Areſtotelis.DNicorum

dans qꝛ ante tempꝰ debitū oritur. ſicut ꝯtingit in infantibus ⁊ alijs quibuſdā qui cū dente paruo vel pluribꝰ naſcunt̉ ꝓpter abundantiā caloris ⁊ materie circa mandibulas. Et ad iſtū modū ꝑtinet natiuitas natoꝝ qͥ naſcūt̉ cuꝫpilis magnis aſcellaꝝ. ⁊ multitudine capilloꝝ ī capite qd̓ꝯtingit ꝓpter fortitudinē cordis ⁊ ꝓpter terreſtreitatem fumoꝝ a corde ad exteriora ꝓpulſoꝝ Et ſic d̓t dn̄s Albertꝰꝙ ſuis tꝑibꝰ fuit ſibi preſentata puella que nata fuit depēdentibꝰ vberibꝰ ⁊ cū pilis inguinis ⁊ aſcellaꝝ. ⁊ fatebaturmater eius etiā. ꝙ patiebat̉ mēſtruoꝝ reſolutōem. ⁊ hocaccidit ſine dubio ꝓpter fortitudinē caloris formātis ⁊ maturantis. Secūdo modo eſt cū mēbro nō debito ſicut fitdigitus ſextus. cū abundantia alterius menbri ꝓpter abūdantiā materie. Tercio modo qn̄ fit bicorporeū inferiusaut ſuperius. ⁊ ſic dicit ſanctꝰ Auguſtinꝰ ſextodecimo deciuitate dei capitulo nono. ꝙ ante aliquot annos in nr̄a etate duplex homo natus eſt ſuperioribꝰ menbris inferiorbꝰvero ſimplex. qm̄ duo erant capita. due pectora. duo manus. venter vnus. ⁊ pedes duo ſicut vni hoī. ⁊ hic tādiuvixit vt multos ad eū videndū fama ꝯtraheret. Et Albertus dicit. ꝙ natus fuit quidaꝫ cū duobꝰ capitibꝰ ⁊ poſtea cōtinuata erāt duo corpora in collo ⁊ in dorſo vtriuſqꝫ. ⁊ inferius videbat̉ vnū corpꝰ. aliqn̄ aūt viſus eſt natꝰecōtra qͥ quattuor habuit crura. ⁊ vnicū ⁊ cōtinuū corpꝰapparuit in ſuperiori ꝑte. qd̓ abſqꝫ dubio ꝯtingit ex diuiſione ſpermatis ī matrice. Sic etiā fit geminoꝝ natiuitasqui in vna cella matricis nati inueniunt̉. ⁊ ſic qnꝫ tanta fitdiuiſio ſeminis ꝙ multiplicant̉ nati vltra numerū cōem.vt d̓t dn̄s Albertꝰ in nono libro aīaliū tractatu pͥmo capitulo qͥnto. ꝙ narrauit ſibi medicus fide dignꝰ ꝙ vocatꝰfuit ad curaꝫ vuius mulieris nobilis q̄ fecit aborſum decentū ⁊ quinquaginta ſil̓. ⁊ putabat ſe vermes emiſiſſe dematrice. ⁊ cū aperirent̉ tele inuenti ſūt pueri figurati habētes qͣꝫtitatē digiti auricularis hoīs. ⁊ plures eoꝝ habebātmotū dilatatōnis ⁊ ꝯſtrictōnis ⁊ plura alia ſigna vite. ⁊in pelui iaceb āt oēs an̄ oculos eius ⁊ erant oculi eis incōpleti ⁊ digiti manus quaſi capillares. ⁊ ſimiliter digiti pedum. Etiā inueniunt̉ aliqn̄ quidā nati cū multis foraminibꝰ. ſicut ſunt ora ⁊ multis linguis ī vno capite. Et ſic dicit dn̄s Albertꝰ in cōmentario ſuo. ꝙ ſibi ſuo tꝑe quidaꝫfuit p̄ſentatus qui habuit vndecī linguas. ⁊ vndecī ora.et vigintiduo labia incōpleta tn̄ mortuꝰ fuit an̄qͣꝫ naſceret̉. Tercia cauſa ē ꝓpter īproportionabilitatē qualitatuꝫad materiā. vt ſūt illa ī quibꝰ eſt nimia macies vel nimiapiguedo. quoꝝ pͥmū fit ex nimio calore. 2ᵐ ex nimio frigore. ⁊ ſi iūgatur qͣlitates ꝯͣrie quaꝝ vtraqꝫ ſit ꝯplexionaliset terminās tunc contingit naſci androgenas quos noscōmuni noīe appellamꝰ hermofroditos ⁊ virtus formatiua ſatiſfacit vtriqꝫ ſexui tā ī mēbris exterioribꝰ qͣꝫ īterioribus ſicut ad ſenſum multis eſt notū ꝙ vtrūqꝫ ſexū habeant. ita etiā ꝙ a ſapientibꝰ diſcerni non poſſit qͥs p̄ualeatcū ſuccūbere ⁊ incūbere aliqui poſſint ſine menbroꝝ impeditōne. vnde etiā incertum eſt a quo potius nomē acciꝑedebeant. a meliore tn̄. hoc eſt a maſculino vt appellarent̉loquendi cōſuetudo p̄ualuit. Nemo em̄ vnqͣꝫ vt dicit auguſtinus androgenasᶻ aut hermofroditos nuncupauit.Quarta eſt ꝓpter continentis maliciam. ⁊ hoc duobꝰ modis. ẜm ꝙ eſt duplex continens. Eſt em̄ continens ſicutpellis que dicit̉ ſecundina. quia ex ruptura illius pellis fitmultiplex mōſtruoſitas Nam quādoqꝫ materia defluit⁊ ſic deficit mēbrū vl̓ curuatur aut grandeſcit aut diſcontinuatur aūt diſlocatur a menbro ſibi vicino. ⁊ quādoqꝫ

