Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

DeuteronomiūC. II.

f¶ In cecitate huius ſeculi prebet lumē ſpirituſſancti. ſ vt qui n̄ vident videant.figere deberetis: ſnocte oſtendēs.jͣ. ſ vt qui vident ceci fiant.vobis iter per ignem. ⁊ die percolumnam nubis. Cunqꝫ audiſſꝫdominus vocē ſermonū veſtroꝝdeus iratus dicitur: cū ea que ſunt ira ⁊ vltōne digna facimus.iratus iurauit ⁊ ait: Non videbit quiſpiam de hominibus generationis huius peſſimę terraꝫ bonam quam ſub iuramento policiſ non malis ſed bonis. nihil ergo debeo mal̓.tus ſum patribus veſtris: pręterpoſſidebit.caleph filium iephone. ipſe enimſ mēte ſ xp̄i carnē.videbit ea. ⁊ ipſi dabo terrā quāF imitatoribus. ſ obediencalcauit. ⁊ filiis eius quia ſecutusdo credendo.eſt dominum. Nec miranda indignatio in populum: cū mihi quofI iurgantes ad aquam contradictionis.qꝫ iratus dominus propterᶠ vos§ lex neminē ad perfectum duxit.dixit: Nec tu ingredieris illuc. ſꝫſ iheſus verus.xp̄s nō venit legē ſolueioſue filius nun miniſter tuus ipre: ſed adimplere.ſe intrabit pro te. hunc exhortareſ electōe gratie. j. In domo patris mei mā.⁊ robora. ⁊ ipſe terraꝫ ſorte diuigentiles pauperes ſpū quosm .ſ.dat iſraheli. Paruuli veſtri de qͥdeſpexiſtis.§ a dyabolobus dixiſtiſ ꝙ captiui ducerēturſ non ſerui.ſ dei. ſ dyaboli ſ fui⁊ filii qui hodie boni ac mali ignoſtis aliqn̄ tenebre: nūc autē lux in domino.ſ libero arbitriorant diſtantiaꝫ. ipſi ingredienturper gratiā. j.viuentiū vel meipſū. ī eternū⁊ ipſisʳ daboʸ terra ⁊ᶠ poſſidebūteam: vos auteꝫ reuertimini ⁊ abite in ſolitudineꝫ per viam marisrubri. ⁊ reſpondiſtis mihi. peccauimus domino. aſcendemus etpugnabimus ſicut pręcepit domiſ propria virtute cōnus deus noſter. Cunqꝫ inſtructifidētes.armis pergeretis in montem aitmihi dominus. dic ad eos. NoliI in mōtē ſuperbieI ego hūilitaste aſcendere neqꝫ pugnetis. Non

§ qui ſuperbi inobediētes. § proſtrati.enim ſum vobiſcuꝫ ne cadatis codemonibus ſ qui tribulāt me. exul .ſ. m. f.ram inimicis veſtris. locutus ſuꝫſ conſulendo.§aure cordis.⁊ non audiſtis. ſed aduerſantesIqui ī me loquebatur ſ qui ſe exaltat hu.imperio domini. ⁊ tumētes ſuperſ ꝓficiēdo in peius. ſ ſuperbie.bia aſcendiſtis in montem. Itaqꝫde inſidiis. Famaricās .i. dyabolusegreſſus amorręus qui habitabatſuperbie.in montibus. ⁊ obuiam veniensperſecutus eſt vos ſicut ſolent aſ ignitis iaculis. I gladio ſpiritali. ſqualore viciorū que hiſpida ⁊ horrida.peſ perſequi. ⁊ concidit de ſeyr vſF anathema. Ia ſuperbia. ſ qͣi penitentes.qꝫ horma. Cunqꝫ reuerſi plorareF auditu īdignosᵍ.tis corā domino non audiuit voſ§ nō ſuenec voci veſtrę noluit acquieſcerehumiliati.Sediſtis ergo ī cadeſ barne multo tempore. C. II.FofectiqꝫꝫEinde venimus ī ſolitudinem quę ducit ad mare rubrum ſicut mihi dixerat dominꝰ⁊ circuiuimus montem ſeyr longo tempore. Dixitqꝫ dominꝰ adme. Sufficit vobis circuire montem iſtum. Ite contra aquilonem⁊ populo pręcipe dicens: Tranſibitis per terminos fratruꝫ veſtrorum filiorum eſau qui habitant īſeir. ⁊ timebunt vos. videte ergodiligenter ne moueamini contraeos. Neqꝫ enim dabo vobis deterra eorum quantum poteſt vnius pedis calcare veſtigium. quiain poſſeſſionem eſau dedi monteꝫſeir. Cibos emetis ab eis pecunia

