¶ IudicumC.XI.

Qui reſpōderunt ei. Dominus qͥhęc audit ipſe mediator ac teſtis ēꝙ noſtra ꝓmiſſa faciemꝰ. Abijt itaqꝫ iepthe cū principibꝰ galaad feſiudicē .ſ. nō regēſ qꝛ ipſe ē caput corporis eccleſiecitqꝫ eū oīs populus principē ſui.Locutuſqꝫ ē iepthe omnes ſermones ſuos corā domino in maſphaAug. Mittit nūcios pacis. ſicut apoſtolus in quochriſtꝰ loquebat̉ ait. ſi fieri poteſt qd̓ ex vobis eſtcū omībus hoībus pacē habētesEt miſit nūcios ad regē filioꝝ ammon qui ex perſona ſua dicerent.Aug. Admonet nos doctrina chriſti quēadmoduꝫſit ambulandū .i. viuendū inter eos. qui non ſecunQuid mihi ⁊ tibi ē: qꝛ veniſti ꝯtradū ꝓpoſitū vocati ſunt ſancti. Nouit enī dominꝰqui ſunt eius.me vt vaſtares terrā meā? Quibꝰille reſpondit: Quia tulit iſrael terram meā quādo aſcēdit de ęgyptoa finibꝰ arnon vſqꝫ ieboc atqꝫ iordanem. Nunc ergo cū pace reddemihi eam. Per quos rurſum mandauit iepthe. ⁊ imperauit eis vt dicerēt regi ammō. Hęc dicit ieptheNō tulit iſrael terrā moab nec terram filioꝝ ammō. ſed quādo de ęgypto ꝯſcenderunt. ambulauit ꝑſolitudinē vſqꝫ ad mare rubrum ⁊venit in cades. Miſitqꝫ nūcios adregem edom dicēs: Dimitte vt trāſeā terrā tuam. Qui noluit acquieſcere p̨̄cibus eiuſ. Miſit quoqꝫ adregem moab: qui ⁊ ipſe tranſitū p̨̄bere ꝯtempſit. Manſit itaqꝫ in cades ⁊ circūiuit ex latere terrā edō ⁊terrā mōab. Uenitqꝫ ad orientalēplagam terrę moa b. ⁊ caſtrametatus ē trans arnon. nec voluit ītrare terminos moab. Arnon quippęꝯfinium ē terrę moab. Miſit itaqꝫiſrael nūcios ad ſeon regē ammorreoꝝ qui habitabat in eſebon. ⁊ dixerunt ei: Dimitte vt tranſeā ꝑ terram tuā vſqꝫ ad fluuiū. Qui ⁊ ipſe

iſrael verba deſpiciēs non dimiſiteum tranſire ꝑ terminos ſuos: ſedīfinita multitudine ꝯgregata egreſſus ē ꝯtra eum in iaſa. ⁊ fortiter reſiſtebat. Tradiditqꝫ eū dominus īmanu iſrael cū omni exercitu ſuo ⁊ꝑcuſſit eum ⁊ poſſedit omnē terrāamorręi habitatoris regionis illiꝰ⁊ vniuerſos fines eius de arnonvſqꝫ iehoc ⁊ de ſolitudine vſqꝫ adiordanē. Dominus ergo deus iſrael ſubuertit ammorręū pugnāte cōtra illū populo ſuo iſrl̓. Et tu nuncvis poſſidere terrā eius? Nonneea quę poſſedit chamos deus tuꝰtibi iure debent̉? Quę autē dominus deus noſter victor obtinuit: īnoſtraꝫ cedēt poſſeſſionē. Niſi forte melior es balac filio ſephor regemoab. aut docere potes ꝙ iurgatꝰſit ꝯtra iſrael ⁊ pugnauerit ꝯtra eūquādo habitauit in eſebon ⁊ viculis eiꝰ ⁊ in aroer ⁊ villis illius. velin cunctis ciuitatibus iuxta iordanem ꝑ trecētos annos; Quare tāto tꝑe nihil ſuꝑ hac repetitione tēptaſti; Igit̉ nō ego pecco in te: ſedtu ꝯtra me male agis indicēs mihibella non iuſta. Iudicet dn̄s arbiter huius diei inter iſrael ⁊ filiosammon. Noluitqꝫ acquieſcere rexfilioꝝ ammon verbis iepthe quę ꝑnūcios mādauerat. Factus ē ergoIin hoc ſignificat̉ qꝛ ſpiritꝰ imꝑtit̉ mēbris chriſti.ſuper iepthe ſpiritus domini et cirſ ſignificantur mēbra chriſti ꝓficiētia ad victoriāde hoſtibus reportandācūiens galaad ⁊ manaſſe maſphaquoqꝫ galaad. ⁊ inde tranſiens adfilios ammon votū vouit domīodicens. Si tradideris filios ammon ī manus meas qͥcunqꝫ pͥmuſfuerit egreſſus de foribus domus

