¶ XXV Io bQIIC.

QII

Obliuiſcatur eius miſericordia.§ ideo.Dulcedo illiuſ vermes. Non ſit indei. vi. deꝰ cū ab iniquitate reuocet. vt aliquidgratie ei detur. j. F conteri eſt īgehenna. abſcidiin morte.ſrecordatione: ſed ꝯteratur quaſiſ qd̓ terra dei pauit pluuia īrudit. ſſeruit carni.lignum infructuoſum. Pauit eniꝫquia ſunt ſteriles que poſt pariūt jͣ. Fanimamnegligit.ſterilem.⁊ quę nō parit: ⁊ viduęf § qꝛ ſuperbi in mundo facile capiuntur. contrainfirma elegit deꝰ. vt for. queq. cōfun. Felata ſnīabene non fecit. Detraxit fortes inlocutōis.f § ſtat ⁊ quilibet iniquꝰin eccleſia ꝑ fidem. ⁊ tn̄ non credere arguitur: qꝛſine operibus.fortitudine ſua: ⁊ cumʳ ſteterit nōdeus in̄ mira diſpenſatōe ⁊cͣ.credet vitę ſuę. Dedit ei deus locūpenitētię: ⁊ ille abutit̉ eo ī ſuꝑbia.ſ qꝛ q̄ ſua ſunt q̄rit. Salomon: oculi ſtultorū infinibus terre. j.§ non in vijs dei ſed quiſqꝫ inſuo vicioOculi eniꝫ eius ſuntꝭ in vijs illiꝰf ſ qꝛ eo ipſo ꝙ elati ſunt a vero dei eſſe lōge ſūtquia inflatio eſt nō reſ. § qꝛ ⁊ ſi hic diu breuetamen eſt qd̓ finitur.Ieleuati ſunt ad modicum ⁊ nonſubſiſtent ⁊ humiliabunt̉ ſicut oīaſ ⁊ tunc ablati ſicut ſummita. ⁊cͣ.et auferentur: et ſicut ſummitatesFariſte ad alta ꝓſiliunt grana inferius latent: ſedariſtis cōtritis grana patebunt.ſpicarum cōterentur. Ꝙ ſi non eſtſ iuſtus ⁊ ſi aliquādo delinquendo loquaturnon eſt tamē dignū vt a prauis iudiceturita: quis me poteſt arguere eē mentitū: ⁊ ponere ante deū ꝟba mea?¶ C. .XXV.

Eſpōdenſ autbaldath ſuites dixit: PoAteſtas ⁊ terror apud eum eſt: qui facit concordiaꝫ in ſublimibꝰ ſuis:I ⁊ qui illuminat milites. f angelorū vel electorum hominum.Nunquid eſt numerus militū eiꝰf§ non ex ſe virtus illis. ſed ex gratia. j. ſ illorūT§ gratia preueniens.⁊ ſuper quem non ſurgitꝭ lumenf ſ iſte verſus ſupra a iob d̓r. nunc in eū retorquetur. § ⁊ cum hoc ſit. ſ ⁊ ſi nō peccaſſet homo. d̓oillius; Nūquid iuſtificari poteſttn̄ cōparari nō poſſet: cui acceſſit ⁊ culpa mulierishomo comꝑatatus deo: aut appaſnō. qꝛ nec ſūmi ſcī ſine culparere mundus natus de mulierenec eccleſia virtute ꝓpria tot miraculis emicaEcce etiā luna nō ſplendet: ⁊ ſtellę§ a maculis peccatorū.non ſunt mundę in conſpectu eiꝰ.ſnon eſt mundusQuantomagis homo putredo: etfilius hominis vermis;¶ E. XXVI.Eſpōdēs aūtiob dixit: Cuiuſ adiutor§ adiuuatur tn̄ ipſe potens vt paulus dicit: ſedhum liter. non vt de ſuo ſeniu p̄ſumant arbitrāteſes? Nunquid imbecillis; ⁊ ſuſtenſe deo vtiles.tas brachium eius qui non eſt fortis; cui dediſti conſilium? forſitanſ dediſti conſiliū.illi qui non habet ſapientiam: et

