Druckschrift 
Rationale divinorum officiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber Rn̓tꝰ. Rōnal̓. De hijsad ſiniſtra ut eis ẜꝫ ordīeꝫ bn̄dice̓t. iacob manꝰ ꝯmutas. id modū cruc̓ cacellans dextraꝫpoſuit ſuꝑ caput effraym mīoris ſiniſtrā ſuꝑ caput manͣſſemaioris dixit. Angelꝰ eruitme de cūctis mal̓: bn̄dicat pueris iſtis ⁊cͣ. Itē moiſes ait. Dieac nocte erit vitā nr̄a pēdes etvidebitis ꝯgnoſcētis. Criſtꝰei ī nocte fuit ī cruce pēdeſ quiabenebre facte ſūt ab hoa̓ ſexͣ vſqꝫ ad nona. etiā die fueitdes certu ē. Rurſus legitur ezech̓. ix. Ezechiel audiuit dn̄ꝫ dicēteꝫ ad virū veſtitū lineis. hn̄ attramētū ſcpͥtoris ad reneſ.trāſi mediā ciuitateꝫ ſignathau ī frōtibꝫ virorū dolētuigemētiūi. Ptꝰ hec dixit ſeptē viris. Trāſite mediā ciuitatēꝑcutite omēꝫ ſuꝑ que videbitis thau. nem ꝑcet oculꝰ vr̄.Itē iheremias. Cōgregabo oēſgētes eit eis ī ſignum thau.Item alibi. Et erit principatꝰeius ſuper humerum eius. Criſtus eniꝫ portauit ſuper humeros crucē in qua triumphauitIohannes qͦꝫ vidit angelū aſcedentem ab ortū ſol̓. hn̄tē ſig dei viui clamabat magͣ voce qͣtuor āgel̓. qͥbꝫ datū ē noce̓terre mai dicēs. Nolite noce̓terre mari neqꝫ arboribꝫ qͦuſ in offito cuiuſlibꝫ hoe̓ dicūt̉:qꝫ ſignemꝰ ẜuos dei in frōtibꝫeorum. Item lignū miſſuꝫ ī marath: aqͣs dulcorauit amaras.Et ad lignum miſſuꝫ in iordaneꝫ. ferrū qd̓ incideāt enatauitHoc ē lignū vite ī medio adiſi de quo ſapiens ꝓteſtaturBenedictū lignū per qd̓ fit iuſtitia. qm̄ regnauit a ligno deus. Hoc ergo crue̓ ſigno ſe armat ecc̄īa in pectore in frōte ſignificās crucis miſteriū corde credēduꝫ manifeſte ore ꝯfitēdum Per hoc em̄ ſignū ꝯfundit ciuitas diaboli triuphateccleſia terribilis ut caſtroruꝫaties ordinatā. iuxta illd̓. Terribilis eſt locus iſte ⁊cͣ. Et alibi. Vidi ciuitatem magnā ſāctam iheruſalem noua ⁊cͣ. Augꝰ tamen dicit. nulla ſcpͥtura noui teſtamenti vel vetērisdocet fideles crucis ſignaculo īſigniri. Eſt autē ſignuꝫ crucistribus digitis exprimendū. qꝛſub inuocatione trinitatis ipriinitur. De qna ꝓpheta ait. Quiappendit tribus digitis moleterre. Pollex tamen ſuꝑeminetquoniā totam fidem noſtra addeum viuuꝫ trinum referimꝰEt mox poſt ipſā inuocationeꝫtrinitatis poteſt dici verſus illeFac mecū dn̄e ſignum bonū utvideāt me oder̄t ꝯfūdātur.