Druckschrift 
3 (1486) Proprium de sanctis
Entstehung
Seite
327v
Einzelbild herunterladen
 

Patēter clareſceret duplicē helie hec crucē aureā atqꝫ fulgētē ꝓceſpūꝫ ī tāta ſuꝑ eū plenitudine ꝗeuiſſe: ꝙ poſt ipſiꝰ doctrinā ⁊ vitāerat oībus ꝓficiſci tutiſſimū.Religioſus ꝗdā tūc tꝑis de vij.ordine cruciferoꝝ moricꝰ noīe: inhoſpitali quodā ꝓpe aſſiſiū lāguore tam graui tāqꝫ ꝓlixo laborās:vt crederet̉ morti iā ꝓximꝰ: virodei ſupplex factꝰ ꝑ nūciū poſtulabat inſtāter vt ꝓ ſe ad deū ītercedere vellet. Cui vir pius benigneaſſiſtēs or̄one p̄miſſa panis micas accepit: ⁊ cūoleo ſūpto de lāpade q̄ corā v̓ginis ardebat altari cōmiſcēs: qͣſi qd̓dā electuariū multo poſt tꝑe mūdū relinquensꝑ manꝰ factū: īfirmāti trāſmiſitdicēs: Medicinā hāc fr̄i nr̄o deferte morico: qͣ ipſū xp̄i virtꝰ nōſolū plene ſanitati reſtituet: verūetiā robuſtū bellatorē effectū actei nr̄e ꝑſeueranter adiūget. Statim aūt vt antidotū illud ſcī ſpūsadīuētione ꝯfectū eger hō guſta­ rini p̄dicātē in monaſterio quouit: ſanꝰ exurgēs: tātum mētis ⁊ daꝫ: facta manu dn̄i ſuꝑ ſe viditcorporis vigorē obtinuit: vt pau eūdem qͣſi duobꝰ trāſuerſis enſilo poſt viri ſcī religionē ingreſſus bus valde fulgētibꝰ in modū crulōgo tꝑe loricam portaret ad car cis ſignatū: quoꝝ vnus a capitenē ⁊ crudis dūtaxat cōtentus ci vſqꝫ ad pedes alius amanu ī mabarijs: nec vini poculuꝫ ſumeret: nū ꝑ pectꝰ trāſuerſaliter tēdebatnec coctū aliꝗd deguſtaret. ⁊. vi Non nouerat facie virum: ſꝫ tm̄Allo quoqꝫ tꝑe ſacerdos ꝗdā de mōſtratū miraculo mox cognociuitate aſſiſij ſilueſter nomīe: vir ſcēs vehemēter obſtupuit: verbovtiqꝫ ꝯuerſationis honeſte: ac ſimrūqꝫ ipſius virtute cōpunctus ⁊plicitatis colūbine vidit in ſōnis territus tanqͣꝫ ſi eēt gladio ſpūsregionē illā totā a dracone īmen ex ore eiꝰ ꝓcedēte trāſfixus: ſecūſo circūdari: ꝓ cuiꝰ teterrima hor laribuſ pompis oīno ꝯtēptis bearidaqꝫ effigie: diuerſis vt videba to pr̄i ꝓfeſſione coheſit. Hic poſttur mūdi climatibꝰ ꝓpinquū im modū in omni religionis ſactītaminebat excidiū. Cōtuebat̉ poſt te ꝓficiēs anteqͣꝫ fieret miniſterIricia ſiqdemdētē ex ore frāciſci: cuiꝰ ſūmitasItrijgeſſit offitcelos tāgebat: ⁊ brachia ꝓtēſa inithau in frōlatū vſqꝫ ad mūdi fines videbaneoloꝝ varietipſius miretur extēdi: cuiuſqꝫ aſpectꝰ p̄fulgidus draconē illū tetrū ⁊ horridūHoc ꝙmerabat̉ affecipenitꝰ effugabat. Hoc dū ſibi teibat eloꝗd acutio mōſtraret̉: intellexit vir piusiiijj: ⁊ ī cij q̄s.⁊ deo deuotꝰ ad hoc frāciſcū deſtiitate litterulis nnatū a dn̄o vt gl̓ioſe crucis aſſūpto vexillo draconis maligni roribebatitanqͣꝫ ſicbur elideret: p̄clariſqꝫ v̓itatis fuly ſoret iuxta ꝓphgoribꝰ tā doctrine qͣꝫ vite mētesintihau ſuꝑ frefideliū illuſtraret. Qd̓ cū viro deiu⁊ dolēti⁊ fr̄ibus narraſſet ꝑ ordineꝫ: nonrpuerſoꝝ. Terimonis ſiveſtigijs xp̄i btī pr̄is exēplo ſic ꝑiupi crucifixitſeuerāter adheſit ꝙ ipſiꝰ vita ī oripa ſue ꝯuerſiordine auctēticā reddidit eā quaꝫmulſcipline riin ſcl̓o habuerat viſioneꝫ.C. lx.iſigebat cū vit.Terater ꝗdē pacificus noīe: cumpiā ſtricta frenadhuc ſeculariter viuēs famulūxi: vt vix necedn̄i reꝑiſſet apud caſtrū ſcī ſeueIſitationi natiſbaria ſanitatibal̓ ⁊ raror aduttione cineris inmara: ant aquiuiē ſeruatuitg aroxidiſuligumiudicerat ipli.