ. ¶ Sane ecc̄īa ſanctoꝝ feſta multis de cauſis celebrat. Primo vt eis vicem repedamus qꝛ ipſi iam celebrant feſtum de nobis. qꝛ gaudiū ē ī celo āgelis dei ⁊ aīabꝰ ſāctis ſuꝑ