confluunt ſpermata diuerſorum fetuū. ⁊ cum conglutinātur duo corpora fiunt in loco illo. Aliud eſt continens habens in ſe virtutē celeſtis circuli qͥ eſt primū circūdans etex tali malicia continentis fiunt impreſſiones diuerſarumformarum que competunt diuerſis ſpeciebus animaliuꝫſicut ſunt porce parientes porcellos quorum capita ſunthumana. ⁊ ſicut eſt de vaccis quas ponit Empedocles ⁊huiuſmodi hec enim ex ſpermatum cōmixtione fieri nonpoſſunt. quia ſpermata valde diuerſa ī ſpecie corrūpuntſe inuicem ⁊ nihil generatur ex ipſis. ſed iſtud potiꝰ fit adconſtellatōnem ad illā formā ſperma mouentē extra ſuaꝫqualitatem. Et ſic dicit Ptholomeus. ꝙ in quadam parte arietis luminaribꝰ ⁊ quibuſdam planetis alijs concurrentibus non poteſt fieri generatio humana. Si autemeſſent ſimilia ⁊ vicinarum ſpecierum animaliū. tunc poſſꝫex illis generari mediū animal ſicut ex equa ⁊ aſino generatur mulus. ⁊ ex equo ⁊ aſina burdo. ⁊ ex cane ⁊ lupo lyciſcus. ⁊ hmōi. Sed diceres de monſtris determinare ꝑtinet ad ſcientiam libroꝝ de animalibꝰ. Ad hoc dicendū eſt. ꝙ verum eſt. tamen vt ſciatur non caſu talium animaliū fieri generatōnem vt dicit Empedocles congruitmentionem de eis in preſenti facere. Omnia enim monſtra peccata nature ſunt intendentis finem aliquem queꝫattingere non valent ꝓpter corruptōnem alicuiꝰ principijnaturalis. igitur in his ſubſtantijs in quibus dixit Empedocles ꝙ in prima parte ſunt bouigena ⁊ in alia partehabent figuram hominis aut econuerſo ſi potuerint venire ad finem aliquem ⁊ terminū queꝫ natura p̄ſtituit ⁊ deſiderauit. loquendo de ea inqͣꝫtum fuit vis formans ſemen. Secūda pars maioris patet. quia nullum agens inoperatōne ſua intendit peccatū. monſtrū autem eſt peccatum in nature operatione. igitur non intendit̉ a natura qͦad illam difformitatem. Eſt tamen ſciendū ꝙ duobꝰ modis poteſt conſiderari monſtrū. Uno modo quo ad rōnem deformitatis quā importat que eſt carētia debite rectitudinis ⁊ proportionis in aliquo indiuiduo. ⁊ ſic intelligitur ſecūda particula maioris vt ꝓbatum eſt. Alio modo conſideratur ratōne ſubiecti illius deformitatis qd̓ ēhomo equus aut aliquod ens naturale. ⁊ ſic rōne ſubiecti monſtruꝫ bene intenditur a natura. quia omne illud inquo poteſt conſeruari eſſe ſpecificū a natura vl̓i intēdit̉ anatura ī tali āt ſubiecto deformitatis ꝯſeruat̉ eē ſpecificūigit̉ rōe illiꝰ ītendit̉ a natura mōſtrū. Et ſi diceres oīa bona appetūt mōſtrū aūt eſt quoddā malum. igit̉ nat̉a vl̓isnō intēdit mōſtrū. Ad hͦ dd̓m ē ꝙ natura vl̓s nō attēditillā deformitatē. ſꝫ dūtaxat ſubiectū ī qͦ talis deformitasinuenit̉. Minor pꝫ ex declaratōe maiorꝭ vt cū aliqͥ naſcūt̉duobꝰ capitibꝰ. aut ſex digitis ⁊ ꝓueniūt talia mōſtra ꝓpt̓alicuiꝰ principij naturalis requiſiti corruptōem ad ꝓductionem talis indiuidui. Cōcluſio patet ex dictis.Ad obiectam opponitūAd pͥmū qd̓ fuit ꝯͣ ſuppoſitū dd̓m ē. lꝫ natura nō habeatintētōeꝫ finis ꝑ ꝯgnitōeꝫ. tn̄ dirigit̉ ab aliqͦ hn̄te intētōeꝫet ꝯgnitōeꝫ finis ſcꝫ ab ītelligētia nō errāte. opꝰ em̄ nature ē ip̄iꝰ ītelligētie nō errātis Et opꝰ nat̉e ē potiꝰ intelligētie qͣꝫ alicꝰ alteriꝰ cāe qm̄ opꝰ nat̉e ẜm ꝙ ē ī finē tāqͣꝫ a ꝯgnoſcēte finē nō p̄t eē a nat̉a vl̓i. qꝛ illa non ꝯgnoſcit. igit̉ oꝫꝙ ſit a motore ſeꝑato. talis āt ē intelligētia. nec pͥma cā cuilla ſit tranſcendens cui effectus non ꝓporcionatur. Simile eſt de ſagitta miſſa ab arcu. talis enim non cognoſcit methā. dirigit̉ tamen a ſagittante qͥ cognoſcit mētha