Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

Machabeorum II.Ca.I.

MRatribusqui ſunt per ęgiHptū: iudeis ſalutēEldicūt fratres qui ſūt hieroſolimisiudęi ⁊ qui in regiōe iudęa ⁊ pacēbonā. Benefaciat vobis deus etmeminerit teſtamēti ſui quod adabraā ⁊ yſaac ⁊ iacob locutus eſt.ſeruoꝝ ſuoꝝ fidelium. ⁊ det vobiſcor omnibus vt colatis eum. ⁊ faciatis eius voluntatem corde magno ⁊ animo volēti. Adaꝑiat corveſtrum in lege ſua et in preceptisſuis et faciat pacem. Exaudiat orationes veſtras. ⁊ recōciliet̉ vobisnec vos deſerat in tempore malo.Et nunc hic ſumus orantes ꝓ vobis. regnante demetrio anno centeſimoſexageſimonono. nos iudęiſcripſimus vobis in tribulatōne ⁊impetu qui ſuꝑuenit nobis ī iſtisannis exquo receſſit iaſon a ſanctaterra. ⁊ a regno. Portam ſuccēderunt. ⁊ effuderūt ſanguinē innocētem. Et orauimus ad dominum ⁊exauditi ſumꝰ. ⁊ obtulimꝰ ſacrificiū ⁊ ſimilaginē ⁊ accendimus lucernas ⁊ propoſuimus panes. Etnūc frequentate dies ſcenophegis

menſis caſleū. Anno centeſimo octogeſimooctauo. populus qui eſthieroſolimis ⁊ in iudęa. ſenatuſqꝫ⁊ iudas ariſtobolo magiſtro ptholomęi regis qui eſt de genere chriſtoꝝ ſacerdotū. ⁊ his qui ī ęgiptoſunt iudęis ſalutē ⁊ ſanitatem. Demagnis ꝑiculis a deo liberati magnifice gratias agimus ip̄i vtpotequi aduerſus talem regem dimicauimuſ. Ipſe em̄ ebullire fecit de ꝑſide eos qui pugnauerūt ꝯtra nos⁊ ſanctā ciuitatem. Nam cū in ꝑſide eſſet dux ip̄e ⁊ cum ipſo immenſus exercitus cecidit in templo naneę. conſilio deceptus ſacerdotisnaneę. Etem̄ cum ea habitaturusvenit ad locū antiochꝰ ⁊ amici ei⁊ vt acciꝑet pecunias multas dotis nomīe. Cūqꝫ ꝓpoſuiſſent easſacerdotes nanee. ⁊ ipſe cum paucis eſſet ingreſſus intra ambitumfani clauſerunt templum. Cum intraſſet antiochus. aꝑtoqꝫ occultoaditu templi mittētes lapides percuſſerūt ducē ⁊ eos qui cū eo erātdiuiſerunt mēbratim. ⁊ capitibusamputatis foras proiecerūt. Peroīa deus benedictus qui tradidit

Ecundus liber hyſtorie machabēoꝝ licet breuior ſit pͥ(ori eiuſdem oꝑis libro in hyſtorica narratōne. antiquiora tn̄ qͦdāmodo replicat temꝑa. excepto ꝙ ille alexandri magni macędonisin principio ſui facit breuē cōmemorationem. Nā ⁊ ſeleuci regis cognomēto nichanoris in iudęos cōmemorat iſte beneficia. quem hyſtoria antiquitatum ioſephi ⁊ cronicon euſebij teſtant̉ iudęos re publica ſua dignos eſficere. ⁊ ęquū eis honorem cū habitatoribꝰ macedonibꝰ ⁊ gręcis deputaſſeSimiliter ⁊ antiochuſmagnus teſtantibꝰ ſupra memoratis auctoritatibꝰ eos crebris epiſtolis laudat. ⁊ multiplicibus muneribꝰ donat. Habet quoqꝫ idēliber diuerſam a pͥorenarrationem. ſed tam̄hyſtorię non deſtruitveritatem. qui licꝫ ml̓ta pͥoris libri cōtineatteſtimonia. tn̄ ꝑ plurainterſerit q̨̄ in illo noninueniunt̉. Scriptusem̄ ab his videtur qͥmorati ſūt in terra iuda. ad eos qui in exteris fuerūt regionibusUn̄ ita idem incipit. Fratribus quiſūt ꝑ ęgiptum. Demetrius hic ſub qͦ ſe oraſſe pro iudęis ī ęgiptocōſtitutis hieroſoſimite cōmemorant. ipſe ēqui poſt antiochū eupatorē aſyę ⁊ ſyrię regnauit. qui et ipſe cognominatus eſt ſotherhoc ē ſaluator. In hūcem̄ annoꝝ numerus qcōputatus eſt. hoc eſtcenteſimus ſexageſimꝰnonus decurrit. Namātiochus epyphanesqui poſt centeſimū triceſimum ſeptimum annū regni gręcoꝝ cepitregnare. regnauit āniſxj. autiochus eupaterannis duobꝰ. ⁊ demetrius ſother annis xij.qui ſunt anni a principio regni ſeleuci nichanoriſ regis ſyrię a quoregni gręcoꝝ cōputantur tꝑa vſqꝫ ad finemdemetrij. centū ſexagīta duo. Quibꝰ ſi adij.ciant̉ anni ſeptē de regno alexandri qͥ ignobilis ⁊ vicioſus indignuſqꝫ regia dignitate a pompeio trogo deſcribit̉. ſed tn̄ regnū tenuiſſe narrat̉ annis decem. fiūt centū ſexaginta nouē. Dicamꝰ ⁊ al̓rPrimus poſt alexandrū aſyę regnauit antigonus annis decemocto poſtquē demetrius qͥ ⁊ poliaretas regnauit xvij. annis. hic gͦ demetrius decimoſeptimo anno regni ſui ſemetipſū ſeleuco tradidit. ⁊ coniuncta eſt aſiaregno ſyrię anno ſeleuci nich anoris viceſimooctano. Si ergo ceperimuscōputare nunc ſeriem annoꝝ a pͥmo anno regni antigoni qui regnauit inaſia annis ſeptem anteqͣꝫ ſeleucus in ſyria regnare cepiſſet. pręponenteseoſdem ſeptem annos regni ſeleuci. ⁊ eo modo cōputū annoꝝ reguꝫ ſyrię

