SermoDe ſcō Franciſco
reddat ſibi rōnē. Et qꝛ ſanctus cogitat oreꝰ fecit mihi tantā gr̄am de ſcīa vel eloquētia vel faciendi miracula dum dolore ⁊ triſticia ⁊ in magna hūilitate dꝫ viuere. Et iſtud cogitas virgo maria humiliabat q̄ ſciuit ſe eſſe matrē dei ⁊ eſſevirginē reginā celi. nā qͣnta ꝑſona ſancta excellentior tanto eſſe dꝫ humilior ꝑſona enī q̄ cogitat. O ego ſum ſanctusetcͣ. victū ē. Perſona aūt qͥ a deo nō reqꝑit tot gr̄as p̄t viuere lete qꝛ nō eſt itaobligata ⁊ cito reddet computū ſuū. Sicut enī diues hꝫ reddere computū de qͦlibet floreno. ita ſcūs de qͣlibet gr̄a ꝓpteroc ſancti dū magis honorabant̉ plꝰ humiliabant̉. Iō xp̄s hoī aūt cui multū eſtmultū queret ab eo ⁊ cui accomodaue.rint multū plꝰ petēt ab eo Luc. xij. Iſtade cā btūs franciſcus hūiliabat recordans ſe illius verbi quāto magnus es .ſ.in diuitijs dignitate p̄latione ſanctitateetiā hūilia te ī oībꝰ Eccl̓. iij. Quartꝰgradus ē de charitate diuinali. nā intm̄erat inflāmatus in amore dei ⁊ ꝓximi ꝙvolebat ꝙ oēs ſaluarent̉ ⁊ in ſignū huiꝰfundauit ordinē fratꝝ minoꝝ quo fūdato fuit ſibi dictū qd̓ regula erat multumfortis nec poſſet ſeruari ꝙ tꝑaret. Rn̄ditego ſcripſi qd̓ xp̄s ore ſuo ordinauit. Iōnihil mutabo qꝛʳ ſeruus in lr̄a dn̄i nihilp̄t mutare qͥ illā regulā ſeruat ſanctꝰ ē ⁊qn̄ morit poſſet canonizari ſꝫ de mille vnus nō ſeruat. Deinde dixit ⁊ nūqͥd etiānulieres dn̄t ẜuare rn̄dit ⁊ nūqͥd xp̄s demuliere voluit naſci. Iō ꝓ ſaluatōne mulieꝝ fecit aliū ordinē. Ecce qͣnta caritasDeinde vt de ſtatu mr̄imonij poſſent facilius ſaluari fecit terciaꝫ regulā. Et qͥaita erat ardens in caritate apparuit quaſiſeraph ⁊ ſubito ac ſi a baliſta emitteret̉ctauus quidā de neruo ꝑcuſſit manū dextram. deinde ſiniſtrā. Etiā in podibꝰ habuit plagas intm̄ ꝙ poterat dicere. Egoſtigmata ih̓u porto ī corꝑe ineo ad Gal
vlti. Dicat̉ quō ex hūilitate abſcondebat plagas ⁊ vitaret vanā gl̓iam optīeſeruabat illud p̄ceptū. Charitas veſtramagis ac magis habundet ad Philip. pͥmo. Hic habemꝰ exemplū nos religioſiqꝛ nō poſſumꝰ tantā hr̄e caritatē vt beatus franciſcus ad minꝰ. habeamꝰ iſtā formā ſeruandi regulā nō viuamꝰ ſicut alijviuūt ſed ſicut vouimꝰ vt dicit apl̓us.Quicūqꝫ enī in lege peccauerūt ꝑ legemiudicabunt̉ ad Roma. ij. Lex religoſoꝝeſt regula. Dicat̉ practica de examine ī capitulo culparū in iudicio xp̄i ad portā paradiſi cū miraculo illius fratris minorisqd̓ legit̉ in vita btī franciſci cōpoſita a. xijſocijs. Si vellet ſe religioſus excuſare d.dn̄e nō ſeruaui quia alij non ſeruabant.Ideo vadas cū eis ad infernū. Dicūt aliqui p̄latus diſpenſat. Nota differētiāinter diſpenſationem ⁊ diſſipationē. Diſpenſatio eſt relaxatio iuris cōis ꝓ locoet tꝑe. ꝓ loco qn̄ cū rege habet comedere ⁊cͣ. Temꝑe ſcꝫ peſtilentie vel venitde foris laſſus ⁊cͣ. ſed indifferēter cōmedere carnes non eſt diſpenſatio ſed diſſipatio. Et qui diſpenſat iſto modo ⁊ quivtit peccant. Religioſus enī debet reſpicere regulā vt mulier vana ſpeculū. Caritas vero laycoꝝ ſacerdotū conſiſtit induobꝰ. Primo vt dicant officiū diuinūdiſtincte nō a ei ad duas partes ⁊cͣ. Secundo vt viuant honeſte ꝓpter illud ſacramentū qd̓ tractant ⁊cͣ. Charitas laycoꝝ vt ſeruent dn̄icā ip̄i filij ⁊ famuli ⁊aīalia quia magis ꝓficiunt campi ⁊ vinee ⁊ alia ex miſſa qm̄ ex veſtro laboreIdeo pͥma ad Corinth̓. xvi. Oīa operaveſtra fiant in caritate ⁊cͣ. ¶ Quintꝰ radius eſt firmitas perpetualis. quia in totavita ſua perſeuerauit in ſanctitate ⁊ bona vita. Multi incipiunt ſeruire deo feruenter vt religioſus in nouiciatu. ſed exquo fecerunt profeſſionem et cetera dicitvnus ego ſum iubileus ego magiſter