De natiuitatē btēmarie virginis

Moraliter habemus hic doctrinā magͣeꝯſolacōnis beatus ioh̓es cū tanta ſanctitate ⁊ vite aſꝑitate deſcendit ad infernuꝫEt modo ſi creatura moritur poſt baptiſmū anteqͣꝫ peccet ſtatim euolat ad celumIdem eſt iudicium dequocunqꝫ alio infideli nō ficte veniente ad baptiſmū. Eccemodo qualeꝫ gr̄am habemus. Ideꝫ ſi facimꝰ condignam pnīaꝫ de peccatis. Id̓oxp̄s pn̄iaꝫ agite apropinqͣbit em̄ r̄gnū ce¶ In feſto Nariuitatis ꝟginis marie.Sermo primus.Go quaſi vitisfructificaui Uerbum iſtud habeAtur textualiter ī libro Eccl̓. xxiiijEt officialiter in epl̓a hodierna. Pro declaracōe verbi ꝓpoſiti ⁊ introductione materie predicā de ſciendū ꝙ xp̄s inter aliasbonas ꝯꝑacōnes ⁊ ꝓprias quas dedit deſe ſuis ſanctis apoſtolis ⁊ diſcipulis fuitiſta. Ego ſum vitis vera ⁊ vos palmitesqui manet in me hic fert fructu multū qꝛſine me nichil poteſtis facere ſcꝫ. meritorie Ioh̓is. xv. Ecce ꝙ xp̄s in iſta auctoritate vocat ſe vitem ⁊ diſcipulos ⁊ in p̄ſona eoꝝ om̄es nos vocat palmites. Etponit duas rōnes vnam affirmatiuam ⁊aliā negatiua. Affirmatiua eſt qꝛ ſic̄ palmes manens in vite ab ea recipiens humore fructificat alias nō. Ita xp̄s eſt vitis ⁊ radix ſiue rabaca oīm bonoꝝ ⁊ ꝟtutū ⁊ influentiaꝝ. Qui ergo manet in hacvite ſcꝫ ꝑ veram fidem abſqꝫ errore dubitacōne ⁊ falſa credentia ⁊ per deuotam⁊ ꝓmptam obēdientiam faciendi ſuā voluntatem ⁊ ſeruandi ſua precepta talesrecipiunt ab eo humiditatem gr̄e ⁊ faciteos habūdare ⁊ fructificare. Prīo ī ītellectu fructu ꝯtēplacōis in memoria fructu bone recordacōnis. In volūtate fructu amoris ⁊ dilectionis ī ore fructu orationis in oculis fructu lacrimacionis. In

manibꝰ fructu elemoſinaꝝ largicōis. Intoto corꝑe fructu afflictōnis. Ecce ratioaffirmatiua qͣliter qͦmdiu palmes manetin vite ꝑ credentia ⁊ obediētiā fructificatId̓o dic̄. Ego ſum vitis vera ⁊ vos palmites vſqꝫ multū. Scd̓a ratio eſt negatiua qͣꝫ tagit cū dicit qꝛ ſine me nichil poteſtis facere. qꝛ palmes a vite ſciſus nullū facit fructū nichil valet niſi ad ꝯburendū in igne. Sic xp̄ianus a vite .i. a xp̄o ſcilſus gladio peccati mortalis qꝛ dubitat infide. Si eſt ſic Et nunqͣꝫ debet quis dubitare in hijs que deus dixit abſit adhuc ꝙhabeat fideꝫ firmā tenet malā vitā tn̄ ſciſus eſt nullū facit fructu meritoriū. quiaſine me. i. gr̄a ⁊ influentia nichil poteſtisfacere. Ido dic̄ ibideꝫ ſic̄ palmes nō pōtfacere fructu a ſemetipſo niſi manſerit invite. Sic nec vos niſi ī me māſeritis. Exhijs rōnibꝰ patet ꝙ dn̄s ih̓s xp̄s de ſe ꝓprie dic̄. Ego ſum vitis ⁊cͣ. Ecce excellentia xp̄i. ꝟgo aūt maria nō hꝫ eqͣle excellētiam cū xp̄o qꝛ ipſe eſt creator ⁊ ipſa creatura ⁊ id̓o ipſa nō equiꝑat ſe xp̄o ſꝫ temperādo ꝟbum ſibi aſſil̓ando ſe dicit. Egoquaſi vitis nolo ei equiꝑari vel equari. ſꝫaſſimilari fructificaui filius fructificat vtpͥncipium pͥmum ⁊ ranqͣꝫ cā principalisomniū ego poſt eum nō equaliter vt vitꝭ.Sed ſicut ꝙ notat ſimilitudinē. patet thema de iſta materia inueni quatuor fructꝰin quibus virgo maria fructificauit quaſivitis.Primus de prenū ciacōne angelicaliScd̓s de ſanctificacone ſpirituali.Tercius de p̄ſentacōne corꝑali ſeu tꝑaliQuartus de magnificentia virtualiIn hijs ergo maria virgo fructificauit qͣſi vitis ꝓpter ꝙ dic̄. Ego quaſi vitis fruotificaui. Dico primo ⁊cͣ. Primus. xp̄us fyfructificauit in fructu de prenunciacōe angelicali. qꝛ anteqͣꝫ fuiſſet ꝯceptus fuit angelice p̄nunciatus. Iam ſcitis qͣlit̓ angelus gabriel totꝰ lucidus nūciauit vriginimarie ꝙ eēt mr̄ filij d̓i Iō dic̄ euuā. Luc