¶ Regum. .I. C. .I.

leta corporeū. ⁊ alibi. potū meum cumfletu miſcebam.ſcapiebat cibum. Dixit ergo ethelchana vir ſuuſ: Anna cur fles⁊ quare nō comedis; ⁊ quāobreꝫaffligitur cor tuum? Numqͥd nōego melior ſum tibi qͣꝫ decem filij.Surrexit autem anna poſtqͣꝫ coI hic maximus ſacerdos erat: ⁊ poſt ſanſoneꝫpopulū iſrael rexit annis. xl. ſed iuxta. lxx. xxmederat in ſylo ⁊ biberat. ſheli ſaſ vt ingredientibus ⁊ egredientibus templumverbū dei miniſtraret. ſacerdotes enim ſcientieclaues habent.cerdoteᶠ ſedente ſuper ſellam ātepoſteſ templi domini. cū eſſet ānaſ qui deridetur ab amico: ait iob: ſicut ego rogabit dominū: ⁊ ipſe exaudiet eum.amaro animo orauit dominū flēſlargiter. ⁊ votū vouit dicens; Domine exercituū ſi reſpiciens videris afflictionē famulę tuę. ⁊ recordatꝰ mei fueris nec oblitꝰ ancillętuę. dederiſqꝫ ſeruę tuę ſexū virilēdabo eū domino omnibꝰ diebꝰ vitę eius: ⁊ nouacula non aſcendetſuper caput eius. Factū eſt auteꝫcum illa multiplicaret preceſ corādomino: vt heli obſeruaret os eiꝰſ quia deus nō voce tantū inuenitur. ſed corde. vnde deſideriū pauperū. e. d. ⁊ p. c. e. t. e.Porro ānaʳ loquebat̉ ī corde ſuotantūqꝫ labia illius mouebantur⁊ vox penitus nō audiebat̉. Eſtiſ temulentā a temeto. quod antiqui vinumdicebant.mauit ergo eam heliʳ temulentamf ſ digere .i. dormiendo excoquesdixitqꝫ ei. vſqꝫ quo ebria eris Digere pauliſper vinū quo mades.Reſpondēs anna: nequaqͣꝫ inqͥtdomine mi. Nam mulier infęlixnimis ego ſum. vinumqꝫ ⁊ omnehodie ſcꝫqd̓ inebriare poteſt non bibi: ſed

effudi animā meā in cōſpectu dn̄iNe reputes ancillam tuam quaſiabſque iugo: ⁊ notandum hic qd̓ ebrioſi filiibelial vocanturvnam de filiabus belial: quia exmultitudīe doloriſ ⁊ meroris meilocuta ſum vſqꝫ in pręſens. Tuncheli ait ei. vade in pace. ⁊ deꝰ iſrl̓det tibi petitionē quā rogaſti euꝫ.Et illa dixit. Utinam inueniat ancilla tua gratiā in oculis tuis. Etabijt mulier in viam ſuam ⁊ comef quia ī incepto ſcilicet voto firmiter perſeuerauit: ſic ⁊ nos perſeuerare debemus: ſi exaudiri a domino volumusditᶠ vultuſqꝫ illius nō ſunt ampliꝰī diuerſa mutati Et ſurrexerūt mane ⁊ adorauerūt coram domino.reuerſiqꝫ ſunt ⁊ venerunt ī domūſuam ramatha. Cognouit aūt helchana annā vxorē ſuam: ⁊ recordatus eſt eius dominus. Et factūeſt poſtᶠ circulum dierū: concepitāni reditumanna ⁊ peperit filiū. vocauitqꝫ nofſ poſtulatio vel nomen eius deusmen eius ſamuel. eo ꝙ a dominopoſtulaſſet eū. Aſcēdit aūt vir eiꝰhelchana ⁊ omnis domus eius:vt immolaret domino hoſtiā ſolēnem ⁊ votum ſuum: ⁊ anna nō aſcendit. Dixit enim viro ſuo. Nonvadam donec ablactetur infans.⁊ ducam euꝫ: vt appareat ante cōſpectum domini: ⁊ maneat ibi iugiter. Et ait ei helchana vir ſuus:Fac quod bonum tibi videtur: ⁊mane donec ablactes eum. Pręcorqꝫ vt impleat dn̄s verbū ſuū.

