¶ DeuteronomiūC. III.
ſ qͣ ē chriſtꝰ cōispublica gradiemur via non decliomnibus.ſ vt nimis iuſti.nabimus neqꝫ ad dexteram neqꝫſ vt iniuſti.ad ſiniſtram. Alimenta precio vēde nobis vt veſcamur. aquam pecunia tribue. ⁊ ſic bibemus. Tantum eſt vt nobis concedas tranſitum ſicut fecerunt filii eſau quihabitāt in ſeyr. ⁊ moabitę qui morantur in ar. donec veniamus adiordanem ⁊ tranſeamus ad terrāquam dominus deus noſter daturus eſt nobis. Noluitqꝫ ſeonrex eſebon dare nobis tranſitumindurari ꝑmiſerat exigentibus peccatis.quia indurauerat dominus deuſ§. lxx. confortauerat. qd̓ ⁊ in malo accipitur.i malo. ſ cōuertit cor eoꝝ vt odirēt eiꝰ populum. ⁊ do. fa. in. ſer. etuus ſpiritum eius. ⁊ᶠ obfirmaueſ vincendꝰ.rat cor illius ita vt traderetur inmanus tuas ſicut nunc videſ. Dixitqꝫ dominus ad me. Ecce cępitradere tibi ſeon ⁊ terram eiuſ: incipe poſſidere eam. Egreſſusqꝫ ēſdyabolus. § fidelibꝰ ſdemonibꝰ vel iniſeon obuiam nobis cuꝫ omni pomicis viſibilibꝰ. f qd̓ ē cōpletō mādatoꝝpulo ſuo ad pręlium inſiaſa. ⁊ travincēdum.didit eum dominus deus noſternobis. Percuſſimusqꝫ eum cuꝫſ dēonibꝰ. ſ prīcipibꝰ hꝰ mūdi: ⁊ qͥbuſſibꝫ mal̓filiis ⁊ omni populo ſuo. Cunctaſqꝫ vrbes in tempore illo cepimuſin eo ꝙ mali erāt. ⁊ verte īpiū ⁊ nō erit.Interfectis habitatoribus earūviris ac mulieribus ⁊ paruulis.Non reliquimus in eis quicquāabſqꝫ iumentis. quę in partem venere prędantium ⁊ ſpoliis vrbiūqd̓ ē ſubleuans.quas cepimus ab aroer quę eſt ſu§ aceruꝰ triſticie 5 .ſ.per ripam torrentis arnon opido§ acerquod in valle ſitum eſt. vſqꝫ galauus teſtimonii.ad. Non fuit vicus ⁊ ciuitas quęnoſtras effugeret manꝰ. Omnestradidit dominus deuſ noſter nobis abſqꝫ terra filioruꝫ āmon. ad
quam non acceſſimus. ⁊ cunctisquę adiacent torrenti ieboch ⁊ vrbibus montanis. vniuerſisqꝫ locis a quibus nos prohibuit dominus deus noſter.C. III.Taqꝫ ꝯuerAllſi aſcendimus per it̓baſan. Egreſſꝰqꝫ ē ogrex baſan īoccurſum nobis cum populo ſuoad bellandū in edrai. Dixitqꝫ dominus ad me. ne timeas eum qꝛin manu tua traditus eſt cum omni populo ac terra ſua. facieſqꝫ eiſicut feciſti ſeon regi amorręoruꝫqui habitauit ī eſebon. Tradiditergo dominus deus noſter ī maſ turpitunibus noſtris etiam ogregeꝫ badinis §multa vicia turpitudini ſubiectaſan. ⁊ vniuerſum populum eius.percuſſimusqꝫ eos vſqꝫ ad internetionem vaſtantes cunctas ciuitates illius vno tempore. Nō fuit opidum qd̓ nos effugeret. Sexaginta vrbes et omneꝫ regionē§ quod ē maledicta ſublimitas.argob regni og in baſan. Cunctęvrbes erant munitę muris altiſſimis. portisqꝫ ⁊ vectibꝰ. atqꝫ opidis innumeris quę non habebātmuros. ⁊ deleuimus eos ſicut feceramus ſeon regi eſebon. diſperſ rebelles.dentes omnem ciuitatem. virosſ laſciuiam. I infirmas cogitatōes.qꝫ ac mulieres ac paruulos. Iu§ ſīplices ſeruitio dei vtiles. ſornatū verboꝝmenta autem ⁊ ſpolia vrbium dirupuimuſ. Tulimꝰqꝫ illo ī tempore terram de manu duorum regūamorręoꝝ qui erant trās iordanēa torrente arnon vſqꝫ ad monteꝫhermon quē ſydonij ſarion vocāt
