ſilicā ruine fore iā ꝓximā: qua ꝙdam hō pauꝑculus modicꝰ ⁊ deſpectꝰ ꝓprio dorſo ſubmiſſo ne caderet ſuſtētabat. Cū igit̉ in famulo dei ſuis cōparēte cōſpectibꝰ: ſapiēs contēplaret̉ antiſtes ſimplicis animi puritatē: mūdi ꝯtēptūpauꝑtatis amorē: ꝓpoſiti ꝑfectiꝯſtātiā: aīarū celū ignitūqꝫ voluntatis ſcē feruorē: vere inꝗt hic eſtille ꝗ oꝑe ac doctrina xp̄i ſuſtētabit eccl̓iam. Proinde ad ipſuꝫ jcipuā deuotionē extūc ꝯcipiēs acpetitioni eiꝰ ꝑ oīa ſe inclinans aptia p̄dicāda mādatum poſtulataF retꝰ exinde gr̄a ſuꝑna Lecfrāciſcus ſūmiqꝫ auctoritate potificis cū fiducia multa v̓ſus vallēſpoletanā iter arripuit: vt ꝑfe.viudtummumctionis euāgelice v̓itatē quā meta xiſite ꝯceꝑat ⁊ ꝓfeſſione deuouerat:yliululiuuifacto ꝑficeret ⁊ v̓bo doceret. Mota quoqꝫ cuꝫ ſocijs q̄ſtione huiuDtumodi vtrū īter hoīes conuerſari:an ad loca ſolitaria ſe trāſferre deberēt: cū ꝑ or̄onis inſtantiā diuinū ſuꝑ hoc bn̄placitū reꝗſiſſet: ſuperne reuelationis illuſtratꝰ oraculo: intellexit ſe ad hoc miſſuꝫ adn̄o vt xp̄o lucraret̉ aīas qͣs diabolus conabat̉ auferre. Ideoqꝫmagis oībus qͣꝫ ſibi ſoli viuere p̄xiuxi fiuuuitcligēdū eē decernēs: recollegit ſeilſiulitj iin quodā tugurio derelicto ſecusaſſiſium vt ibi ẜm ſcē pauꝑtatisret aſſēſū. Uidit nāqꝫ in ſōnis pō normā ī oī religionis diſtrictiōerifex ipſe romanus lateranēſēba cū fr̄ibꝰ viueret: ⁊ v̓bū dei ꝓ loco⁊ tꝑe ppl̓is p̄dicaret. Factus igiſeuāgelicus p̄co: ciuitates circuibat ⁊ caſtra: nō in doctis humane ſapiētie v̓bis: ſꝫ in v̓tute ſpūsannūciās regnū dei dn̄o dirigente loquentem reuelationibus preuijs ⁊ ſermonem confirmante ſequentibus ſignis. Lectio. vj.cuꝫ enī ſemel vt ſibi moris eratꝑuigil in or̄one ꝑſiſteret: corporaliter abſētatus a filijs circa mediā noctis horā: ꝗbuſdā e fr̄ibusꝗeſcētibus: ꝗbuſdā orātibꝰ: currus igneus miri ſplēdoris: ſuperprobauit regulā: dedit de peniten/ quē reſidebat ⁊ globus admodūſolaris aſpectꝰ p̄lucidus ꝑ oſtio.tūc cūcta ꝯceſſit ac plura ſe ꝯceſſu lū habitaculi fratrū ipſoꝝ ingrerūi poſteruꝫ liberalit̓ repromiſit. diēs huc atqꝫ illuc ꝑ domiciliumtertio ſe ꝯuertit. Ad cuius mirabilē ⁊ p̄clarū cōtuitū: ſtupefactiſūt vigilātes: excitati ſimul ⁊ cōterriti dormiētes: nec minus ſēſerūt cordis claritatē qͣꝫ corporis:dū ex v̓tute mirādi luminis alterius alteri cōſcientia nuda fuit.Intellexerūt nāqꝫ ꝯcorditer oēsvidētibus inuicē vniuerſis ī cordibꝰ ſinguloꝝ ſcūm pr̄em franciſcū in tali trāſfiguratū effigie ſibimonſtratuꝫ a dn̄o: tanqͣꝫ ꝗ in ſpiritu veniens ⁊ v̓tute helie ſpūaliseēt militie pͥnceps effectꝰ: vt currus iſrl̓ ⁊ auriga eius. Reuerſusnēpe vir ſcūs ad fr̄es cepit ꝯfortare illos de oſtēſa eis celitus viſione: cepit ⁊ ꝯſciētiaꝝ ipſoꝝ ſecretarimari: necnon ⁊ futura p̄dicereadeoqꝫ coruſcare miraculis: vt377.