¶ Ca.ASCICCACCLILatine ſimilitudo hebraice mallothIrabolePacifici Attentūfacitſalomonis filiiIa natura a fortunaſ a condauid regiſ iſrauictu ſ vel dandamvel ad ſciendam¶ De fide ¶ De vita. jͣ. ſ et poſt hec habitaſapiētiam ⁊ diſciplinam ad intel¶ Quibus proficiātligenda verba prudentię. ⁊ ſuſcipiendam eruditionem doctrinę.qua ſecūdū regulā veritatis bene operamurUt recta diſcreiōne cū proximis agamusUt ſincera intentōne in his que recte agimus vl̓ iudicamus ſoli deo placere cōtēdamuſiuſticiam ⁊ iudicium. ⁊ ęquitaqui nuper aurem ſapientie cōmodauerunt.tem. Ut det̉⁊ paruulis aſtutia. et§ cōprehenſio veritatisſ ſubtilioradoleſcenti ſcientia ⁊ intellectus
ſalomonis inſcribit̉. ⁊ in eccleſiaſtico quem eſſe ieſu filii ſyrach nulluſignorat calamū temperaui. tm̄modo canōicas ſcripturas vobis emēdare deſiderans: ⁊ ſtudiū meū certis magis qͣꝫ dubiis ꝯmēdare. Iōgreco ⁊ hebręo pręfaticula vtraqꝫin libro pręmiſſa eſt. quia nōnullade gręco hoc ad illuminationē ſenſus ⁊ legentis ędificationē. vel inſerta hebraicę tranſlatōni. vel extrinſecus iuncta ſunt. Et idcirco qͥlegis ſemꝑ ꝑegrina memento.¶ De parabolis ſalomonis.
¶ Incipit 5. Etiā minores dum quid quid vtitilitatis audit in corde recondit¶ In rerū cognitioneAudiens ſapiens ſapientior erit.Uite proprie et aliene 5 Rectitudinem viteet intelligens gubernacula poſſiI Hoc chriſtus diſcipulis dedit vt eius parabolas intelligerēt et enigmata legisj. Que aliud dicit et aliud ſonatdebit Animaduertet parabolamEiuset interpretationem. verba ſapienObſcura dictaSeruiliſtium ⁊ ęnigmata eorum. TimorRecti dogmatisdomini: principium ſapiētie SaPure conuerſationis. ¶ Ut phariſei dicta et facta chriſtipientiam atqꝫˣ doctrinamʳʸ ſtulti d̓Tu aūt fili mi ſ. Sic enim deū diligere etci obtemperare debemus vt vnitatem eccleſiefratrna caritate ſeruemusſpiciunt. Audi fili mi diſciplinaꝫpatris tui. ⁊ ne dimittas legeꝫ maCorona Caritas mentis vt ardentius īflamēturSicutmos certanti legitime ſic et nobistris tuę. vt addatur gratia capitiſ predicationi § ergotuo: ⁊ torques collo tuo. Fili mi ſiAdulando Uel ad facienda impellendovel facta fauoribus extollendo. ab vtroqꝫ nosremouet ſapientiate lactauerint peccatores: ne acqͥQuilibet vel iudciſ Huiuſmōieſcas eis Si dixerint: veni nobiCuiuſlibet vel chriſti et ſ licet cenſum dareceſari an non et huiuſmodiſcum inſidiemurꝭ ſanguini: abſcōUel pedicas5 Quia ab illo īnullo leſi imo multa beneficia expertidamus tēdiculas contra inſontēfruſtra deglutiamus eum ſicut inſ mō ſ Ne vixiſſe videatur ſ omninofernus ſuiuentem ⁊ integrū quaPoſuerūt me in lacu īfer. Quia Hiceſt heres venite occidamus eum et ha. he. eiusſi deſcendentem in lacum Omneprecioſam ſubſtantiam reperiemꝰ
