ꝓtulit nr̄e ſalutis viā ꝑfectionisīuenire ꝓmeruit: ꝑ infuſū ſibi diuinitꝰ ſpūm euāgelice veritatis.Nā cū vna dierū īter miſſarū ſolēnia legeret̉ euāgeliū illud ī quodiſcipulis ad p̄dicādū miſſiſ euāgelica norma in viuēdo p̄ſcribil̓:ne videlicet poſſiderēt aurum velargētū: nec in c̨onis pecuniā: necperā deferrēt in via: nec duas haberēt tunicas: nec calciamentaꝫnec v̓gā: mox in huiuſmodi v̓bo.rū auditu tāta eū v̓tute ſpūs xp̄iꝑunxit ⁊ īduit: vt ī formā viuēdip̄fatā nō ſolū noticia ⁊ affectu: verūetiā vita ⁊ habitu trāſformaretIlico enī calciamēta depoſuit: reiecit baculū: perā ⁊ pecuniā abdicauit: vnaqꝫ ꝯtētus tunicula: dimiſſa corrigia: ꝓ cingulo funemſūpſit: oēm ſollicitudinem cordisapponēs qualiter audita perficeret: ⁊ apl̓ice rectitudinis reguleſeipſū per omnia coaptaret.eniqꝫ ſpūs xp̄i vi flāmea tot̓accēſus: cepit vt alter helias vitatis emulator exiſtere: cepit ⁊ aliquos ad iuſticiā ꝑfectā inducerecepit ⁊ ceteros ad penitētiā īuitare. Erāt aūt ipſius eloꝗa non inania: nec riſu digna: erant virtuteſpūs ſcī plena: erāt medullas cordis penetrātia: vt ⁊ in vehemēteꝫſtuporē audiētes ꝯuerterēt: ⁊ obſtinatoꝝ mētes efficacia virtuoſamollirēt. Innoteſcēte etenī apd̓multos ſublimi eiꝰ ſcōqꝫ ꝓpoſitotā ex doctrine ſimplicis v̓itate qͣꝫvite: ceꝑunt ipſiꝰ exēplo viri quidam ad penitētiam aīari: ⁊ eideꝫ citū daret auditū ⁊ benignū p̄beIlſtlā Uiditnerelictis oībus: habitu vitaqꝫ ꝯiūipſe romanūgi: quos ⁊ fr̄es minores vir humilis cēſuit appellari.ruine ſoreectio .i.Crane iā fratrū deo vocate ꝯſumnato ſenario: cū pius eoꝝ pater⁊ paſtor locū ſolitudinis nactꝰ inmulta cordis amaritudine vitaꝫxiſuisdeploraret adoleſcētie nō ſine culis contpa trāſacta: ſibiqꝫ ac ꝓli quaꝫ ina animi pur̄xp̄o genuerat: veniā poſtularet ⁊auptatis amdgr̄am exceſſiua qͣdā in eū ſuꝑueniēte leticia: certificatꝰ ē de remiſio ſct ſeruorē. nſione plenaria oīuꝫ delictoꝝ vſqꝫnepe ac doctruvidelicet ad qͣdrātē nouiſſimuꝫ.ptliam.;ijdruotionē exRaptꝰ deindeſupra ſe ac in qd̓dā lumē viuificū totꝰ abſortus q̄ii eiꝰ ꝑ oīacirca ſe ac fr̄es futura erāt lucuuuit regulēter aſpexit: ſicut ipſe poſtmodūuicida mātordinis ꝓfectū ⁊ dilatationē peripua ꝯceſſit adei clemētiā ī ꝓximo fieri debe̓ pͥyſteruꝫ liberalexindnūciās ad ꝯfortationē puſilli gretus ſumisgis familiariter reſerauit. Paucis admodū elapſis diebꝰ ꝗbuſntū fiducia mudā ſibi coherētibꝰ alijs cū iam adttanā iter arrduodenariū excreuiſſēt: diſpoſuitnotuāgelice videi famulus cū illo ſimpliciū cetumat ⁊ ꝓfeſſionapl̓ice ſedis adire p̄ſentiā: vt preſceret ⁊ v̓booſtēſā ſibi a dn̄o normā viuendi:ipclꝫ ſocij.quā ⁊ breui ſermone ꝯſcripſerat:inrūiterſuppliciter ⁊ inſtāter expoſceretlira ſolit.eiuſdē ſacratiſſime ſedis auctorincūꝑ oīonis intate plenaria ꝯfirmari. Lec. i.Inpe bn̄placituroperāte itaqꝫ ipſo cū ſocijs iuveuelationxta ꝓpoſitū cōparere ꝯſpectui ſūmilexit ſe acmi pōtificis dn̄i ſcilicet īnocentiiipo lucraretertij: pͥuenit eū dignatione clemētie dei v̓tus ⁊ ſapiētia xp̄s: ſuumꝑ viſioneꝫ cōmonefaciēdo vicaiitēdriū: vt ſupplicāti pauꝑculo ⁊ plauitibi ẜmi