dedit eis regiones gentiū: ⁊ qꝛ primū credita ſunt illis eloquia dei. Annęi. eccleſię gentiū dedit partē vnā .ſ. ingeniū. Bęne ait triſtis: qꝛ cōcluſeratdūs vuluā eius. nōdū enī aduenerat tēpus miſerendi eiꝰ: vt ſpūali gratiafęcundaret̉. Sicut fenenna annā: ita ſynagoga gentilitatem deſpiciebat.Vulti ex gentilibusredēptoris aduentū.vt in iob reperimusexpectauerunt. ⁊ quiain prece perſeuerauerūt: tandem redēptorflenti. ⁊ non capienticibum annę conſolationem adhibuit dicens. Anna cur fles⁊cͣ. Melior eſt eccleſię vir ſuus .i. chriſtuſqͣꝫ decem filij quosdeo ſynagoga edebat. qꝛ chriſtum plusnon nunqͣꝫ diligit .i.gratiam eius: qͣꝫ illos quos carnaliterpariebat.¶ TropologiceVelchana prędicator quē dominꝰ poſſidet. Fenenna ⁊ ānaactiua ⁊ cōtēplatiuavita. Fenenna fęcunda in filijs ⁊ filiabusactiua fortia gignenſopera. ⁊ infirma. Fenenna interpretat̉ cōuerſio: qͥa actiua adactiones quibus ꝓſitꝓximis. neceſſe eſt vtſollicite conuertatur.Actiua enim vita eſtpanem corporalē: vl̓doctrinę eſurienti tribuere. errantem corrigere: ad humilitatisviam ſuperbuꝫ reuocare: infirmantis curam gerere: quę ſingulis expediāt diſpēſare. Anna interpretatur gratia: quia cōtemplatio habetur ꝑgratiam. hęc eſt ſterilis: quia cuꝫ eam nullus prout ē penetrarevaleat: nulluſqꝫ qd̓in ea ſentit prędicareſufficiat. cōtingit: vteam prędicando nēoplures filios gignat.Cōtemplatiua vitaeſt charitatē dei ⁊ ꝓximi tota mente retinere: ab exteriori actiōequieſcere: ſoli deſiderio conditoris inherere: vt nihil iam agerelibeat. Qui vult effici poſſeſſio dei: hasduas ducat vxores.Actiuam primum: cōtemplatiuam deincepsͣ. pręcipue doctorex amplexibus fenennę tranſeat ad complexus annę: vtriqꝫ partes tribuat virtutes virtutibꝰ

¶ Uſqꝫ quo ebria ⁊cͣ. Homo videt in facie. deus in corde. Heli eſtimabat ebriam: qui tantum os intuebatur. Dominus autem reſpexit adorationem eius: qui videbat cor eius. hic autem traditur nobis forma orādi: vt nō ī multiloquio. ſed in cōpunctione cordis ⁊ effuſione lacrimarumoremus. quia ſacrificium deo ſpiritus cōtribu. cor contri. ⁊cͣ.℟. Uultuſqꝫ illius non ſunt indiuerſa. m. Aliatranſlatio. facies nonconcidit amplius: qͥacertiſſime ſe crediditexauditam.℟ ¶ Nequaqͣꝫ .n. eccleſia a fide ⁊ dilectione redēptoris in diuerſa declinādo mutata eſt.¶ Et recordatuseſt. e. d. ℟. Quiaanna dominū deuote poſtulauit: cōcepit⁊ peperit. Sic eccl̓iaper naturalem intellectum orans myſteriūincarnationis cordeconcepit: ore cōfeſſionis gennit.¶ Uoca. no. eius ſamuel .i. deusannę primogenitus.propheta. Quis eſthic niſi dominicꝰ hō℟. Samuel poſtulatio dei. vel nom̄eius deus: qͥa actorſcꝫ natiuitatis eiꝰ. qꝛſterili oranti conceſſitfilium: qui cunctis diebus ſibi ī templo deſeruiret.¶ Anna pe. fi. i. eccleſia ex nationibꝰ prius lacteº nutriuit filium: quē concepit ꝑfidē .i. ſimplici intellectu in ſuis auditoribꝰCres vituli tria tēpora ſignificant: quibuſchriſtum expectabateccleſia. Tres modijfarinę. fid̓s. ſpes. charitas. quas obtulit̓ eccleſia. ſeu treſ filij noeex quibus plures eccleſia ꝑ fidē deo obtulit. hęc dona ꝓ puero offert eccleſia gentium: vt oſtendat ſepuerū genuiſſe .i. fidēchriſti ꝑcepiſſe: ⁊ operibus demōſtrare velle. ⁊ adduxit eū ī ſyloin domū dn̄i: cum ꝑfecta fide incarnationis iūxit ſe primitiuꝫeccleſię ex iudęis.Precorqꝫ utimpleat dominus uerbū ſuum. quod vouiſti. vel ſuū quod ꝓmiſit per hely: cum ait. det tibi deus petitionem ⁊cͣ.