innocentū. SermoIn octauis
honoris ⁊ honeſtatꝭ. Eccͣi. xxiiij. Nota hͨꝟtutē floris vinee qꝛ dicunt naturales qͥtractāt de ꝓprietatibꝰ rerū qͥ vitant ſerpetes ⁊ beſtias venenoſas. Serpētes ⁊ animalia venenata ſunt perſone luxurioſe inqͥbus ꝟgo maria fugauit motꝰ carnaliūꝓ tunc. Id̓o d̓t. Ego quaſi vitis finctificaui ⁊cͣ. Moralit̓ cogitādo luxuriā ⁊ pecata notoria in oī loco ſꝫ ſingularit̉ vbi ēinuocacio ꝟginis marie. Id̓o d̓r. Tranſite ad me oēs qͥ cōcupiſcitꝭ me. Terciꝰ timor ꝟginis fuit cōſiderādo egipcioꝝ infidelitate qꝛ erant peſſimi ydolatre. Nota hic ẜm magiſtꝝ hiſtoriarū quō ad vaticiniū Iheremie eos de ydolatria reprehendētis fecerunt ymaginē puelle pueꝝgeſtantis quā ſecrete adorabāt. Et ingrediēte dn̄o egyptū oīa ydola terruer̄t⁊ fuit cōpleta ꝓphetia yſale onus egyptiEcce dn̄s aſcendet ſuꝑ nubē leuem ⁊ ingrediet̉ egiptū ⁊ mouebunt ſimula chraegipti a facie eiꝰ Yſaie. xix. Nubes eſt caro ſeu xp̄i humanitas. Que eſt vita nr̄avapor ad modicū parens ⁊ deinceps exterminabit̉. Iacobi. iiij. Dn̄s enī aſcendit ſuper nube quia ip̄e regebat humanitatem leuē quia ſine onere pctī. Cū auteꝫꝟgo intraſſet per pͥmā ciuitateꝫ egipti q̄d̓r elipoleos. Inuenit gētes plorantes.qꝛ ſimulachra ceciderāt ⁊ cōfracta fuer̄t⁊ int̓rogabāt ꝟ̓ginē vn̄ veniret q̄ rn̄dit ꝙde terra ꝓmiſſiōīs dicebāt ei Scitꝭ vos ꝙꝟgo peperit qꝛ tale ſignuꝫ fuerat eis datū a Iheremia. Ꝙ qn̄ illa ꝟgo pareretſimulachra corruerēt. Credo ꝙ ꝟgo voluit videre illā ymaginē puelle ⁊cͣ. dicesꝙ nō adorarent eā ſꝫ deū in ymagine rep̄ſentatū. Et qͣlis cōſolacio fuit iſta virgini marie ⁊ poterat dicere ẜm multitudinē doloꝝ meoꝝ in corde meo conſolaciones tue letificauerūt animā meā Oſi cognouiſſent eā. Moralit̓ hic ꝓ ruſticis ne credāt ſe adorare ymagines ſꝫ xp̄ꝫdn̄m deū tuū adorabis ⁊ illi ſoli ſeruiēsMathei. iiij. Quantū ad terciū qͦmodo
iſta fuga fuit reuocata finalit̓ ſiue tēporaliter d̓t euuangeliū. Et erat ibi vſqꝫ adobitū herodis ſcꝫ per ſeptem ānos ſcd̓mmagiſtꝝ hiſtoriaꝝ defuncto autē herodeEcce angelus dn̄i apparuit ⁊cͣ. vſqꝫ in finem. Nota hic duas q̄ſtiones cū virgofuiſſet qͣſi exul in egipto per ſeptē annosde qͦ viuebat quia ioſeph erat iā ſenex ⁊nō poterat laborare. Reſpondeo ꝙ ꝟgomaria de manibꝰ cōſuit filauit texuit ꝓuidebat ſibi filio ⁊ ioſeph. Dicat̉ qͣmodo ꝑfiliū mittebat capucia vel camiſias ad domū cuius erant. Angeli ꝓuidiſſent ſibi.Sed noluit ad hoc ꝓprie eſt iſte textus.Conſiderauit ſemitas domus ſue ſcilicꝫpaupertarꝭ humilitatꝭ ⁊ panē̓ ocioſa noncomedit. ꝓuerbioꝝ vltimo. ¶ Moraliter mulieres habēt hic exemplū ⁊ doctrinam qꝛ multe cōſenciunt pctō ex paupertate nunqͥd habetꝭ manus ⁊cͣ. Ideo apoſtolus. Rogamꝰ autē vos fratres vt habundetis magꝭ ⁊ operā detis vt quieti ſitis ⁊ vt veſtꝝ negociū agatis vt operemini manibus veſtris ſic p̄cipimus vobis ⁊nullius aliqͥd deſideretꝭ. pͥma ad Theſſalocenẜ. iiij. Nota ꝙ regula eſt iuriſtaꝝ ꝙvbicunqꝫ papa d̓t p̄cipimus obligat ſubpena peccati mortalis nō autē ſe dt mandamus. ¶ Secunda queſtio eſt quarexp̄s voluit ſtare ſeptem annis in egiptonec plus nec minus qꝛ quicqͥd faciebatxp̄s erat miſteriū. Rn̄ſio ꝙ triplici.Prima anagogica¶ Secunda allegoricaTercia tropologicaPropter quā rōne filius dei virgo ⁊ ioſeph fuerūt in egipto ſeptē annis corporaliter ſꝫ quantū ad animas erant in terra ꝓmiſſionis. Et poſt ſeptē annos angelus apparuit Ioſeph redierūt ad terram ꝓmiſſionis. In quo innuit̉ ꝙ poſtſeptē etates ibimus ad terram ꝓmiſſionis ſcꝫ gloriā in qua nunc ſunt ſolum anime ſanctoꝝ. Sed poſt ſeptē id eſt ſeptēetates ſimul cōparanciū animabꝰ de hoc