ParaboleCa. I.

Qua reperta ⁊ſ conuēticula Aīabusimplebimus domus noſtras ſpōſcommunīcaſ Omliis ſortem mitte nobiſcum. marnia communiaſupium ſit vnuꝫ omnium noſtruꝫ.Sed ſ Nō ambulandum eſt cum impiisChriſtum credens deū non cōmunices cūiudeis perſequētibus eum Unde petrus Saluamini a generatione iſta prauaFili miſne ambules cuꝫ eis Prohibe pedem tuum a ſemitis eoruꝫPedes enim illorum ad malumcurrunt. ⁊ feſtinant vt effundantLaqueū in terra facile euadit qui oculoshabet in celisˣ ſlaqueus perſecutionis vl̓ praua doctrinaſanguinem Fruſtra autē iacit̉ revirtutibuste ante oculos pennatorum. Ipſi§ ſanguis eius ſuper nos et ſuper fi. no.ſ vt temporali morteⁱ plectāturquoqꝫ contra ſanguinem ſuum invt anime eorumſidiantur ⁊ moliuntur fraudes cōdam natione eterna punianturſubtiles cogitationes quibus pecuniā curat augere.tra animas ſuas Sic ſemitę omqui pecunie īhiant. ad intenis auari. animas poſſidentiūʳ raritum. contra, ſanguine ſuū inſidiantur ſedſapiētia foris prepiunt. Sapientia foris prędicat.in latitudine plebiū. § ī principibus quibuſin platęis dat vocem ſuam In camortem chriſti ad memoriā reuocabat et vocabat ad penitentiāſ predicatoribuſpite turbarum clamitat. In foribꝰ§eccleſieportarum vrbis profert verba ſua§ ſenſu.hocdicens. Uſqꝫ quo paruuli diligi⁊ ſ vetus teſtamentum. nouo clareſcente. vſqꝫquo moīſen chriſto. legem prefertis euangelioprecepta rudibus data per ſeruū eis que perfetis ſinfantiam. ⁊ ſtulti ea que ſibictis per filium ſ literam legisſuntᶠ noxia cupient. ⁊ imprudētes

ſ euāgeliū f ſo iudei ſnol ite diligere infantiā ſed conuer.odibunt ſcientiam Conuertiminijͣ. ſ per apoſtolos. eo quod credere nolebant.1 ſ et ſi adhuc negliad correctionem meam En profegitisſ vindictam.I ec veraram vobis ſpiritum meum ⁊ oſtenf § quibus perditionē veſtrā predixi ſ venite ad me omnes qui laboratis.dam verba mea quia vocaui ⁊ reſ non tātum vocaui ſed extendi ſ primobenefaciēdo. liberādo oēs oppreſſos a diabolo poſt in cruce.nuiſtis Extendi maunm meam. ⁊ſ ſed etiamnon fuit qui aſpiceret. Deſpexiſtis§ mei dicētis pneitētiā agite.que ſolēt teromne conſilium meum. ⁊ increparereª ſſicut vos mō ſ ſapientia minatur contemptoribus ſuis.tiones meas neglexiſtis Ego quoqꝫ in interitu veſtro ridebo. ⁊ ſubſannabo cum vobis qd̓ timebatis5 ſubita.aduenerit. Cum irruerit repentinaI a romanis. I vehemenscalamitas. ⁊ interitus quaſi tempeſtas ingruerit. Quando veneritſ foris ab inimicis. Fītus deo nō cōſolāteſuper vos tribulatio ⁊ᶠ anguſtia.Tunc inuocabunt me. ⁊ non