¶ IudicumC.XI.

meę. mihiqꝫ occurrerit reuertenticum pace a filijs ammon: eū holocauſtū offerā domino. Tranſiuitqꝫiepthe ad filios ammon vt pugnaret ꝯtra eos. quos tradidit dominus in manus eius. ꝑcuſſitqꝫ abaroer vſqꝫ dum veniaſ in mennithviginti ciuitates. ⁊ vſqꝫ ad abel q̨̄ē vineis ꝯſita plaga magna nimiſhumiliatiqꝫ ſunt filij ammon a filiis iſrael. Reuertēti autē iepthe inmaſpha domū ſuā: occurrit ei vni-

genita filia ſua cū tympanis ⁊ choris. Non enim habebat alios liberos. Qua viſa ſcidit veſtimēta ſua⁊ ait: Heu me filia mi: d̓cepiſti me⁊ ipſa decepta es. Aperui enim osmeū ad dominū ⁊ aliud facere nōpotero. Cui illa reſpondit. Patermi: ſi aꝑuiſti os tuū ad dominum.fac mihi qd̓cunqꝫ pollicitꝰ es: ꝯceſſa tibi vltione atqꝫ victoria de hoſtibus tuis. Dixitqꝫ ad patrē. Hocſolū mihi p̨̄ſta qd̓ dep̄cor. Dimitte

ab inimicis quos ꝓ iuſticia offendit: occidit̓ retribuēs eis bona ꝓ malis .i. ꝓodio dilectionē. Talem dicit ſanguinē iuſtum. a ſanguine abel vſqꝫ ad ſanguinē zacharie. Pręcipue autē qd̓ ſanguinē ipſe fudit ꝓ nobis. ⁊ ſacrificiūſeip̄m deo obtulit ſic vtiqꝫ obtulit. vt ab inimicis ꝓ iuſticia occideret̉. huncimitati martireſ vſqꝫ ad mortē ꝓ ꝟitate certauerūt. de quibꝰ dicit̉. tanqͣꝫ aurū in fornace probauit illos. ⁊ qͣſi holocauſti. h. a. e. vn̄ apl̓s. Ego enim iamimmolor. Sed nō ſic̄ iepthe filiam īmolauit dn̄o. ſed ſicut p̨̄ceptum erat pecora offerri. ⁊ prohibitum homīes immolariVagis hoc illi ſimilevidet̉. qd̓ fecit abraā.qd̓ dominꝰ ſpecialiterfieri p̨̄cepit nō generaliter ut talia ſibi ſacrificia fierēt aliqn̄ mādauit. īmo fieri omninoꝓhibuit. diſtat ergo ꝙiepthe fecit a facto abraę. qꝛ ille iuſſus obtulit filiuꝫ. iſte fecit qd̓lege vetatur. ⁊ nulloſpeciali imꝑio iubeturIn ipſo etiā abraę filio. qꝛ talibus ſacrificiis nō delectaret̉ dominus oſtēdit: cū patremcuius fidē iubēdo probauit. a filij interfectione prohibuit. ⁊ arieteꝫquo ſacrificiū licite ſecundū ꝯgruam tēporiſꝯſuetudinem ꝯpleret̉appoſuit.Si aūt hoc quēqꝫ mouet. quomō pie crediderit abraā deum talibus ſacrificijs delectari. ſi illicite offerunt̉. ⁊ ideo putat rectę credidiſſe etiā iepthe.ꝙ tale ſacrificiū poſſet eſſe deo acceptū. primo ꝯſideret aliud eſſe ultro vouere aliud iubenti obtꝑare. Non enī ſi aliqͥd in damno p̨̄ter morē a dominoinſtitutū: ſeruo iubet̉. ⁊ id laudabili obediētia facit. ideo non ē plectendū. ſihoc facere ſponte p̨̄ſumpſerit. deinde habebat abraam qd̓ crederet. vt pręterdiuinū imperiū nō parceret filio vt credēs tales victimas deum libenter accipere: ſed ꝓpterea iuſſiſſe: vt reſuſcitaret occiſum. ⁊ hinc aliqͥd tanqͣꝫ deusſapiēs demōſtraret. vnde. fides eius in epiſtola ad hebreos laudat̉. qꝛ hocde deo ꝙ poſſet filiū ſuum ſuſcitare credidit. Iſte vero deo nō iubente. neqꝫpoſcente ⁊ ꝯtra legittimum dei p̨̄ceptum. vltro ſacrificiū vouit humanū. aitenim. Quicūqꝫ exierit de ianuis domus mee obuiā mihi ⁊cͣ. Non his verbis pecus aliqd̓ vouit qd̓ ſecundū legē poſſet offerri. Neqꝫ ꝯſuetudinis fuitvt redeuntibꝰ cū victoriā