De ſancto fraciſcoSermo
xp̄o d. Amen amē dico vobisʳ quē vosſecuti eſtis in regeneratione cū ſederit filius hoīs in ſede maieſtatis ſue ſedebitiset vos ſuꝑ ſedes. xij. iudicantes. xij. tribꝰiſrl̓ Math̓. xix. Clerici etiā hn̄t exemplūꝙ exquo hn̄t ſuos redditus nō cōgregētſuꝑfluos thezauros iuxta verbū xp̄i Nolite thezaurizare cōgregando ī ciſtas ⁊c̄Non ſolū hn̄t cauere ab vſuris ⁊c̄ ⁊ ſymonijs ſeb ab auaricia ⁊ qͥd oportet facere ciſternā in domo vbi ē fons emanasBerū. O clerici qͥcqͥd p̄ter victū ⁊ veſtitū ſimplicē retines furtū facitis ſacrileginm cōmittis. layci etiā hn̄t exemplū Nōoportet oīa dimittere vt btūs franciſcusſed recognoſcatis domū taxiam burſā ⁊ſi ē ibi aliqͥd de vſura furto rapina dimittatis reſtituendo als corrumpes omīa alia exemplū de pomo corrupto qd̓ omīaalia corrumpet. Ita de florenis. Iō apoſtolꝰ Reddite oībꝰ debita ⁊c̄ pͥma adCorinth̓. xiij. Ecce pͥmꝰ radius. Iō dicthema Aucerna fulgens ⁊c Secundꝰradius ē de aſꝑitate pnīali mirū ē tantāaſꝑitate faciebat. Dicant̉ aliqͣ. pͥmo nonportabat niſi illū ſaccū in hyeme ⁊ ſtatīintellexit illud euāgeliū ad lr̄am neqꝫ duas tunicas habeatꝭ dormiebat ſuꝑ terraꝫSi aliqn̄ fieret ſibi aliqͣ ſcutella de bonocibo ponebat cineres vel aquā frigidam.Dicat de temptatione vt haberet vxore ⁊ filios ⁊cͣ demū fecit ⁊ ꝓiecit ſe ī niue ibat diſcalciatus hic dat nobis exemplū vt faciamꝰ aliquā aſꝑitate pnīalemdicūt aliqͥ ſtulti ⁊ ignorantes ve ⁊ qͥd oportet facere aſꝑitate ⁊ qͥd ꝓdeſt deo ⁊cͣRn̄deo ꝙ de aſꝑitate quā nos facimusdeꝰ hꝫ honorē ⁊ nos vtilitate. qꝛ ſic̄ rexqui hꝫ vnū caſtrū rebelle ⁊ miles ſubicitcaſtrū ⁊ ē rebelle deo. Senſus enī ⁊ cogitatio hūani cordis in malū ꝓna ſūt abadoleſcētia ſua Gen̄. viij. Sed ſubiciturdeo pauꝑtate ieiunando ⁊c̄. Id̓o ſi eſtisbonus miles ſubiciatis ip̄m deo quia ho-
nor eſt dei. vtilitas aūt vr̄a. Nā deꝰ ſeruat iſtū modū pctōribꝰ ꝙ ſi in hoc md̓ofaciūt iuſticiā de ſe ip̄e in alio mūdo nonfaciet iuſticiā de pctīs. Iuſticia ꝓ peccatis ſit ꝑ pnīales aſꝑitates ⁊ qn̄ aīa taliūvenit ad iudiciū vbi accuſat̉ a dyabolodicit xp̄s qͥd dicis tu aīa. Rn̄det dn̄e vorū ē ꝙ ego feci illa tn̄ dn̄e feci iuſticia qꝛſi aliqn̄ fui ſuꝑbꝰ hūiliaui me ⁊c̄ d̓ alijsfeci iudiciū .ſ. confitendo ⁊ iuſticia. Nontradas me calūniatibꝰ dicit xp̄s. Ego ſūcontentꝰ. Ecce vtilitas. Iō xp̄us dicovobis ꝙ niſi pnīam habueritꝭ oēs ſimulꝑibitꝭ Luc. xiij. Tercius radiꝰ ē de humilitate cordiali. Erat enī ita hūilis ꝙreputabat ſe viliorē oībꝰ ⁊ magꝭ pctōreDicat̉ quō ſocio oranti fuit viſa in celopulcerrima cathedra cū corona ⁊ dicentiO benedictꝰ erit qͥ in illa collocabit̉. Reſpondit xp̄s cathedrā ꝑdidit vnꝰ pͥncepsde ordine ſeraphin ex ſua ſuꝑbia ⁊ reſeruat humili franciſco. Unde cū ſemel illeſocius q̄reret a beato franciſco pater qͣlem eſtimatōnē habetꝭ de vobiſmet. Reſpondit nō credo eſſe hoīem magis peccatore in mundo qͣm ego. Et ſocius quōhabere poteſtis talē ymaginationē de vobis cuꝫ tot gr̄as recipiatis a deo. Rn̄dittot gr̄as recipio ꝙ ſi alius reciꝑet hūilior me fieret ⁊ maius bonū faceret. Dicatur ſimilitudo. Sint duo hoīes ⁊ vnꝰhabet paucas poſſeſſiones ⁊ peccuniastamen tranſit. Alius vero recepit mutuo magnū thezaurū de quo annuatimhabet facere certam penſionem ſub penamortis. Item habet reddere totū illumthezaurū dn̄o certo die ſub pena mortisobligata ⁊ reddere ⁊cͣ magnum onustenet ſupra ſe. Alius autē licet non habeat tantum tranſit lete ⁊ ſine illa obligatione. Ita in propoſito detis mihi vnumſanctum nichil aliud vult dicere qͣm recepiſſe a chriſto diuite mutuo magnumthezauruꝫ ſub pena ⁊c̄ ⁊ ꝙ certo temꝑe