¶ Ioſue.C.XV.
Gitur ſors filiorumliudę ꝑ cognationes ſuas iſta fuit:qui interpretat̉ terrenꝰIa termino edom vſqꝫ ad deſertumſtemptationisſin contra meridiē ⁊ vſqꝫ ad extremā ꝑtē auſtralis plagę. Initiū eiꝰmudanoꝝ .ſ. fructuuma ſummitate maris ſalſiſſimi. ⁊ a līgua eius quę reſpicit meridiē: egre§ dedi vobis poteſtatē calcādi ſuꝑ ſerpētes ⁊ ſcorpionesdieturqꝫ cōtra aſcenſum ſcorpioniſ⁊ ꝑtranſit in ſina. aſcenditqꝫ in cadeſbarne ⁊ ꝑuenit in eſrom. aſcendens ad darā ⁊ circuiēs cariathaaatqꝫ inde ꝑtranſiens in aſemona ⁊ꝑueniens ad torrentē ęgypti. erūtqꝫ termī eiꝰ mare magnū. Hic eritfinis meridianę plagę. Ab orientevero erit initiū mare ſalſiſſimuꝫ vſqꝫ ad extrema iordanis. ⁊ ea quęreſpiciūt ad aquilonē a lingua maris vſqꝫ ad eundē iordanis fluuiūAſcenditqꝫ terminus in bethagla⁊ tranſit ab aquilone ī betharabaaſcendens ad lapidē boem filij ruben ⁊ tendēs vſqꝫ ad terminos debera de valle achor cōtra aquilonem reſpiciens galgala q̨̄ eſt ex aduerſo aſcenſioniſ adomnim ab auſtrali ꝑte torrētis. tranſitqꝫ aquas
ſaque ſalientiſ in vitam eternam iuſticiequę vocant̉ᶠ fons ſolis. ⁊ erunt exitus eius ad fontē rogel: aſcenditqꝫꝑ conuallem filij ennon ex latere iebuſęi ad meridiē. hęc ē hieruſalem⁊ inde ſe erigens ad verticē montiſqui ē contra gehennon ad occidētem in ſummitate vallis raphaimcontra aquilonē: ꝑtranſitqꝫ a vertice montis vſqꝫ ad fontē aquę nepthoa. ⁊ ꝑuenit vſqꝫ ad vicos mōtisephron inclinaturqꝫ in bala quę ēcariathiarim .i. vrbs ſiluarū. ⁊ circuit de bala contra occidentē vſqꝫad montem ſeir: tranſitqꝫ iuxta latus montis iarim ad aquiloneꝫ incheſ lon. ⁊ deſcendit in bethſamestranſitqꝫ in thamna. ⁊ ꝑuenit cōtraaquilonē partis accaron ex latere:inclinaturqꝫ ſecrona ⁊ tranſit montem baala: ꝑuenitqꝫ in gebneel. etmagni maris cōtra occidentē fineconcludit̉. Hi ſunt termini filiorūiuda ꝑ circuitū in cognationibuscōuerſionisſuis. Caleph vero filio iephone deſnō in extremisdit partē in medio filiorum iuda. ſiFnō ſortecut p̨̄ ceperat ei dominꝰ. cariatharqui interpretatur humilitas īanisvel reſpōſio inanisbe patris enach. ipſa eſt hebron.deleuitqꝫ ex ea caleph tres filios
vndas ⁊ turbines ſuꝑare. ⁊ omnia huius mundi euadere. q̨̄ pro ſui incerto.⁊ lubrico marinis fluctibꝰ cōparant̉. vt poſſit ad iudę terrā ꝑuenire. ⁊ ad fōtem ſolis iuſticię qui ē fons aquę ſaliētis in uitā ęternam. ⁊ poſtea ciuitatemſolis iuſticię inuenire. ē ⁊ in ęgypto ciuitas ſolis. ſed illa huius ſolis nomenaccepit. quē pater cęleſtis oriri iubet ſuꝑ bonos ⁊ malos. Ilſa vero q̨̄ ē in iudęa ſanctoꝝ tantū efficit̉. quia ciuitas dei eſt⁊ fons ille ſupradictuſfluuius effectus lętificat ciuitatē dei. Tuquoqꝫ ſi vndiqꝫ munitus ſis ⁊ cōtinentię muro circundatus. patiētię ⁊ magnanimitatisturribus cōſummatusefficieris ciuitas dei.Si vero ad hoc lumēſciētię dei tibi addideris ⁊ te ſol iuſticię irradiauerit. efficieris ciuitas ſolis. vel ciuitatemſolis ſorte hęreditabisSi aūt in lege dei dieac nocte ſtudueriſ. ⁊ demanu tua liber legis n̄receſſerit: efficiet̉ hęreditas tua ciuitas lr̄arū¶ Adamantius.Non parū vtilitatisconfert̉. anīę cū ad aures noſtras licet obſcura lectio diuini ſermonis illabit̉. Si enī credit̉ a gētilibꝰ ꝙ ꝑ carmina quędā. q̨̄ p̨̄cantatōnes appellant. quibꝰiſtud artis ē ſuſurrāteſnoībus quibuſdā compilatis. ⁊ cū his q̨̄ necilli qͥ inuocāt norūt exſolo tamē vocis ſonoſopiunt̉ ſerpētes. vel etiā de cauernis trahūtur. ⁊ ſępe in corꝑibushumanis tumores velferuores vel alia huiꝰmodi voce ſola ſoluere vel reprimere