¶ DeuteronomiūC. III.
¶ Deuteronomiū
⁊ amorręi ſanir. Omnes ciuitateſquę ſitę ſunt in planicie ⁊ vniuerſam terram galaad. ⁊ baſan vſqꝫad ſelcha ⁊ eſdrai ciuitates regniogin baſan. Solꝰ quippe og rexin hebreo raphaim.baſan reſtiterat de ſtirpe gigantū⁊ monſtratur lectus eius ferreusqui eſt in rabath filiorum ammōmagnitudinem eius commendat.nouem cubitos habens longitudinis. ⁊ quattuor latitudinis admenſuram cubiti virilis manus.Terramqꝫ poſſedimus in tempore illo ab aroer quę eſt ſuper ripātorrentis arnon vſqꝫ ad mediampartem montis galaad. ⁊ ciuitates illius dedi ruben ⁊ gad. Reliquam partem auteꝫ galaad ⁊ omnneꝫ baſan regni ogtradidi mediętribui manaſſe omnem regionemargob. Cunctaqꝫ baſan vocabatur terra gigantum. Iair filiꝰ manaſſę poſſederat omnem regionēargob vſqꝫ ad terminos geſſuri ⁊machati. Uocauitqꝫ ex nomineſuo baſan auothiair .i. villas iairvſqꝫ in pręſentem diem. Machirquoqꝫ dedi galaad. ⁊ tribubuſ ruben et gad dedi de terra galaadvſqꝫ ad torrentem arnon. Medium torrentis ⁊ confiniuꝫ vſqꝫ adtorrentem iebot qui eſt terminuſfiliorum ammon. ⁊ planiciem ſolitudinis atqꝫ iordanē. ⁊ terminoscenereth vſqꝫ ad mare deſerti qd̓eſt ſalſiſſimum ad radicem montis faſga contra orientem. Pręcepiqꝫ vobis in tempore illo dicēshāt. Un̄ eis per moyſen dicit̉: Nunqͥd ⁊ frēsvos hic ſedebitis: cur ſubuertitis mentes filiorū
Dominus deus veſter dat vobisterram hanc in hęreditateꝫ. expediti pręcedite fratres veſtros filios iſrahel. Omues viri robuſtiabſqꝫ vxoribus. ⁊ paruulis atqꝫiumētis. Noui enim ꝙ plura habeatiſ pecora. ⁊ in vrbibus remanere debebunt quas tradidi vobis donec requiem tribuat dominus fratribus veſtris. ſicut vobiſtribuit. ⁊ poſſideant ipſi etiam terram quam daturus eſt eis transiordanem. Tunc reuertetur vnuſquiſqꝫ in poſſeſſionem ſuam quādedi vobis. Ioſue quoqꝫ in tempore illo pręcepi dicens: Oculitui viderunt quę fecit dominusdeus veſter: duobus his regibꝰſic faciet omnibus regnis ad quętranſiturus es. Ne timeas eos.Dominus enim deus veſter pugnabit pro vobis. Precatuſqꝫ ſūdominum in tempore illo dicensDomine deus tu cępiſti oſtendere ſeruo tuo magnitudinem tuammanumqꝫ fortiſſimam. Neqꝫ enīeſt alius deus vel in celo vel ī terra qui poſſit facere opera tua. etcomparari fortitudini tuę. Tranſibo igitur ⁊ videbo terram hancoptimam trans iordanem. ⁊ monF mōtem libanū .ſ. hic ē mons phenicis terminus iudee cōtra ſeptētrionem.tem iſtum egregium et libanumIratus qꝫ eſt dominus mihi propter voſ. nec exaudiuit me: ſed dixit mihi. Sufficit tibi: nequaquāvltra loquaris de hac re ad me.Aſcende cacumen faſge ⁊ oculosmnt9Aoner hal 2ibi. 29. Ae0c95. ſococ efedioroar