¶ Nōne ea quępoſſidet. Augꝭ. Nōne q̨̄cunqꝫ hereditauitibi chamos deus tupoſſidebis ⁊cͣ. Qd̓ quidā latini ſic interpretati ſunt. Nonne q̨̄cūqꝫdedit tibi chamos deus tuus poſſidebis ⁊cͣ.vbi videt̉ iepthe ꝯfirmaſſe: deuꝫ qui vocat̉chamos potuiſſe aliqͥdhęreditatis dare cultoribus ſuis. Quidā vero ſic habent. Nonnequęcunqꝫ poſſedit chamos deus tuꝰ hęc poſſidebis: quaſi aliquidtale potuerit poſſidere.An forte ſecundū hocdictū ē. ꝙ ſub angelisꝯſtitute ſunt gētes: iuxta canticū moyſi: Nūquid ille angelus. ſubquo erāt filij ammon.chamos dicit̉. Quishoc audeat affirmarecū poſſit intelligi ſcd̓mopinionē eius dictū qͥputabat deū ſuū poſſidere hoc. vel in poſſeſſionē ſibi dediſſe.Et circumiensgala ad. Augꝭ. Galaad īterpretatur abijciens. manaſſe neceſſitas tranſeundi. ſunt ego a ꝓficientibꝰ. abijcientes .i. ꝯtēnentes. trāſeunda etiaꝫ neceſſitasne forte cū tranſierit qͥꝓficit ꝯtemnētes cedatterrentibꝰ. tranſeundaetiam ſpecula galaad.qui galaad etiaꝫ reuelatio interpretat̉. ē aūtſpecula altitudo. ad ꝓſpiciendū vel deſpiciēdum .i. deſuꝑ aſpiciendū. Specula ergo galaad videt̉ ſignificareſuꝑbiam reuelationisvnde ⁊ ne magnitudoreuelationum extollatme ⁊cͣ. ergo ⁊ ipſa trāſeūda eſt .i. in ea manēdum nō ē. ꝓpter cadēdi ꝑiculum. his tranſitis facile ſuꝑantur inimici. qd̓ ſignificat dicēdo ⁊ a ſpecula gala adtranſeundi ⁊ tranſiēsad filios ammon.Si tradiderisfilios ammo. Auguſtinꝰ. Quēlibet cōgitauerit iepthe nō videt̉ filiā cogitaſſe. nōenī diceret heu me filiami. īpediſti me ⁊cͣ. Indicat eī ſe impeditū. ne illud qd̓ cogitauerat impleret. Quē aūt potuit cogitare qui filios nō habebat. an ꝯiugeꝫ cogitauit. ⁊ vt hoc fieret deus noluit⁊ vt nō relinqueret īpunitū. ne quis poſtea id auderet. ⁊ vt magna ꝓuiden-

tia ex hͦ qd̓ accidit magnum ſacramētū eccleſię figuraret̉. Ex vtroqꝫ gͦ prophetia aptataē ꝙ .ſ. vouēs cogitauit⁊ ꝙ nolēti ꝯtigit. Sienim ꝯiugē cogitauitꝯiunx chriſti eccleſia ēSed qꝛ huius ieptheꝯiunx virgo eſſe nō potuit in eo ꝙ filia potiꝰoccurrit. ⁊ īulta nō remanſit voti temeritas⁊ virginitas eccleſię figurata ē. Cui dicit̉ filia. fides tua te ſaluaꝫfecit. vade in pace.Quicunqꝫ primus fuerit. Augꝭ.De iepthe filia ſolꝫ eſſe magna q̨̄ſtio qͥbuſdam qͥd ſibi velit. hocnoſſe cupiētibꝰ. ⁊ pie q̨̄rentibus. Quibuſdaꝫqui ſcripturis imꝑita īpietate aduerſant̉. hęccriminātibꝰ ꝙ legis ꝓphetarūqꝫ deus. etiamhumanis ſacrificijs delectet̉. Sed nec illa ſacrificia eū delectauer̄t:vbi pecorum holocauſta offerebantur. Sedqꝛ ſignificatiua fuerūt⁊ quędā umbrę futurorum. res his facrificijsſignificatas. nobis cōmēdare voluit. fuit autem ⁊ hęc cauſa vtilis.cur illa mutarent̉ necmodo iuberent̉. ſed ꝓhiberent̉ offerri. ne vere ſecundū carnalē affectū talibꝰ deum delectari putaremus.Sed vtrū humaīsſacrificijs etiā ſignificari fut̉a oportuerit. merito quęrit̉. nō quo mortes hominū quādoqꝫmorituroꝝ in hac cauſa horreſcere debere/mus. ſꝫ illi qui hoc deſe fieri gratāter acciperent in ęternā remunerationeꝫ ꝯmendarent̉deo. Sed ſi hoc verūeſſet hoc ſacrificiū deonō diſpliceret. Scriptura vero teſtat̉ qꝛ diſplicet. Cum enī omīapͥmogenita ſua eſſe uoluerit ⁊ p̨̄ceperit. redimi tn̄ a ſe voluit primogenita hominū. neīmolādos deo primogenitos ſuos crederēt.vnde. Non ita faciesdn̄o deo tuo. abomīafecerūt dijs ſuis quādo filios ⁊ filias ꝯbuſſer̄t igni dijs ſuis. Non ſolum erta eniꝫ q̨̄ dominꝰ oditgo nō diligit deus. ſed etiā odit talia ſacrificia. in quibꝰ hoīes immolanturIlla vero diligit ⁊ coronat. cū iuſtus vſqꝫ ad mortē ꝓ veritate decertat vel