Druckschrift 
Rationale divinorum officiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber Sextus Rōnalis.qui ſūt libri exēplares. Ad qd̓dicimꝰ ꝙ ꝑ doctrina ꝑueniturad ꝑfectōeꝫ patiētie quē magifuit in iob. Vn̄ ⁊ poſtea ſeqͥt̉thobias. qꝛ etia magnū patientie ſignum fuit in thobia. qui amiſit multa ⁊ filium ad temp⁊ oculos qui maxime ab homine diliguntur ex eo ꝙ oculi ſūtpͥncipiūi cognitonis ad quamnatus ē hō. Et qꝛ etiā plus valet exēplū femine ⁊ magis erubeſcētia incutit. iō liber iudith īqͦ habet̉ de victoria ī manu femine pꝰ p̄dictos ab eccīa ordinat̉. Vltimo ꝟo libri machabeoꝝ legūt̉ qꝛ ibi habet̉ exemplū de ꝯfirmatōe iuſticie. Machabei em̄ paſſi ſūt martiriū ꝓlege defendēda ⁊ coſtodiendaab anthiocho fidei mimico. De dominica. Xvi.N decimaſexta dnīca legit ⁊ catat ecc̄īa de machabeis. vt dicet̉ ī ſequēti titulo. q̄multa paſſi ſūt ab anthiocho ⁊ſeptē pōpulis. Et ibi habet̉ ꝙtēplū qd̓ pollutū fuerat ab illiſpopuliſ. ab iſtis machabeis purificatū fuit ⁊ ꝑ hoc ſignificat̉ꝙ aīa que tēplum dei eſt. polluta aſeptem capitalibꝫ vicijs n̄poteſt mūdari niſi purificetura peccato. quod eſt eam reſuſciDe dominica decimaſexta.tare de mortē peccati Vn̄ habetur in eua. de reſuſcitatōe filij vidue. Et iō incipit ītroitꝰ. Miſerere mei dn̄e .ſ. vt refuſcites meerſus ē. Inclina dn̄e auremtua. In epl̓a ꝟo apl̓s īuitat noſad patientiaꝫ dicens. Obſecrovos ne deficiatis in tribulatonibꝫ ⁊cͣ. que e ad eph̓. iij. c. Sicei vnicut̉ mimici a machabeisid ē. a ſanctis. Seqͥtur gͣduale. Timebūt gētes. qꝛ ſic̄ poſtꝙ illi vicerūt inimicos ſuos ⁊mūdauer̄t tēplū ⁊ reedificauerūt timuerūt getes in circuitu.ſic ⁊ poſtqͣm hō vicerit dyabolū ⁊ mūdauerit ſe ꝑ ꝯfeſſiōeꝫ ⁊reedificauerit tēplū dei in ſe. timet demones. Vn̄ ſeqͥt̉ v̓ſus.Qm̄ edificauit dn̄s ſyō Sꝫ qꝛnō pōt fieri niſi a dn̄o ꝙ hō libe̓tur a vicijs. iō ſeqͥ̉ all̓a. Redeptōeꝫ miſit dn̄s populo ſuo ⁊cͣ.Eua. ē ī qͥbuſdā ecc̄ijs. Ibat ieſus ī ciuitatē q̄ vocat̉ nam ⁊cͣ.luc̄. vij. c. Et pꝰ. Acceſſit ih̓s ⁊tetigit loculū ⁊ dixit Adoleſcēstibi dico ſurge ⁊ ſurrexit ⁊ deditillū matri ſue. Nēpe tagit dn̄sloculū vbi erat mortuus. qn̄ infirmitate vel aliqͦ flagello tangit corpus hominis in qͥ racetmortuꝰ ſpūs hominis. id ē amma ⁊ ſic excitatur a ſōno mortis. Vnde ecc̄i. xxxi. Infirmitas