vſqꝫ ad nouiſſimum annū demetrij ſotheris ꝑduxerimꝰ. ſūma pͥoris numeri tota ibi inuenit̉. Sed mirū quomodo in ſequentibus dicat̉ iudas in centeſimooctogeſimooctauo anno cū ſenatu ariſtobolo mgr̄o ptholomęi regꝭdixiſſe ſalutem. ⁊ mandaſſe de purificatione templi. quā ipſi facturi. erantqͥnta ⁊ viceſima die mēẜ caſſeū. cū iudas in priori libro ſup̄dicto demetriolegit̉ multo ante eſſe defunctus. Siquidem ſexto anno demetrij idem ẜmcronicoꝝ fidem inuenit̉ occiſus. Sed qꝛ incerti ſunt ipſi autores libroꝝ nōabſurde vident̉ in cōputatione temporumdiſcrepare. maxīe cumin legalibꝰ libris ſeptuaginta interpretū editio. cū hębraica veritate in cōputo annorummultum diſcordet.¶Nos iudei ⁊cͣ.Iaſon aūt ipſe ē frateronię pontificis quē ſequētia iſtius libri narrant ad antiochū epiphanem. hoc eſt nobilem ꝓpter ambitioneꝫſūmi ſacerdotij conuolaſſe. eiqꝫ ꝑſuadere vtgentilem ritum hieroſolimis inſtitueret. Populus quiAriſtobolus h̓ fuit natōne iudęns. ſed ꝑipatetichus philoſophuſeſſe agnoſcit̉. qͥ ad philomētorem ptholomęum explanationum inmoyſen cōmentariosſcpſit. vt cronographiprodunt. quo etiā tp̄eſyrię ⁊ aſyę regnabatātiochus epyphanes. De magnis periculis ⁊cͣ. Qualit̓ aūtantiochus epiphaneſqui mala iudęis vltraomnes reges qui anteſe fuerūt in ſyrta īfligebat. regnū perdiderit.⁊ vitā finierit. liber pͥor hyſtorię iſtius ꝯmemorat. ⁊ ioſephꝰ in hyſtoriaruꝫ antiquitatisiudaicę libro duodecimo teſtat̉ dicēs. Rexantiochus ſuperioremprouintiā percurrensaudiuit ciuitatem ꝑſarum diuitijs excellēteꝫpręcioſiſſimū templuꝫin ea dianę ⁊ omni ſpecie ornamentoꝝ plenūinſuꝑ ⁊ arma ⁊ loricasreliquiſſe audierat filium philippi regem macedonum alexandruꝫCōmotꝰ ergo egredit̉contra elimaidā. ⁊ obſidebat eam. His vero qui in ea erāt minime territis impetu eius neqꝫ obſeſſione. ſed pertinaciter repugnantibꝰ pene deceptus diſceſſit. Nā exeūteſciuitatem fugauerūt ⁊ perſequebant̓ eū vſqꝫ babyloniā. vbi cū poſt multam ſuoꝝ militum amiſſionem veniſſet. quidam de iudęis nunciauit illi.⁊ ducū perditionem quos pugnare contra iudeos reliquerat. ⁊ creuiſſe fortitudinem iudęoꝝ. Suꝑ priorem itaqꝫ curam hoc creſcente malo incurritin egritudinē. qua diu durāte ⁊ creſcentibꝰ paſſionibꝰ intellexit ꝙ moreret̉

a 5.