eraudiam. mane conſurgent ⁊ non inſ hoc illis ſ non mō non habuerunt. ſed odus perſecuti ſuntuenient me. eo ꝙ exoſam habue5 correctōem morū l̓ meorū ſ qui ē principium ſapientie.rintꝭ diſciplinam. etſ timorem dn̄icū conſulerē eis. vnde inexcuſabilesnō ſuſc eperīt. nec acqͥeuerīt conſiFimo §. quod peius.lio meo. ⁊ detraxerint correctioniquia detraxerūt nec acquieueruntmeę vniuerſę. Comedent igitur

putabant ab eius amore ⁊ comitatu ſecernere ſi eū occiderēt. ⁊ ſpolijs talium domos ſuas replere .i. eoꝝ animabꝰ ſua conuenticula¶ Sortem mitte ⁊cͣ. De latronibꝰ general̓r patet. quia ſocijs quos cōquirunt p̨̄de portionē ꝓmittūt. ſed ⁊ chriſti ꝑfecutores: quoſcūqꝫ ſibi poterant adiungebāt. quos eū ſequi videbāt extra ſinagogam faciebant .i. ſuacommuniōe pͥuabāt.¶ Ad malū currūtNon ſolū qd̓ facturi.ſed qd̓ ꝓ factiſ paſſuriNam qͣnto ad facinꝰimplendū ꝓperāt. tanto ad penā ꝓ facinoretolerandā ꝓpinquant¶ Fruſtra ⁊cͣ. Cętera de inſidiatoribuſchriſti ſpāliter. hęc defidelibus generaliter.Fruſtra aūt laqueꝰ ꝑſecutionis aut mortistendit̉ electis. qui pennas habēt ſpei ⁊ caritatis ⁊ aliaꝝ virtutuꝫquibꝰ ⁊ cęleſtia dū viuunt deſiderēt. ⁊ poſtmortē ꝯtingāt. habēt⁊ oculos mētis quibꝰmala q̨̄ patiunt̉ tranſitura. bona q̨̄ merēturmāſura inęternū ꝓuideant. et reproboꝝ ſuꝑbiam finiendā. torm̄ta ineternū manſura.Uel ꝑ rete: prauā doctrinā quā ab eo lococōtexuit. vbi ait Si telactauerint. p. hoc fruſtra iacit̉ an eos. quioculis cordis ſuꝑna ꝓſpiciūt. qͥ dicūt cū proph̓a. aīa .n. ſic̄. p. e. de.la. ve.Sic ſemite Nōſolū qͥ rapinis ⁊ cedibus innocentiū inuigilant. ſeip̄os ꝑdunt. ſꝫſimilit̓ om̄is auari cōgitationes q̨̄ auꝝ deop̨̄ferunt. hunc ad interitum trahunt.¶ Aliter. Sic ſemiteom. aua. ⁊cͣ. Sicut p̨̄fatus ſum: auarꝰ quiſqꝫ ꝑimit. vl̓ nudat eoſqͥ poſſeſſionibꝰ abundant. vt ipſe potiꝰ pereat. in pauperibus eīnihil habet cauſę¶ Sapiētia. Hucuſqꝫ ꝑſecut ones quas chriſto iudęi intulere. hinc ea quę ꝑ apoſtolos ꝑſecutoribꝰ eiſdē de paſſione loquit̉¶ Sapientia id eſt. chriſtus loquit̉ foris. id eſt. in luce palam vt relicta infantia ſint paruuli malicia.¶ Foris. Aꝑte poſt reſurrectōꝫ. quia miſſo ſpū ꝑ apl̓os ſeipſam declarabat. an̄ em̄ paucis miſteria diuītatis patefecit. Un̄. Nemini dixeritisviſionem donec filius h. am. re. Et potentiā ſuam magis oꝑbꝰ on̄debatimpleta ꝓphetia. Non audiet aliquis vocem eius in platęisIn plateis d. v. .ſ. Quę ante paucos docuerat maīfeſte replicabatUn̄. Quę dico vobis in tenebris dicite in lu.¶ In foribus porta. vrbis. Urbs domini eccleſia ex vtroqꝫ populo adunata. cuius portaꝝ fores. p̨̄dicatores qui in eam introducūt. Inhis verba ꝓferebat. cum in apoſtolis loquebat̉. e quibus vnus. An experimentum q̨̄ritis eius qui in me loquit̉ chriſtus. Uel fores ſynagogę maiores ſancti in quibꝰ ſapientia diſputabat cū ꝑ apoſtolos loquēs. legis pe-

