baptiſta SermoDe ſctō Iohanne

lis elemēta cū ꝓprietatibus ⁊ cōtentiset elementā ſcꝫ hoīes. iumenta arboresmontes ⁊ valles ⁊cͣ. ¶ Secundū eſt ſaAma piencia quaſi index Iſto gubernat vniuerſa celum ſolē lunaꝫ qͦſia digitus mediꝰqui longior eſt alijs. ſicut mīa dei ſuꝑomnia oꝑa eius dauid. miſeracōes eiusſuꝑ omnia opera eius IIſto oꝑatus eſtoꝑa noſtre redempcōnis qꝛ maxima miſericordia fuit velle humiliari vt ei credentes ⁊ obedientes exaltaret. Eciā voluit ſuſpendi in ligno crucis ne ſui ſuſpenderētur in furca inferni. Quartū eſt gracia quaſi medicus tangens venaꝫ cordisipſum illuminādo ad cognoſcendū peccata ⁊ conuertenduꝫ ⁊ confitenduꝫ ⁊cͣ.Iſto oꝑatus eſt opera iuſtificacōnis peccatoꝝ vt ſunt ſeptē ſacramēta eccīaſticaQuintū eſt iuſticia quaſi auricularis. qꝛmīor alijs apparet nunc qꝛ in hoc mundomali non puniūtur nec boni vemunerāt̉.Iſto oꝑatus eſt opera retribucōis. Ecce. v. digiti ꝟtutis dei cum quibꝰ deus cūcta creauit. Aucͣtas Quis ignorat ꝙ hecomīa manus dnī fecerit in cuius mami anima omnis viuētis ⁊ ſpūs vniuerſe carnis hominis. Iob. xij. Patet gͦ ꝙ manꝰdei dicit̉ eius virtus infinita qua omniacorꝑalia ⁊ ſpūalia ⁊ in corruptibilia fabricatus eſt. Cum gͦ virtus diuina operata ſit mirabilia ⁊ magnas excellentias in beato Iohāne baptiſta Ideo dicitthema. Manus dnī erat cuꝫ illo. Inuemio ꝙ mauus virtutis dei operata eſt inbeato Iohāne baptiſta quīqꝫ mirabiliaalta ⁊ ſingularia ſcilicet¶Primū annuncia cō glorioſa¶ Secundum generacō virtuoſa.¶ Terciū ſanctificacō gracioſa.Quartū manifeſtacō gaudioſa¶ Quintū nominacō miraculoſa.Ex hijs dicit theā. Manus domini eratcum eo. ¶ Dico primo ꝙ manus ꝟtutꝭdei operata eſt in beato Iohāne baptiſta

annunciacōeꝫ glorioſā. qꝛ anteqͣꝫ fuiſſetgenitus vel ī vtero matris cōceptus fuitmirabiliter nūciatus. Illemet archagelus Gabriel qui ꝟgini Marie nūciauitfilij dei miraculoſam incarnacōeꝫ nūciauit eciā zacharie beati Iohānis natiuitate. Ad practicaꝫ. Sacharias pat̓ beatiIohānis ⁊ Elyzabeth eius mater ſteterunt multis ānis in ſuo matrimonio ⁊nunqͣꝫ habuerūt fructū prolis. Cū autēfuiſſent iam ſenes ⁊ antiqui intantū ꝙ dicit Nycolaus de lyra ꝙ iā dimiſerant oracōeꝫ quaꝫ cōſueuerant facere vt deusdaret eis fructū de ſuo matrimoīo ꝓptereorū antiquitatē. ¶ Sacharias autē cumeſſet ſacerdos magnus ſemel intrauit tēplū dei vt oraret. Non vt obtineret prolem vt dicit magiſter Nycolaus de lyraſed orabat deū vt mitteret meſſyam eispromiſſum mūdi ſaluatorem quia videbat iā tempus cōpletum ⁊ ꝓphetas ⁊ orabat quaſi vellet dicere. Poſtqͣꝫ nō fuidignus habere ꝓlem. ad minus dominemitte meſſyam ⁊cͣ. Et ip̄o ſic orāte. Ecce apparuit ſibi archagelus Gabriel reſplendes ⁊ clarus intantum ꝙ Sacharias tremens timuit. quia condicō eſt ſpiritus ſiue boni ſiue mali terrere ⁊ incutere terrorem quādo apparent. Racō qꝛex fragilitate carnis non poſſumus ſuſtinere viſionem ſpūs. Ideo dicit beatusLucas de virgine Maria. Et turbataeſt in ſermone eius. Luc̄. prīo. Tamenangelus bonus ſtatiꝫ dat conſolacōneꝫIdeo ſtatiꝫ ſibi dixit. Ne timeas zacharia quoniam exaudita eſt oracō tua quiameſſyas venit illico ⁊ tu videbis eū ⁊cͣ.Eciam annuncio tibi. ꝙ Elyzabeth vxor tua concipiet ⁊ pariet filium ⁊ vocabitur nomen eius Iohannes ⁊ erit gaudium tibi ⁊ exultacō ⁊ multi in natiuitate eius gaudebunt. ¶ Erit enim magnuscoram dn̄o. Primo erit magnꝰ in aſperitate vite quia nō bibet vinū nec aliquēM .iiij.