¶ Ioſue.XIIII.C.
ioſue ī galgala. locutuſqꝫ eſt ad eūIquaſi corſ ꝯuerſionisſſoluschriſtus nouit quid locutus ē dominꝰ ad moyſencaleph filius iephone cenezeꝰ. NoNemo enī ſic ītellexit legē. ipſe oīa docuit ⁊ aꝑuitIde corde enī ſcripſitſti qͥd locutꝰ ſit dn̄s ad moyſen homoyſes de quo dicit̉. de me enī ille ſcripſit Sicrederetis moyſi. crederetis et mihiminē dei de me ⁊ te in cadeſbarneQuadraginta annoꝝ erā quandomiſit me moyſes famulus dominide cadeſbarne vt conſiderarē terrānūciauiqꝫ ei qd̓ mihi verū videbat̉Fratres aūt mei qui aſcēderāt mecum diſſoluerūt cor populi. ⁊ nihilominus ego ſecutus ſum dominūdeum meū. Iurauitqꝫ moyſes indie illo dicens. Terra quā calcauitpes tuus erit poſſeſſio tua ⁊ filioꝝtuoꝝ in ęternū. quia ſecutus es dominū deum tuū. Conceſſit ergo dominus vitā mihi ſicut pollicitus ēvſqꝫ in p̨̄ſentem diem. Quadragīta ⁊ quinqꝫ anni ſunt ex quo locutus ē dominus verbū iſtud ad moyſen quādo ambulabat iſrael ꝑ ſoli
tudinē. hodie octogintaquīqꝫ annorū ſum ſic valens vt eo valebaꝫtēpore quādo ad explorandū miſſus ſum: illiuſ in me tꝑis fortitudovſqꝫ hodie ꝑſeuerat tam ad bellandum qͣꝫ ad gradiendū. Da ergo mihi montē iſtuꝫ quē pollicitus ē dominꝰ te quoqꝫ audiēte in quo enachim ſunt ⁊ vrbes magnę atqꝫ munitę: ſi forte ſit dominus mecum ⁊potuero delere eos ſicut ꝓmiſit miſqꝛ talia depoſcit et audethi. Benedixitqꝫ ei ioſue. ⁊ tradiditſque interpretat̉ cōiunctio. vel cōiugiumei hebron in poſſeſſionē atqꝫ ex eofuit hebrō caleph filio iephone cenezeo vſqꝫ in p̨̄ſentem diē: quia ſecutus ē dominū deum iſrael. No§ ciuimen hebron antea vocabat̉ cariatas quattuortharbe. Adam maximus ibi inter¶ Si vis habere hęredienachim ſitus eſt. ⁊ terra ceſſauit atatē a iheſu. oportet vt terra carnis tue quieſcat.nec cōtra ſpiritū ꝯffigatpręlijs.¶ C. XV.
ſeminauimus. magnū ē vt carnalia veſtra metamus? Et merito in omēs tribus diuidunt̉. qui diſpenſatione omniū viuunt.Locutuſqꝫ ē caleph filius Adam̄. Caleph primus hęreditatēaccipit a iheſu. qui interpretat̉ quaſi cor. Hic ē qui in omnibꝰ intellectui operam tribuit. qui nō aliud membrū corꝑiſ eccleſię eſſe dicit̉ qͣꝫ cor qḋ ē pręclarius in nobis .i. qui omnia cū ratione ⁊ prudētia agit. ⁊ ita cunctis diſpēſatquaſi nō ſit aliud membrū niſi cor. Interpretat̉ autē iephone cōuerſio. Caleb vero filius ꝯuerſionis ē. cōuerſus enī addeum talē fructū ex ſeꝓfert. ⁊ cor filium generat. Eſt ergo omnis qͥdiuinis ſenſibꝰ vacat:⁊ rōnabiliter agit omnia caleb. hic quidemprimo eruditus a moyſe. ſcd̓o a iheſu. cui aſſiſtebat dicit. Tu