dicuntur. Interdū etiā animę ſtuporē quēdā ſenſus infligere. Si tamēchriſti non reſtiterit fides. quāto magis totius p̨̄cantationis ⁊ carminis validiorē ducēdā credimꝰ. quācunqꝫſcripturę ſanctę vel ſermonū vel nominū appellationē. Sicut eniꝫapud īfideles ꝯtrarięvirtutes audiētes illanoīa aſſunt. etiā dantoperā in hoc ad qd̓ inuocari ſe ex illo. vel ex illo noīe ſentiūt: officij ſui remcui ſe mancipauerint īpendentes multomagis cęleſtes virtutes q̨̄ nobiſ cumſunt libenter accipiūt. ſi verba ſcripturę ⁊ hoꝝ nominū appellationes. velutcarmina quędā ⁊ p̨̄cantationes ex ore noſtro ꝓmamus. Et ſi eī illa nō intelligimus. ille virtutes intelligūt. ⁊ velut carmine quodā inuitatę. ⁊ adeſſe nobis. ⁊ ferre auxiliū deſectant̉. Non ſolū enī circa nos. ſed etiā intra nos diuinę virtutes ſunt. vnde. Benedic anīa mea domino. ⁊ omīa īteriora meanomē ſanctū eius .i. omnia q̨̄ intra me ſūt. Conſtat ergo multas eſſe virtutesintra nos. quibꝰ aīarū noſtrarū vel corpoꝝ cura cōmiſſa ē. Si ſanctę ſūt cūſcripturę legunt̉ a nobis ⁊ delectant̉. ⁊ validiores erga noſtrā diligentiā fi-
unt. licet ſenſus noſter ſine fructu ſit. Secūdū illud apoſtoli. Si linguis loquamur ⁊ ſpūs noſter oret. ſenſus aūt nr̄ ſine fructu ſit ad ītelligēdū. Mirūmyſteriū in hoc ꝓtulit apoſtolus. aliquādo .ſ. fieri poſſe. vt ſpiritus qͥ in nobis ē oret. ⁊ ſenſus noſter ſine fructu ſit. Ille enī virtutes q̨̄ animę nr̄e in adiutoriū datę ſunt. reficiunt̉ ex auditu ſanctę ſcripturę. velut diuinis ⁊ rationabilibus cibis. cū ſcꝫdiuina verba ꝓferimꝰex ore. Ipſe etiā chriſtus ſi ī huiuſmodi ſtudijs nos vacātes inueniat. nō ſolū refici ⁊ paſci dignat̉ in nobis. ſꝫetiā ſi has ępulas viderit apud nos ꝑataspatrē ſecū adducet. ſecundū illud. Ego ⁊ pater veniemus. ⁊ manſionē apud e. f. Sed ſic̄hꝰ mōi meditatōibusdiuinarū erga nos virtutum conſortia ⁊ officia ꝓuocamus. ita malignarū virtutū inſidias ⁊ dęmonū incurſiones. huiuſmodi ſermonuꝫ ⁊ nominū appellationibꝰ effugamus. ꝟbi gratia. vt ſiquis ꝓſpexerit p̨̄cantationibꝰſopitū ſerpentē in manibꝰ portari. vel de cauernis extrahi. nichilnocere valētē venenisīcātationū virtute torpentibus ita lectionisdiuinę virtute. ſi quisintra nos eſt contrarięꝟtutiſ ẜpēs. ſi patient̉feras .i. ſi n̄ tedio auditum auertas. carminibus depellit̉. Si ergolegit̉ tibi ſcriptura obſcura ⁊ quā n̄ intelligiſhanc īterim vtilitatemſuſcipe. obſerua tantūne efficiaris ſicut aſpides ſurdę. ⁊ obturātesaures ſuas. q̨̄ nō exaudiunt vocē incantātis⁊ venefici qui incantatur a ſapiēte. ē enī carmē qd̓ incantatur a ſapiente iheſu naue ⁊ abomnibus ꝓphetis. Neergo faſtidiamus audientes ſanctas ſcripturas. etiā ſi non ītelligamus. ſed fiet nobis ſecundū fidem noſtramcredentibꝰ. qꝛ oīs ſcriptura diuinitus ē īſpirata. ⁊ vtilis etiā ſi nōſentiamus vtilitatemPrębēt aliquādo medici cibū vel potū. ꝟbi gratia ad diſcutiēdā caliginēoculoꝝ. nec tamē in edēdo vel potādo ſentimus ꝙ ꝓſit. ſed cum trāſierit dies vna ⁊ altera ⁊ tercia. ſuo tempore ꝑ occultos meatus relata ad viſum cibivel poculi virtus paulatim purgat aſpectū.¶ Chaleb uero filio iephone dedit ⁊cͣ. Adam̄. Initiū diſtributionis iheſu incipit a caleb. data ē enim huic portionis ſuę ſors. priuſqͣꝫ tribusſua .i. tribus iuda ꝑciperet. nec in extremis ꝑtibus. ſed in medio filioꝝ iudanec ꝑ ſortem ſed ꝑ p̨̄ceptum domini datur ei ciuitas ītegra. Quem enī aliūdignum erat conſequi talē hęreditatem niſi caleb qui ſolus ſaluatus ē cumiheſu de ſexcentis milibꝰ armatorū. qui exierāt de ęgypto? Et ipſum oportet