ritos. phariſęos. ⁊ ſacerdotes ad grāꝫ ſuā reuocabat. ita vt ſicut lucas aitmulta turba ſacerdotum obediret fidei¶ Uſqꝫ quo. Iam chriſtū in carne vidiſtis iam miracula facientē quēſpreuiſtis occidiſtis. mō vel reſuſcitatū a morte diligite ⁊ dimittet quodpeccaſtis¶ Conuertimī ⁊cͣSapiētia hortat̉ ꝯu̓tiad deuꝫ ⁊ ꝓfert ſpūm¶ Ad cor. ⁊cͣ. Perapoſtolos iudęos corripit. ⁊ vel pꝰ aſcenſionem ⁊ reſurrectōnemmonet conuerti¶ Spiritum. id ē.vindictam. Un̄. Miſiſti ſpiritum tuū ⁊ cooperuit eos mare. Etin iob. Uidi impiosflante deo periſſe ⁊ ſpiritu ire eius eſſe ꝯſumptosDeſpexiſtis.De vob̓ ſcribę ⁊ phariſęi ⁊cͣ. Generaliter qͥnon credit iam iudicatus eſt.¶ Conſilium inopisconfudiſtis qm̄ dominus ſpes eius eſt.¶ Ego quoqꝫ. Similiter ī pſalmo. Quihabitat in cęlis irridobit eoſ. ⁊ d. ſubſanna.eos. Nō ꝙ bucciſ autnaſo irrideat. vel ſubſannet. ſed ſic vis deſignat̉ quā dedit apoſtolis qua p̨̄uiderent īpios nihil contra euminſidijs acturos. niſiqd̓ ꝑmitteret. ſed omnia eoꝝ cepta euacuāda. eius vero gloriampoſt paſſionē ꝑ orbeꝫterraꝝ dilatandā. Iōqꝫ ſuꝑbiam eoꝝ etiaꝫcum maxime valere cōſpicerent: quaſi nihilūcontemerent¶ Qd̓ timebatis ⁊cͣTimebatis dicentes.Si dimittimus eum.ſic omnes credēt ī eumet venient romāi ⁊ tollent noſtrum locum etgentem.¶ Cū irruerit re.cala. Obſidioneꝫ hieruſalem ſubitam ⁊ expugnationē totius ꝓuintię a romanis factam dicit.De qua. Videns ciuitatem fleuit ſuꝑ eam.¶ Quando venerit ſu. v. Poteſt hęc tota correctō ſapientię d̓ omnibus reprobis generaliter accipi qd̓ in die iudicij clament ad dominum.ianuam regni ſibi aꝑiri poſtulātes nec audient̓. Qd̓ em̄ ſequit̉. mane conſurgent ⁊ non inueniēt me. Tempus indicij ſignificat quo alij in vitā alij īoppbrium reſurgent ſempiternum.¶ Tribulatio ⁊ an. Sancti cum extra patiunt̉ ſpe certa ſalutis ī corde dilatant̓. Unde ꝓpheta. Cum inuocarē exau. m. d. i. m. ī. tri. d. m.¶ Inuocabunt. Non legūtur iudei in obſidione dominū inuocaſſe.et ſi qui inuocauerunt. quia vere nō penituerunt. exauditi nō ſunt¶ Exoſam ⁊cͣ. Iuſtus econtra. Iniquos inquit odio habui. et legemtuam dilexi¶ Comedent igit̉. Quia vias meas ingredi noluerunt. vt viuerent.recipient mercedem viarum ſuarum vt ineternū ꝑeant. At cōtra de illis.