¶ Notandum ꝙ vulgata editio ꝑabolas. quę hebraice maſloth: ꝑthoemias .i. ꝓuer bia dicit. Sed ſatis conuenit. Quę em̄ parabolę quia occulta ſunt nuncupant̉. etiā ꝓuerbia iure vocantur. quia talia ſunt q̨̄ ſepe īore colloquentiū verſari. ac memoria debēt retineri. etiā prouerbia plerūqꝫ tā obſcura ſūt. vt ꝑabole bn̄ dicāt̉. Un̄. hęc in ꝓuerbijſ locutꝰ ſū vob̓ ⁊cͣProuerbioꝝ lihernō vt ſimplices arbitrant̉ patentia habetpręcepta. ſꝫ quaſi ī terra auruꝫ. in nuce nucleus. in hirſutis caſtanearum oꝑculis abſconditus fructus inquiritur. ita in eis diuinusᵉſenſus altiꝰ ē inqͥrēdꝰ¶ Parabolę ſalomonis ſcd̓m hebraicā veritatē tranſlatę ab euſebio hieroīmo p̄ſbitero. petente chromatio ⁊ heliodoro ep̄is.¶ Parabolę grece latine ſimilitudines. qd̓vocabulū iō ſalomonꝰhuic oꝑi īpoſuit. vt n̄iuxta literā ītelligamꝰquę dicit. In qͦ dn̄mꝑabolice turbis locutuꝝ ſignificat. ſicut etnoīe ſuo. ⁊ regno pacifico: regnū chriſti ⁊ eccleſię. de qͦ. Vl̓tiplicaʸbit̉ eius imꝑiū. ⁊ reg̓.e n. e. fi. Suꝑ ſoliū dauid. ⁊ ſuꝑ regnū eiꝰ ſedebit. Sicut tēpli cōſtructōe ⁊ dedicatōe.ędificatōꝫ ecc̄ię ī tꝑe reſurrectōnis. Ipſe etiāchriſtus filiꝰ dauid ⁊rex ſpūal̓ iſrl̓ ẜm teſtīoniū turbę. q̨̄ occurrit eicum ramis palmaꝝ ⁊laudibꝰ¶ Quid aūt vtilita (tis habeāt ī titulo mōſtrat̉ cum dicit̉. ad ſciēdam ſapientiā ⁊ diſciplinā .i. quō recte credere ⁊ viuere oporteat quēqꝫ: quo intentōnem cordis dirigere¶ Ad intelligēdaᶜverba pru .i. nō ſolum ſapiētiam quā ꝑceperūt amplectant̉. ⁊diſcipline ꝟtutum inſeruiant. ſꝫ etiā verbaprudētię: quibꝰ proficiant auſcultēt: ⁊ ſolerter intelligant¶ Aſtutia. quę incipiētibꝰ neceſſaria. vt ſophiſmatū cauere ꝟſutiā poſſint. ne abducant̉ a ſimplicitate ſapiētię q̨̄ duc̄ ad vitā.¶ Adoleſcēti. ſingul̓r. qꝛ qͦs ſapīa licꝫ diu̓ſos ſuſcipit in vnā virtutisꝑfec̄ōꝫ erudiēdo ꝓuehit. Un̄ ī ac. ap. ml̓titudīs credētiū erat cor v. ⁊ a. v.¶ Adolefcenti .ſ. qꝛ qͥ prudent̓ declinat falſa: ꝯn̄ter ſcīam ꝟitatis ꝑcipiet.Au. ſa. Pl̓ere a ſapīa īcipit. qꝛ optōe ſibi data ſapīaꝫ petijt ⁊ accepit¶ Audiens ſa. Oſtendit neminē tā ſapientē in hac vita qͥ nō poſſit ſapiētior eſſe etiā dictis minoꝝ. Audiuit regīa ſaba ſalomonē. mīor maiorēet ſapiētior redijt. Audiuit moyſes ſoceꝝ multo īferiorē et ſapiētior factꝰ ē¶ Et intelligens. Nemo iactet ſe de ſua ſciētia. quia qͥ ſapientiū ꝟbaaudire negligit. vitā ſuā gubernare n̄ nouit. ml̓toqꝫ minꝰ alienā. Ꝙ ergoait. audiēs ſa. ſa. e. ad ꝯgnitionē reꝝ q̨̄ ꝑ ſapientiā noſcunt̉ reſpicit. ſꝫ hocintelligēs gub̓. po. ad rectitudinē vitę. ⁊ cōgruit titulo. quo dicit̉ ad ſciendam ſapientiā ⁊ diſciplinā ⁊cͣ.
