Sermo

iſſus eſt angelus gabriel a deo in ciuitatē galilee cui nomen nazareth ad virginē deſponſatā viro cui nomē erat ioſephde domo dauid ⁊ nomen virginis maria.Luce. jͣ. Ecce prenūciatio angelica duldꝭfructus eſt ꝯtemplandi. Similiter ꝟgomaria quaſi vitis nō eqͣliter vt vitꝭ fructificauit anteqͣꝫ fuit ꝯcepta fuit prenūciataIlle magnꝰ doctor Ieronimꝰ affirmatꝙ ioachim pr̄ ꝟginis marie ⁊ beata annaeiꝰ mater. xx. annis fuerunt in matrimoīoꝙ nō habuerūt mr̄imonij fructum culpaerat ip̄iꝰ anne que erat ꝯplexionis frigideIdeo erat ſterilis ſꝫ quid fecerūt nō recurrerūt ad diuinos vel ſortilegos ſꝫ ad deūqꝛ nullus pōt dare niſi deus. Ideo cū deuocōne orōnibꝰ ieiunijs ⁊ elemoſinis viIlijs ⁊ ꝑegrinacōnibꝰ recurrerūt ad deūvouentes ꝙ ſi deꝰ daret eis fructū ⁊cͣ. ꝙdaret deo. Et cū ſemel ioachim fleret exvna parte ⁊ anna ex alia aꝑuit eis angelus gabriel ꝯfortās eos dicens ꝙ orōes⁊ alia bona erāt deo accepta ⁊ ꝙ haberētvnā filiā nō filium ſꝫ filiam que eſſet ſācta anteqͣꝫ nata que conciperetur mirabiliter qꝛ deus ſuꝑnat̉ aliter īnuit opus matrimonij in ſua generacōne ⁊ anna concepit. Ecce qualiter fuit angelo prenunciata vt xp̄s. Ideo dicit ego qͣſi vitis fructificaui ſuauitatē odoris ⁊ flores mei fructus honoris ⁊ honeſtatis Eccl̓. xxiiij. Flores vocat verba que dixit angelus parentibꝰ ſuis fructꝰ honoris fuit virgo maria⁊ honeſtatis qꝛ nō legit̉ ꝙ vnqͣꝫ ioachimognouerit aliaꝫ niſi vxorē ſua. Iſta eſthoneſtas matrimonij. Nota ꝯtra illos qͥfrangunt honeſtatem ⁊ legem matrimoij. Ecce qͦt peccata concurrūt. primū eſtixurie abhominabile qꝛ deus nō vult ꝙillud opꝰ fiat niſi inter viꝝ in matrimoīoEtiā ſi homo habet mori ⁊ diceret medicus ꝙ faceret illud al̓s ꝙ eſt mortuus cidus debet mori niſi habeat vxorem/ ⁊ medicus eſt excōicatꝰ dando ꝯſilium tali niiqui nō eſt de matrimonio. Ita eſt ꝯdēp

natū hoc peccatū ꝙ nullo mō eſt licitumillud niſi in ſtatu mr̄imonij. Ideo dic̄ honeſtatis. Et ꝯcordat apoſtolus d. honorabile ꝯnubium in omnibꝰ ⁊ thorus īmaculatus ad Hebreos vltimo. Scd̓m eſtde rapina ⁊ de furto iniuſticia qꝛ ſi ego dotibi cappam meam ⁊ poſtqͣꝫ tu eā poſſediſti aufero eā tibi ⁊ do alteri rapinā facio. talis rapina ⁊ maior eſt qn̄ homo qui deditcorpus ſuum vxori. Deinde ipſe dat alteri furtum ⁊ iniuſticiam facit quia corpusviri vxoris eſt ⁊ econuerſo. Ideo apoſtolus. Nolite fraudari inuicem. j. ad Corintheos ſeptimo Tercium peccatum eſt maius ſcꝫ ꝓdiconis qꝛ ſi vnꝰ miles dat fidēalteri militi ꝙ erūt ſoctꝭ in prelio. Si frāgit ſibi fidē corꝑis pōt ipſū redarguere defide ſiue ꝓdicōe ⁊ dare ſibi campū duelli. Ita in mr̄imonio vir dat fidem corꝑisvxori ⁊ ecōuerſo. Id̓o qui frangit proditor eſt. Et ſi vxor eſſet fortis poſſet aſſignare viro ꝓditori campū corā rege. ſꝫ qꝛſunt debiles recurrūt ad deū ad linguam⁊ ad oculos plorādo. De talibꝰ dic̄ apoſtolus. Siqͥs ſuaꝝ maxime domeſticorūcuram nō habet fideꝫ negauit ⁊ eſt infideli deterior nullꝰ eſt magis domeſticꝰ qͣmvxor. jͣ. ad Thy. v. Quartū peccatum etmaius eſt ſacrilegium/ ſcitis quare deꝰ ordinauit matrimoniū qd̓ eſt vnum de ſeptem eccleſie ſacramentis ad ſignādum ꝙxp̄s duxit eccleſiam in ſponſam ſuam nuqͣꝫ dimittat ꝓpter aliā cui eſt fidelis. Qn̄gͦ frangis matrimonium tu es falſator ſacramenti. Et ſicut ſacerdos eſſet falſatorſacramenti ſi qn̄ debet eleuare hoſtiā cōſecratam eleuaret hoſtiam bapiri. Sacramentū hͦ magnū eſt ego autē dico in xp̄o⁊ in eccl̓ia ad Eph̓. v. Scd̓s fructus xp̄i.fuit ſctīficacio ſpūalis. Nā in ꝯcepcōe domini ih̓u xp̄i ſimul in inſtanti concurrerūtquatuor ſcꝫ corporis formacō anime creatio vtriuſqꝫ ſanctificatio factio paſſiuequantum ad humanitatem quia vt fonstotius ſanctificationis in ſūma ſanctifica-