Bene aūt. lx. vrbesmemorat vaſtatas īregione og regis baſan .i. dyaboli: qui ērex turpitudiniſ. qꝛ ꝑfecte oīm vicioꝝ delectatōnem deſtruēdāeē ſignificat. Argob.i. maledicta ſublimitas terrenā ſuperbiāſignificat: quę ī filijsirę regnat. Deſtructis vrbibus viros acmulieres ac ꝑuulosdicit interfectos. iumenta ⁊ ſpolia direpta. quia munitōe dyaboli ſuꝑata qͥcquidlaſciuuꝫ ſenſerimꝰ cūꝑuulis cogitatōibuszelo dei eſt cōterēdūQuicqͥd aūt ī ſimplicitate puri ſenſus velmēbroꝝ ornatu ſeruitio dei aptū inueniemꝰ reſeruare debemTerrāqꝫ poſ.l.t. i. Greg. Vūt ml̓ti ī eccleſia qͥ paruulieē deſpiciunt. ⁊ in loco humilitatis ꝯſtituti: immanes apud ſeeē non deſiſtunt. hihonoribus extolluntur. voluptatibus ꝑfruūtur. rerum multiplicitate dilatantur.pręeſſe ⁊ timeri appetūt. recte viuere negligunt. ⁊ recte vitę famam habere cōcupiſcūt. Si qua tn̄ fideitēptatio exurgat: verbiſ ⁊ clamoribus eaꝫdefendūt. ⁊ cęleſtempatriā vendicāt: nectamen amāt. Talesfilij ruben ⁊ gad. ⁊ dimidia tribus manaſſe exprimūt: qui multa pecora ⁊ iumentapoſſidenteſ: terraꝫ cāpeſtrem vltra iordanē cōcupiſcūt. ⁊ ī terra ꝓmiſſionis hęreditatem habere nolūt:dicētes terram quampercuſſit dn̄s ī cōſpectu filioꝝ iſrahel regionis vberrimę ē ⁊cͣ.Qui iumenta plurima poſſident nolunttranſire iordanem.Quia quoſ ml̓ta mūdi impedimē ta occupāt: cęleſtē nō requirūt habitatōneꝫ. ſꝫ fides quā tenēt ſpētenus īcrepat ipſos neocio torpeſcant. ne exemplo ſuo a labore ⁊longanimitate alios retrahāt. Un̄ eis per moyſen dicit̉: Nunqͥd ⁊ frēsveſtri ibunt ad pugnā? ⁊ vos hic ſedebitis? cur ſubuertitis mentes filiorū
iſrahel? Sed qꝛ erubeſcūt non defendere fidem quam confitentur ad certamē ꝓperāt. eam qͣꝫ nō ſibiſed proximis vendicant. Un̄ ad moyſēdicūt: Caulas ouiuꝫfabricabimus ⁊cͣ. adiūgunt armati ⁊ accīcti pergemꝰ ad p̨̄liumMox ergo terraꝫ ꝓmiſſionis ab hoſtibꝰliberant ⁊ relinquūt⁊ ad paſcēda iumētavltra iordanē ꝑguntQuia contra fidembaptiſmatis toto deſiderio perituris inſeruiunt. Sic enimpugnant vt pingnora ſua extra terram ꝓmiſſionis deponantin quibus habēt affectū. Ideo qͣꝫ ad campeſtria redeūt ab altitudine montiū: qͣſia ſpe cęleſtiū. ⁊ extraterraꝫ prō. bruta aīalia nutriunt. vana .ſ.deſideria ⁊ irrationabiles animi motus.¶ Rubē et. Aug̓.Ruben primogenitus iacob licet contaminauerit thoꝝ eiusManaſſes quoqꝫ cuius dimidia tribꝰ extra iordanem remanet. ⁊ qͣꝫuis de egiptiaca natus. primogeītus eſt. Itaqꝫ priorēppl̓m deſignāt: qui n̄per verum iheſuꝫ: ſꝫper moyſen extra iordaneꝫ ſortē accipiūt⁊ priores. ⁊ extra iordānem. ⁊ ſequęſtratia cęteris. Iumenta īquiūt ⁊ pecora ml̓taſunt nobis. Hac cauſa prior populus adterrā fluentem lacte ⁊melle non poteſt vēire: nec verbuꝫ factuꝫcarnem cognoſcere.Animalis eī nō percipit quę ſunt ſpiritꝰdei: ſed comꝑatur iumentis inſipientibuspro quibus hęreditatem accipit extra iordānem. terrā. ſcilicetduorum regum. Nōenim potuit moyſesniſi duos tantum int̓ficere reges. quorumterram habentibuspecora multa diuideret. Iheſꝰ diuiſit terram his qui tranſieſun iordanem. habentibus quidem pecora. ſed non tanta quę retineanteos vitra iordanem. ſed cum ipſis mulieribus ⁊ infantibus contendunt