noſtiꝟbū qd̓ locutꝰ ē dn̄sad moīſen ⁊cͣ. Quis aliꝰ p̄t noſſe ꝟbū qd̓ locutꝰ ē dn̄s ad moyſenniſi ſolꝰ ih̓s? Nemo eīſic ītellexit legē. ſic̄ docuit ih̓s. Ipſe enī oīaedocuit ⁊ aꝑuit. Ipſereuelauit paulo. qꝛ lexſpūalis eſſet ⁊cͣ.Noſti quid locutus ſit dominꝰ⁊cͣ. Adam̄. Hoc ē qd̓dixit dn̄s. Si crederetis moyſi. crederetis ⁊mihi. de me eī ille ſcripſit. de me vero. i. Caleb qui ē cor dixit. Certum ē enī qꝛ de cordeſcripſit moyſes. qꝛ oīaſapiēter ſcripſit.Sic valens ⁊cͣ.Sanctus enī ſimilitervalet ⁊ in p̨̄ſentibus ⁊in p̨̄teritis ⁊ in nouis.⁊ in veteribꝰ. in ęuāgelijs ⁊ ī lege. Hoc ergoē qd̓ nō dicit valere ſeſub iheſu. ſicut tūc cuꝫmoyſe. qꝛ ī vtriuſqꝫ teſtamenti myſterijs corvigilās valet.¶ Da ergo mihimō. i. Nihil hūile nihil deiectū ſanctꝰ reqͥrit. ſꝫ montē excelſū. inqͦ ſūt ciuitates magnę⁊ munitę. qꝛ ciuitatesmunitas occupat ſapiens. ⁊ deſtruit munitiones in quibꝰ cōfidunt impij.¶ In quo enachim ſunt ⁊ vrbes. Adam̄. Ciuitates ⁊ muri ſunt īpiorum dogmata ⁊ ſilogiſmi ph̓oꝝ. quibꝰ aſtruūt impia quęqꝫ ⁊ diuinę legi ꝯtraria. Illa quoqꝫ ſunt ciuitates munitę ⁊ in montibꝰ collocate: q̨̄ hęretici ſcripturarū aſſertionibꝰ velut ī altis montibꝰ locant. Has ciuitates quiſqꝫ ſapiēs verbum veritatis p̨̄dicans deſtruit. ⁊ vrbes mēdacij veritatis ariete ſubuertit. Ergo ſapiētiſſimus caleb. aſſiſtēs ante iheſuꝫ ꝓmittit ſe plus valere ad p̨̄lium. ⁊ ideo poſcit ꝑmitti ſibi facultatē diſputādi: cū dialeticis ſęculi. qui ꝓ veris falſa ꝯfirmant vt ſubuertāt omnia q̨̄ falſis aſſertionibꝰ ꝯſtruunt. cuius alacritatē vidēs iheſus. benedicit eum qui talia poſcit ⁊ audet.¶ Tu quoqꝫ ſi vis oꝑam dare ſtudijs ⁊ legē dei prudēter meditari. ⁊ efficicor in lege dei. potes iſtas magnas ⁊ munitas vrbes .i. falſas aſſertiones ſubuertere vt ⁊ tu merearis benedici ab iheſu ⁊ acciꝑe hebron q̨̄ interp̨̄tatur coniunctio vel ꝯiugin. ꝑ qd̓ forſitan poteſt illud oſtēdi. ꝙ ſpelunca duplex comparata ab abraā patriarcha in ea ē. in qua ꝯiugia patrū ⁊ reliquię eoꝝ iacēt .i. abraā cū ſara. yſaac cū rebecca. Iacob cū lia. Meruit ergo caleb patꝝreliquias ī hęreditatē ſuſciꝑe. qꝛ ꝑ ſapientiā qua vigebat ſub moyſe ⁊ iheſu
intellexerat cōiunctionis rationē. ⁊ quid cauſę eſſet ꝙ cū abraā ſola ibi ſaraiaceret. ⁊ neqꝫ agar. neqꝫ cetura ei meruiſſet adiūgi. vel quare cū iacob ſolalia iaceret. ⁊ neqꝫ rachel amplius dilecta. neqꝫ ex ꝯcubinis aliqua in ſepulcro ei fuerat copulata. In memorijs ergo patrū hęreditatē capit ſapiens caleb. Ipſi iheſus enachitarū gentis metropolim tribuit hebron. ⁊ efficit̉ ei ſorsvſqꝫ in hodiernū diē. vtinā ⁊ mihi daret̉ ſors abraā. yſaac. ⁊ iacob. vt efficeret̉ meus deus ſicut effectus deus abraā. deus yſaac. ⁊ deus iacob in chriſtoiheſu.Et terra ceſſauit a. ⁊cͣ. Adam. Nōē hoc ſcriptū in diſtributione moyſi. ſed indiſtributiōe iheſu. Siergo vis dignus efficiqui hęreditatē ꝯſequaris a iheſu. O portet teprius omnia bella finire. ⁊ in pace conſiſterevt de carnis tuę terradicat̉. qꝛ ceſſauit terraa bellis. Cum aūt conſuetudo ſit ſanctę ſcripturę qͣttuor ꝑtes orbis. quas axes vel plagas nomināt appellare in deſcriptione finiūtribꝰ iudę. duę tantuꝫnominant̉. Et facti ſūtinquit fines filioꝝ tribus iuda ſecundū plebes eoꝝ a finibus idumęę. a deſerto ſin. adoccidentē. Et cū deſcripſiſſet fines ab occidēte ait. ⁊ ab oriēte mareſalſum. Septētrioneꝫvero ⁊ meridiē reticuitFines ergo iudęę ꝓximi ſunt idumę ę finibꝰq̨̄ terrena interp̨̄tatur.poſt terrena ergo ſtatīſequunt̉ fines iudęę. ſꝫa deſerto inquit ſin i.tēptationū. poſt tēptationes ergo ſequunt̉ fines hęreditatis iudę.Oriens ⁊ occidēs nominant̉ vicina loca q̨̄ſupra diximus .i. confinia. Uallis quoqꝫ ęgipti vicina occidentalibus ꝑtibus deſignat̉.quę a deſerto ē ab occidēte. Ab oriente verocingunt̉ fines mari ſalſo. Poſt hec a collibꝰinqͥt qui tendūt ad occidentē. ⁊ inde aſcendit̉ ab occidēte vſqꝫ ad cadeſbarne. ⁊ ſic ꝓtenditur ab occidēte ad cades. hi ſunt fines eoꝝ ab africo. ⁊ inde ꝑrexit vſqꝫ ad vallē ęgipti. Vide quomō in occidētis ꝑtibus affricū. ęgiptū⁊ occaſum nomīat. vt ſciat ſibi quiſqꝫ hęc eſſe trāſeunda. ⁊ ita demū ad tribum regiā ꝑuenire. de qua ortus ē dominus noſter. A finibꝰ aūt idumęę eſtdeſertū ſin. Ideo neceſſe ē nos tranſire heremū tēptationū. vt poſſimus ꝑuenire in hęreditatē filioꝝ iuda. Aſcendere quoqꝫ oportet. aſſenſum colliuꝫ accabim. qui interp̄tatur ſcorpiones. qꝛ tranſeundi ſunt a nobis ⁊ calcādi ſcorpiones. de qͥbꝰ dicit̉. Ecce dedi vobis ptātē calcādi ſuꝑ ſcorpiones ⁊ ſerpētes ⁊cͣ. Qui ergo vult ingredi in hęreditatem tribus iude. aſcendat iſtasaſcenſiones? calcet ⁊ euadat hos ſcorpiones. Forte hoc iter agēti ezechiclidicebat dominus. fili hominis in medio ſcorpionū tu habitas ¶ Et ſuntinquit fines vſqꝫ cadeſbarne. cades interpretat̉ ſanctū. vel ſanctificatio. Fines ergo iudę vſqꝫ ad ſanctificationē ꝑueniunt. ¶ Dicit̉ etiā ab oriētis ꝑtibus tribꝰ iudę eſſe mare ſalſum. ⁊ poſt hęc in ꝑte eius nominat̉ fons ſolis. ⁊ciuitas ſolis. ⁊ in eadē tribu eſt etiā ciuitas litterarum. Oportet igit̉ omnemqui vult introire in ꝑtem filioꝝ iuda tranſire prius mare ſalſumlūdi hꝰ
b 3