deducitur: qd̓ ante finē vitę nō emēdatur. Obliuiſcatur eius miſe.Hei miſericordia obliuiſci eius dicit̉: qui omnipotentis iuſticię fuerit oblitus Quiſquis enī iuſtum nunc non timet: poſt inuenire non poteſt miſeriordem. Dulcedo illius ver. Quia naturę vermium eſt momētis ſingulis moueri. noīe vermiū ſignatur inquietudo cogitationū. ꝑuerſę itaqꝫmentis dulcēdo vermis eſt. qꝛ inde delectatur vnde per inquietudinē ſęcularis curę inceſſanter agitat̉. Poteſt etiā vermis nomīe caro ſignari. queluxurioſo ⁊ cuilibet carni dedito dulcedo eſt.Ecce qͣꝫ cęcus qui vermem amat.¶ Uermes. Expriinitur corruptio carniſNihil adeo valet addomanda carnis deſideria: qͣꝫ penſare qͣlisipſa ſit mortua. ibi enīvidetur ꝙ ſi ipſa amatur tabeſ ⁊ fetor putredinis amatur.Non ſit in recor.Deus prauoꝝ vitamintuetur ⁊ obliuiſcit̉qꝛ quos ꝑ diſtrictōemſentētie iudicat: quantum eſt ad memoriammiſericordię ignorat.Pauit enim ſte.Hoc loco ſterilis caronominat̉. quę dum ſola pręſentia appetit: bonas gignere cogitationes neſcit. Et viduęVidua anima dicit̉.qꝛ eius vir ꝓ ea mortēꝑtulit. ⁊ nunc ab eiusoculis occultatus eſt.Uel p̨̄dicator errorisdum plebeꝫ extra vnitatem ęccleſię poſitamdocet: ꝓfecto ſterilempaſcit. quę ſpūales fructus nequaqͣꝫ reddit.bene aūt viduę nō fac̄qꝛ eccleſię cuius vir incęlo viuit: quaſi ī alioloco deſeruire cōtēnitDetraxit fortes.In fortitudīe ſuę prauitatis fortes detrahitcum ꝑ ſui erroris aſtutiam potentes huiusmundi rapit. Et cuꝫſteterit nō credet vi .ſ. Stat in hoc mundo peruerſuſ prędicator: quouſqꝫ terreno viuit in corꝑe: ſed vitę ſuę credere renuit: quia de deo vera cognoſcere cōtemnit. O culi enim eius ſūt in viis il. Vias ſuas peccator intuet̉: quia ſola cogitare: ſola cernere nititur: quę ſibi ad cōmodumtēporaſe ſuffragentur. Eleuati ſunt ad modicū. Subſiſtere enim nequeunt. qui ab ęterna ſoliditate diuidunt. Et humiliabuntur ſicutoīa ⁊cͣ. Omnia profecto terrena. Et eſt ſenſus: Stare nullo modo queūtquia ipſa quoqꝫ fugiunt quibus innitunt̉: dumqꝫ tēporalia diligunt: cumhis ex tꝑis volubilitate percurrūt. Et ſicut ſum. ſpi. ⁊cͣ. Spicaruꝫ ſummitates ariſtę ſunt. quid prauos huius mundi diuites dixerim: niſi ariſtaſquaſdā humani generis? Qui ex tumore mētis a charitatiſ vnitate ſe ſeꝑarant. ⁊ quaſi ariſtę rigidi ſtant: ſed tamen cōcorditer grana deorſum p̨̄mūtſed horum rigiditas triturę vltimę fortitudine frangit̉: ⁊ grana apparent.Ꝙ ſi nō eſt ita ⁊cͣ. Senſus eſt. Ita ſunt cuncta vt protuli: quę tamen ſinon ita eſſent: a vobis redargui nequaqͣꝫ poſſem. qꝛ dum adhuc ꝓprię ſubcubitis: alienā reprehendere fallaciā nō valetis. vnde habemus autoritatem: quia ⁊ ſi iuſtus aliquando delinquendo loquit̉: non eſt dignum tam̄vt a pͥuis iudicet̉. Et quis poteſt ponere ante deū v. m. Quaſidicat. quę loquor ponere ante iudicē non valetis. quia eius vobis faciempeccantes abſconditis. Verba fallacia ante deum ponit: qui ea apud ſe in

