De ſancto LucaSermo
Non dicit votū vſqꝫ ad iubileū vel admagiſteriū ſed vſqꝫ ad mortē. Idem declericis deuote incipientibꝰ ſed paulatimdimittūt ⁊cͣ Ide de laycis vt aqua calida que paulatim frigeſcit. Nō ſic fecit beatus Franciſcus ſed firmiter ꝑſeuerauerit ꝓpter hoc deꝰ ſibi reuelauit diē ſui obitus d. tali die venies ad ꝑadiſum ⁊ reuelauit fratribus ſuis ⁊ in die obitus fecitportare cineres ⁊ ciliciū ⁊ poſiit ſe ibi nudus petens habitū ſibi accōmodari a gardiano quouſqꝫ obiſſet. In obitu aūt eiꝰaīa eiꝰ ſanctiſſima clara vt luna viſa ē celum aſcendere. Ideo cōtinuemꝰ in bonavita. Modus ē cogitādo ⁊ dicēs infraſe videamꝰ eſt annꝰ vbi ego erā ⁊ quōvadit modo ſi inuenit ſe meliorem beneſtat ſignū ē ꝙ ambulaſtis. Non credatisqd̓ ꝑfectio ſanctitatis conſiſtat in addicōne bonoꝝ oꝑum ſed in cōtinuatione bonoꝝ oꝑum cū augmēto deuotōis. Itafecit btus franciſcus. Ideo dicit thema.Lucerna fulgoris illuminabit te.¶ De ſancto Luca euangeliſtaIgnus ē operarius mercede ſua Luc. xiiij.Intellectus huiꝰ verbi ẜm ītellectū que volo ꝑtractare eſt iſte beatꝰlucas Bonus operarius ſcꝫ de gloria ſuaModo ꝑtractādo iſtud verbū inuenioin ſacra ſcriptura ꝙ ꝑ qͣtuor virtutes ſingulariter meremur gl̓iam ꝑadiſi ſcꝫ.Per generalem obedientiam.Per liberalem miſericordiam.Per diuinalem ſapientiam.Per virtualem penitentiamEcce hic qͣtuor ꝟtutes ꝑ qͣs in ſacra ſcriptura clare on̄dit̉ ꝙ poſſumꝰ acquirereſalariū gl̓ie celeſtis. Et qꝛ b. Lucas habuit iſtas qͣtuor in generali ⁊ qͣmlibet inꝑticulari. Iō poſſum de eo cōcludere the-
ma. Dignus eſt oꝑarius mercede ſua.Modo dicamꝰ de quolibet. Dico pͥmoetcͣ generalis obediētia eſt obedire oībꝰp̄ceptis dei ꝓ nullo honore ſeu vtilitatehabenda facere cōtra dei p̄cepta talis ēdignꝰ ſalario gl̓ie. Sed volo vos auiſare hic nō credatꝭ ꝓ aliqua obediētia velſancta vita de beatis hr̄e gl̓iam ex debitoſed ex diuina ordinatione ⁊ ꝓmiſſioneqꝛ ip̄e ita ꝓmiſit nō dicere debetꝭ dn̄e detis mihi gl̓iam qͣm mihi debetis qꝛ ſeruiui vobis ſed dicere oportet. dn̄e ego obediui ⁊ ſeruiui vobis. Ideo detis mihigl̓iam qꝛ ita ꝓmiſiſtis. Dectaret̉ exēplocaptiui obedientis p̄ceptis dn̄i ſi ex hocpeteret ſalariū diceret ſibi dn̄s. Et tu petis ſalariū ⁊ nūqͥd es captiuꝰ meꝰ ſeruias mihi bene ⁊ ſis mihi obediens qꝛ promitto tibi ꝙ ꝓ quolibet oꝑe dabo tibi ſalariū ⁊ hereditatē meā. Tūc captiui poſſēt petere ſalariū nō ex debito ſed ex promiſſione dn̄i. Ita de nobis nullus reputet ſibi ad iniuriā qꝛ oēs ſumꝰ captiui xp̄iiuſto p̄cio empti ſcꝫ ſanguine ſuo In mēſa enī cābij ſcꝫ crucis. Soluēs patri aperiens burſā corꝑis ſui in capite ꝑ coronā ſpineā. Et ſic de alijs Iō om̄es ſumꝰcaptiui ſui ⁊ illd̓ nr̄ honor ē. Iō btā agatha dicebat ſūma ingenuitas ē .i. nobilitas eſt in qua xp̄i ſeruitus comꝓbat̉ Iōſeruilē me on̄do ꝑſonā. Nō enī eſtis veſtri. Empti eſtis p̄cio magno glorificateet portate deū in corꝑe vro pͥma ad Corinth̓. vi. Igit̉ licet bn̄ ſeruiamꝰ ⁊ obedamꝰ p̄ceptis dei ex debito non poſſumꝰpetere ꝑadiſum. Si aīa alicuiꝰ ſancti adportam ꝑadiſi allegaret detis mihi ꝑadiſum qꝛ ego ſeruiui vobis ⁊cͣ. Non ē bona rō qꝛ poſſet rn̄dere xp̄s feciſti qd̓ debuiſti al̓s ⁊cͣ Aucͣtas Cū feceritꝭ oīa q̄p̄cepta ſunt vobia dicite ſerui inutiles ſumꝰ qd̓ facere debuimꝰ fecimꝰ Luc. xvij.ergo quo iure potero petere gl̓iam Dicoꝙ ſic dn̄e detis mihi gl̓iam qͣm ꝓmiſiſtꝭ