ducibꝰ. pecora occurrerēt. Caues aūt ſolent dominis occurrere. de quibꝰ ille cū non voueret. cogitare nō potuit. ne iniuriā deinō ſolum illicitū. ſed etiā ꝯtemptibile. ⁊ ſecundū legeꝫ īmundum vouiſſe videret̉. Nec ait qd̓cunqꝫ exierit ſed quicūqꝫ exierit vbi hominē tantū cogitauit. Non tamē fortaſſe vnicā filiam. qͣꝫuis illā in tanta patris gloria qͥs poſſet ante ire niſi forte vxor. Nam qd̓ nō dixit q̨̄cunqꝫ. ſed quicunqꝫ exierit deianuis domus mee: ſcriptura ſolet maſculinū genus ꝓ quolibet ſexu ponere.ſicut de abraā dictum ē ſurgens a mortuo. cū eius vxor mortua fuiſſet.Quia ergo de hoc voto ⁊ facto nihil videt̉ ſcriptura iudicaſſe. ſicut deabraam quādo filiū ſuū iuſſus obtulit: ſed tantū ſcriptū reliquiſſe legentibꝰiudicandū. ſicut de facto iudę quādo intrauit ad nurū ſuā neſciēs quidem:ſed quantū in ipſo fuit fornicatus ē. qꝛ meretricē putauit neqꝫ aꝓpbauit hęcſcriptura neqꝫ reprobauit. ſed iuſticia ⁊ lege dei ꝯſulta penſandum dimiſit.Sic de facto iepthe in neutrā ꝑtem ſententiā protulit. vt noſter intellectusin iudicādo exerceret̉. poſſemus iam dicere deo diſplicuiſſe tale votū. ⁊ ad illam ꝑductam eſſe vindictā. vt patri potiſſimū filia vnica occurreret. Qd̓ ſiſperaſſet ⁊ voluiſſet. nō ea viſa ſtatim ſcidiſſet veſtimēta ſua. ⁊ dixiſſet. heuīpediſti me filia mea ⁊cͣ. deinde. lx. dierū tam longa dilatione data filię ſuędominus eū ab vnice cariſſime nece eū nō ꝓhibuerit ſicut abraā. donec ꝑficiendo ſe ipſum orbaret. deū aūt nō homīs īmolatione placaret. ⁊ ideo hancpęnā patri fuiſſe retributā. ne impunitū talis voti relinqueret̉ exēplum vtaut magnū aliqͥd ſe vouere deo putarēt hoīes cum victimas humanas vouerent. ⁊ qd̓ ē horribilius filioꝝ. aut nō vera. ſed potius ſimulata eadē vota eſſent cū velut exēplo abraę ſperarent. qͥ nouiſſent deum ꝓhibiturū taliavota ꝯpleri. Poſſemus inquā hoc dicere. niſi duo ſcripturarū teſtimonianos retardarēt. vt hanc rem geſtā ⁊ in libris tante auctoritatis memorie cōmendatā diligēter ꝑſcrutemur ne temere iudicemus. Unum ꝙ inter tales

īepthe memorat̉ vt eū culpare vereamur. cū dicit̉. deficit eniꝫ me tēpus enarrandi de gedeon: barach. ſampſon. ⁊ iepthe ⁊cͣ. Alteruꝫ ꝙ p̨̄miſit ſcripturadicēs. ⁊ factus ē ſuꝑ iepthe ſpiritus domini ⁊cͣ. ⁊ addidit ⁊ vouit iepthe votū domino ⁊cͣ. ut oīa quę poſt facta ſunt tanqͣꝫ oꝑa ſpūs dn̄i qui ſuꝑ eum factus ē intelligenda videant̉.¶ Auguſt. Sed inter laudabiles viros nō ſolū eſſe iepthe. ſed etiā gedeon. de quo ſcriptura ſimiliter dicit. Spiritus dn̄i confortauit gedeon ⁊cͣ. ꝙephut oꝑatus ē nō ſolum nō aꝓpbamus ſꝫaꝑte iudicante ſcriptura reprobamꝰ. Nec tamen vlla īiuria fit ſpiritui dn̄i: qui eum ꝯfortauit. Cōmemorat̉ tn̄inter eos qui ꝑ fidē vicerunt regna oꝑantesiuſticiam. qꝛ ſcripturaſancta quoꝝ fidē ⁊ iuſticiā veraciter laudatnon impedit̉ eoꝝ notare peccata. Nam ⁊ ineo ꝙ gedeon ſignū petenſ ſicut ille locutus ētēptauit in vellere. neſcio vtrū nō fuerit trāſgreſſus hoc p̨̄ceptum.Non tēptabis dn̄mdeum tuū. Sed tamēetiā in eius tēptationedominꝰ qd̓ p̨̄nunciarevolebat oſtēdit. nō tamen fruſtra inter fideles ⁊ oꝑantes iuſticiā.