¶ Timor dn̄i ⁊cͣ. Beda. Duo ſūt timores dn̄i ſeruilis. qͥ principiū ſapiētię vl̓ ſcientię ē. amicalis qͥ ꝑfectionē ſapīę comitat̉ Seruil̓ priucipiū ſapiētię. qꝛ qͥ pꝰ errata ſaꝑe īcipit. pͥmo tīore dīno corripit̓ ne puniat̉ Sꝫ hūcperfecta caritas foras mittit. Succedit huic timor dn̄i ſanctra ꝑ. in. ſę. ſę.quē non excludit caritas ſꝫ auget. quo timet filiꝰ ne vel in modico orulosamātiſſimi patris offēdat Vt̓qꝫ ī fut̓o ceſſabit. caritaſ nūqͣꝫ excidꝫ¶ Sapīam atqꝫ.Dixit. au. ſa. ⁊cͣ. Dic̄ecōtrario de ſtultis. qꝛſapīaꝫ recti dogmatiſ⁊ doctrinā .i. diſciplinam pure ꝯu̓ſatōis n̄mō nō aſſequunt̉. ſꝫ ⁊noſſe cōtemnūt¶ Deſpiciūt. Pluraliter. qꝛ pl̓es ſapiētibus ſtulti. ⁊ omniū ſapientiū cetꝰ vnanimiseſt. errantiū diſſimilisvita et dogma. Un̄.ſingl̓arit̓. audiēs ſa. ⁊cͣ¶ Audi fi. mi diſ.Hactenꝰ ꝓuerbial terde vtraqꝫ ꝑte. hinc ſedulo quēqꝫ fidelē ammonet. vt diſciplinaꝫlegꝭ diuīe p̨̄ponat blādicijs repboꝝ. qꝛ hinccorona. inde morſ eterna. Un̄ ⁊ filiū vocat.quē pat̓ne īſtrue̓ curat¶ Pōt ex ꝑſona deipatris dici mater eccleſia. q̨̄ tūc ſinagoga vocabat̉. vl̓ ipſa dei grāapud hebręos em̄ ſpiritus qui gratiaꝫ preſtat: feminine ruba d̓r¶ Addat̉ grā. Hiſqͥ legē dn̄i ſeruabāt. īaduētu chriſti additaeſt grā no. te. cū ſpe regni cęleſtis. cꝰ ſplēdoreximiꝰ ſicut corona vl̓torqͥſ. nll̓o fine claudetur. Nob̓ qͦꝫ cū ꝓ boīſq̨̄ diuīa grā p̨̄rogauitlux et̓ua tribuit̉. qͣſi capiti grā: ⁊ collo torqͥsaddit̉. Un̄. Accepimgrām ꝓ grā .ſ. grām beatę retributōis ꝓ grārecte operationis.¶ Et torques. Fulgor ꝑfectę oꝑatōiſ prędicatōi q̨̄ ꝑ collū ꝓcedit. q̨̄ confirmet in deficienti virtutum connexione.¶ Fili mi. Affectu pr̄īs alloquit̉ filiū blādiēs ne acqͥeſcat peccatoribusInſidiemur. Uel generalit̓ de latronibꝰ qͥ innocētibꝰ īſidias parātvl̓ ſpāliter de illis qͥ vitę autorē neci tradiderunt¶ Cū general̓r ad oēs qͥ ſanguī īſidiant̉ hoc ꝑtineat. ſpālit̓ tn̄ ad iudęosqͥ inſonti dn̄o tēdiculas abſcōderūt. eiꝰqꝫ apl̓os ꝟtutibꝰ pēnatos dol̓ circūueniebāt qͥ ꝯtra ſanguinē ⁊ aīas ſuas agebāt: qͥ timētes ne terrenū regnūꝑderēt. cęli regē occiderūt. ⁊ cęli ciues ꝑſeq̨̄bant̉ in terra. Iōqꝫ ⁊ qḋ ī terrishabebāt. ⁊ qd̓ ī cęl̓ acqͥrere regnū poterāt ꝑdiderūt. General̓r aūt dicēdūqꝛ qͥcūqꝫ ocl̓os fidei hꝫ aꝑtos. accipiet pēnas a dn̄o vt colūbę. qͥbꝰ eternāvolet ad requiē. fruſtra talibꝰ nectūt laḡos mali ⁊ ſe potiꝰ p̨̄ſum̄do ꝑimūt¶ Inſontē. Qui pccm̄ nō fecit nec inuētus eſt dolꝰ in ore eius¶ Deglutiamꝰ ⁊cͣ. Extīguamꝰ memoriā ꝟtutū ⁊ doctrinę illiꝰ. vt etiāinter nos vixiſſe non memoret̉.¶ Omne pre .ſ. Homines ſcꝫ quos chriſto adherētes videbāt. quos