conſpectu veritatis examinat. qui conſiderato intimo iudice exteriora penſat.C..XXV.¶ Reſpondens aut ⁊cͣ. Quia iob multa dixit contra tumidos poteſtatibus iſtis: baldat ex eius correctōne ꝓficiens apud quem vera ſit potentia agnoſcit dicens. Poteſtas et terror apud eū ē: qui fa. cō. ⁊cͣ.Solus corda mortaliū terret veraciter. qui ex diuinitatis ſue potentia hęcveraciter poſſidet. Humana enī potentia quem terrorem incutit? quę iureeiuſdem potētię quando careat neſcit.Qui facit cōcor.In concordiam cōponuntur ſumma. dū cōfunduntur infima. etinde electi ſociātur angelis: vnde reproboscontra eos ſeuire ⁊ ſibiaduerſari permittit.Cum pax ſumma ſit. īſublimibus. legunturtamē ī daniele angelangelis reſiſtere: nō ꝙipſi inter ſe: ſed meritagētium quibus p̨̄ſuntdiſſideant. ⁊ ſi oratioꝓphetę de ereptōe populi meretur audiri. uita eiuſdem populi adhuc purganda contradicit. ⁊ nō eſt hoc proillis certare: ſed factaillorum angelos iuſteexaminare ⁊ videntesvoluntatē dei qd̓ obtinere nō ualent: nunqͣꝫvolunt. Nunquideſt nu. mi. In cognitione humana ſuperiorum numerus ſpirituum nō eſt. Qui milites dicunt̉: qꝛ decertant contra aerias poteſtates. non labore:ſꝫ imperio. Et ſuperque non ſur. lu. il.Quia militū eorundēſiue electorum virtusnon ꝓprijs viribus. ſꝫſupernę gratię infuſione roboratur: quę ſi incorde noſtro nō ſurgeret. ꝑfecto mēs noſtrain tenebris maneret.vnd̓ ſubditur. Nunquid iuſtificari po. h. c. d. aut apparere m. n. d. m. quia ꝑ mulierem culpę ſubditam naſcitur homo: reatus primi infirmitas in ꝓle propagatur. Ecce etiā luna nō ſplen. et ſtel n. ſ. m. ⁊cͣ. Per lunam eccleſia. Per ſtellas ſinguloꝝ bene viuentiū animę deſignantur. qui culpaſſubigere perfectę deſiderant. Sed quouſqꝫ corruptione carnis aſtringunteius vinculis ligantur. Quantomagis homo putredo. Et filius hoī sver. Ac ſi dicat. ſi a peccato eſſe liberi nequeunt qui iam ī cęleſti deſiderⁱ oconuerſantur: quę peccatoꝝ pondera tolerāt. qui adhuc carnaliter viuūt?Notandū ꝙ homo putredo filius homīs vermis vocatur. Primus qͥppehomo putredo. nō vermis: quia ⁊ ſi per carneꝫ putruit: non ex putredine ꝑnatiuitateꝫ venit. Qui aūt filius hominis vermis dicitur. quia ex iam mortalium corpoꝝ corruptione ꝓpagatur. ſicut ex homine filius hominis. itaex putredine naſcitur vermis.C. XXV.Reſpondens aūt iob. Finitis amicorum verbis. iam in extremisiob. contra eos acutius ſurgit: vt mos eſt peritis ī concluſione fortiora ſeruare. Cuius adiutor es? Nunquid imbe; et ſ. Adiuuare imbecillem charitatis eſt: adiuuare potentem velle elationis eſt. Et ē ſenſus. Dūeum iuuare intendis. ſub cuiꝰ magnitudine ſuccūbis. qd̓ impendis ſolatiūde oſtentatione eſt: non de pietate. Cui dediſti cōſiliū. Conſiliū dareſtulto charitatis eſt. conſilium dare ipſi ſapienti ꝑuerſitatis eſt. vn̄ ſequit̉.

( 2