ꝓpter bonam fidelēqꝫ vitam in qua eū credendū ē eſſe defunctū tale meruitteſtimoniū. ¶ Utrū aūt qꝛ poſtqͣꝫ dictū eſt factus ē ſuꝑ iepthe ſpiritus domini. ſecuta ſunt ea vt votū illud voueret ⁊ hoſtes vinceret. ⁊ votū redderet ſpiritui dn̄i omnia deputāda ſint. vt ſic habeat̉ hoc ſacrificiū tanqͣꝫ dn̄sſicut abraę iuſſerit non facile dixerim cum gedeon poſtqͣꝫ fecit ephut nullaē memorata ꝓſperitas. Poſtea vero qͣꝫ iepthe votū vouit. ſecuta ē victoriaꝓpter quā vouerat. qua adepta votū ſoluit. Rurſus enī ꝯſiderandū eſt. qꝛgedeō ⁊ ſi nō poſtea qͣꝫ fecit ephut. poſtea tamē qͣꝫ tēptauit dominū (qd̓ vtiqꝫ peccatū ē: magna ſtrage hoſtibꝰ ſuꝑatis) populo ſalutē acqͥſiuit. Sic enīſcriptū eſt ⁊ dixit gedeon ad dominū. Non iraſcat̉ indignatio tua in me. etloquar adhuc ſemel inuellere. Iram enī dei metuebat. qꝛ ſe tēptando peccare ſciebat. ꝙ deus in lege ſua manifeſte ꝓhibet. hoc tamē peccatū ⁊ mirabiliſſigni euidētia. ⁊ victorie proſꝑitas ſecuta ē. Iam enim deus ſtatuerat afflicto populo ſubuenire. ⁊ huius ducis quē ad hoc opus aſſumpſerat vtebat̉animo nō ſolū fideli ⁊ pio ſed etiā deficiēte ⁊ delinquēte. ⁊ ad p̨̄nunciandaq̄ volebat ⁊ ꝯplenda quę dixerat.Non enī ꝑ iſtos tantū qui ⁊ ſi peccauerint inter iuſtos narrant̉. ſed etiaꝫꝑ ſaulem omnino reprobatū: multa deus populo ſuo p̨̄ſtitit in qua inſilijtetiā ſpiritus domini ⁊ ꝓphetauit. nō enim iuſte agere ſciebat .ſ. vt in dauidvirū ſanctū ſeuiret. Agit ſpiritus dn̄i ꝑ bonos ⁊ malos ꝑ ſcienteſ ⁊ neſciētesqd̓ agendū nouit ⁊ ſtatuit. qͥ etiā ꝑ cayphā neſcientē qͥd dixerat ꝓphetauitꝙ oporteret chriſtū mori pro gente.Quis enim egit niſi ſpiritus dn̄i. curans p̨̄nunciare ventura. vt gedeontēptare volenti dn̄m ⁊ nō credenti ꝙ ei iam dn̄s locutus fuerat. hoc potiſſimū de vellere prius ꝯpluto poſtea ſicco. ⁊ de arca prius ficca. poſtea irrigataveniret in mentē vt ꝙ deficit a fide. delicto eius deputet̉. Qd̓ vero tali aīoeius vſus ē deus eius miſericordie ⁊ mirabili ꝓuidentię relinquēdū eſt.¶ Si quis aūt dicit omīa ſcientē feciſſe: ⁊ dixiſſe gedeon ex reuelatione ꝓphetica: vt ꝑ eum ſigua talia monſtrarent̉. nec defeciſſe in fide. ⁊ ꝙ ei iam ꝓmiſerat dominus credidiſſe. ſed actione ꝓphetica inuellere voluiſſe tēptare⁊ ideo tēptationē fuiſſe inculpabilē. ſicut dolū iacob. ⁊ illud ꝙ dn̄o ait. Nōiraſcat̉ indignatio tua in me. non dixiſſe ꝙ iram nō timeret. ſed ꝙ eum noniraſci ꝯfideret cū ea faceret. q̨̄ ſpiritu dictāte faciēda ſentiret. dicat vt videt̉dummō qd̓ de facto ephut ſcriptura culpauit qd̓libet ſignificet non audeatexcuſare a peccato.Nam ⁊ illud trecēti viri ad ſignū crucis ipſo numero ꝑtinētes hydriasfictiles acceperunt. eiſqꝫ ardētes faculas incluſerūt qubus fractis repente lumina hoſtiū multitudinē terruerūt. tāqͣꝫ ex arbitrio ſuo uidet̉ feciſſe gedeonNon enim ſcriptura dicit dominū mouiſſe vt faceret. ⁊ tamen tam grandeſignū. quis faciendū niſi dominus īſpirauit. qͥ p̨̄figurauit ſanctos cuāgelici