eius contingere. Inde exacerbatꝰ magisperſequitur. periculaſuſcitat. cruciatus intentat cōgregat ppl̓ꝫſuum. exigit ꝯfligereadu̓ſuꝫ iſrahel. Populus eius ſunt principes ⁊ iudices mūdicunctiqꝫ nequitię miniſtri: qui perſequuntur populū dei. ſed ⁊ipſe venit in iaſa: qd̓īterpretatur mādatiimpletio. Qui eī adexpletōnem mādatoruꝫ dei venerit: ſeonvel exercitū eius ſeuientem non timebit.Vandata enim deicomplere eſt dyabolum ⁊ exercitum eiusſuperare. Sic eī conterit deus ſathan ſubpedibꝰ noſtris. ⁊ datnobis potētiaꝫ calcādi ſuꝑ ſerpētes ⁊ ſcorpiones ⁊ ſuper omnēvirtutē inimici.¶ Quia indurauerat. Longa patientia: nō corrigendovnde in exodo. Egoinduraui cor pharaonis. ⁊ in psͣ. Cōuertit cor eorum vt odirent populū eiꝰ. Cāvero induratōis additur. vt traderet̉ inmanus tuas .i. vt cōtereretur a te. qd̓ nōfierꝫ niſi reſiſterꝫ. necreſiſteret niſi induratus eēt. Huius rei iuſticiam ſi quęſieriminſcrutabilia ſunt iudicia eius. ſed iniquitas n̄ eſt apud deū.Percuſſimuſqͦꝫ euꝫ cuꝫ filiis⁊cͣ. Qui ſunt ꝟi iſrahelitę. non carne iudęi. ſed ſpū: habitātin omnibus ciuitatibus amorręoꝝ. cū inomni orbe terrarumchriſti eccleſię ꝓpagātur. ⁊ vnuſquiſqꝫ noſtrū ciuitas fuit regisſcon. quia regnabatin nobis ſtulticia. ſuperbia. īpietas. ⁊ oīaquę dyabolus ſuggerit. Sed vbi victuseſt fortis: ⁊ vaſa eiuſdirepta: facti ſumusciuitates iſrahel hęreditas ſanctoꝝ. exciſa prius arbore infructuoſa ⁊ deiecto elato rege. ⁊ regnāte innobis manſueto: quidicit. Diſcite a me qꝛ
mitis ſum ⁊ humiliscorde ⁊cͣ. Noīa qͦꝫlocoꝝ cōueniunt. Aroer nanqꝫ ſubleuāsīterpretatur. Arnonaceruus triſticię. Galaad aceruus teſtīonij. Ab aroer gͦ quę ēſuper ripam torrētisarnon ⁊cͣ. Quia oīsperſona cuiuſlibꝫ dignitatis faſtu ſuꝑbięvel pōpa confidensmundana: cū perſecutoribus qui varijs tribulatōnibusⁱ chriſtianos anguſtāt. vſqꝫad hęreticoꝝ cōciliabula: qͥ teſtīonijs ſcripturarū deprauatisꝯtra eccleſiā pugnātſed reſiſtere non p̨̄ualent: tradūtur victi īmanus ſanctoꝝ cumhabitaculis ſuis.Itaqꝫ conuerſi aſ. ⁊cͣ. Ad ogregebaſan. nec legatos dignāt̉ mittere: nec trāſitū ꝑ terrā eiꝰ petereꝯtinuo cōfligūt cumeo: ſuꝑantes eū ⁊ populū ſuū. Baſan int̓pretatur turpitudo.Verito gͦ nec legatimittūtur ad gētē iſtānec trāſituſ petit̉. nullꝰ eī trāſitus dēt nob̓eē vel aſcēſus ad turpitudinē: q̨̄ ſtatim expugnāda ⁊ oīno cauenda ē. Cū oginterpretatur cōcluſio: carnalia ſignificat: quorū deſideio aīa excluditur ⁊ ſeꝑat̉ a deo.Aduerſus hͦ ſic ē bellādū: vt nullū relinqͣtur viciū. Nullū enīoꝑtet relinqͥ in regnoturpitudīs. Dēnt eīturpia reſecari: vt honeſta ⁊ religioſa poſſint edificari. In regno ſeon vel moabnhoc pręcipit̉. Forte eīex illis aliqͥd nobisopus ē: quo ml̓tiplexp̨̄ſētis vitę vſus egitalioquin deberemuſexire de hoc mundoDe baſan vero .i. deturpitudine nihil relinqͥmus. qꝛ nihilo īdigemus. Honeſtūeī eſſe nō pōt qd̓ turpe eſt.Sexagīta urbes ⁊cͣ. Suꝑioremſenſū ꝯfirmat. Sexagenarius quippe numerus ſicut ſenariusꝑfectōneꝫ ſigni.
d 3