docēdo ppl̓m peruertūt. alij recta p̨̄dicando proficiūt.Nocte oſtendēs ⁊cͣ. Nox: peccatoris. dies: vita iuſti.In colūna ignis: maloꝝ dānatio: quibꝰterribilis apparebitdominꝰ ī iudicio. Incolūna nubis ſeuis ⁊blanda viſio: qͣ cōſolabūtur electi.Dię per columnam nū. In ęſtuhꝰ ſęculi obumbrās⁊ ſuſtētās fortitudīe⁊ ꝓpiciatōe ſuę carniſIurauit. Noneſt deꝰ paſſibilis: necvicio iracūdię ſubiectus. Sed per hęc caritas moyſi erga populū manifeſtatur. ⁊dei bonitas q̨̄ oēm ſēſum ſuꝑat.Non uidebit.Simile d̓r de illis qͥinuitati ad cęnā excuſauer̄t ſe. nemo virorū illoꝝ qͥ vocati ſūtguſtabit cęnā meā. Peſſima generatio non poſſidet terram bonā: quia chriſti n̄ credit īcarnatōꝫNec miranda⁊cͣ. Hic dicit moīſespropter populuꝫ iratum ſibi dominumdixiſſe ꝙ in terrampromiſſionis non ingrederetur: cum in libro numeri legatur.Dixit dominus admoyſen ⁊ aarō. quianon credidiſtis mihivt ſanctificaretis mecoram filijs iſrahel:nō introducetis hospopulos in terramquam dabo eis. Sſententia ſequens videt̉ ſoluere quęſtionem. Hęc eſt inquitaqua contradictionis vbi iurgati ſuntfilij iſrahel cōtra dominum ⁊cͣ. Iurgiuꝫenim ⁊ rebellio populi cauſa fuit irę etvindictę tā in ppl̓umqͣꝫ ī moyſē ⁊ aaron.Nec tu ingredieris. Iſy. Uidetur in maria ꝓphetiamortua. In moyſe ⁊ aaron: lex ⁊ ſacerdotiū iudeoꝝ: qui non potueruntad terram promiſſionis aſcendere. nec credentem populum de ſolitudinehuius ſęculi educere. ſed ſolus iheſus. id eſt. ſaluator verus dei filius. Intriceſima tercia manſione moyſes dominum offendit. Perturbatꝰ enimmurmure populi dubi tando petram percuſſit. quaſi aquam non poſſit deꝰ dare de petra qd̓ an̄ non fecerat. Moyſes ī hoc loco figuraꝫ geritppl̓i ſub lege poſiti. Sic eī populus chriſtuꝫ ligno affixit crucis: nō credēs

dei eē virtutem: ſicutmoyſes cum petrampercuſſit: de virtutedei dubitauit. Sedpetra percuſſa manauit aqua ⁊ plaga xp̄ireddita eſt credentibus vita. petra enimerat chriſtus. Hanccarnalem de chriſtidiuinitate deſperationeꝫ in ipſius chriſtialtitudine dominusiubet mori: dum moiſen in monte mori p̨̄cipit. Petra eī xp̄usmons chriſtus. petrahumil̓ fortitudo mōſeminens magnitudoDe hoc monte dicit̉non poteſt abſcondiciuitas ſupra montēpoſita ⁊cͣ Prudētiacarnis viuit: cū tanqͣꝫpetra percuſſa cōtemnit̉ in cruce hūilitasxp̄i. Prudētia carniſ morit̉: cū tāqͣꝫ mōtis eminētia xp̄us excelſꝰ agnoſcitur. Cunqꝫ inſtructi ar. ⁊cͣ. Hęc ſn̄iahūanā ꝑcutit ſuꝑbiāq̨̄ de ſuis viribꝰ p̨̄ſumit. nec ī dei cōfiditpotētia. Amorręi enī.i. amaricātes. hoſteſſunt ſpiritales: qͥ habitāt ī mōtibꝰ ſuꝑbię⁊ p̨̄ſumptuoſoſ necātde ſeir vſqꝫ horma .i.a ſqualore vicioꝝ vſqꝫ ad dānatōꝫ pęnarū. Seir nāqꝫ piloſꝰhorma īterp̨̄tat̉ anathema. Quiſqͥs eī vicioꝝ ſordibus nō metuit pollui: hūc ncc̄eē ꝓ meritis ignibꝰ gehēnę tradi Dęmōesnanqꝫ volūt nos īplicare cupiditatibꝰ terrenis. ⁊ ſi ꝑſeueramꝰin peccatis: ⁊ ī montēſuꝑbię aſcendere nōdeſiſtimꝰ: ignitis iaculis ꝯcidūt ⁊ perducūt ad anathema perpetuū. Iō nō ẜm pelagianiſtas de nr̄ap̨̄ſumamꝰ potētia. ſꝫīfirmitatē nr̄aꝫ ꝯſiderāteſ. dn̄o per oīa obſeqͣmur: vt ſuperatishoſtibꝰ. cęleſtis pat̓ęgaudia ꝓmiſſa ꝯſeqͣmur. Cauendum eſt ne murmurantes contra dn̄m aſcendamꝰ in montē ſuperbię: putantes nos ꝓprijs viri bus ſaluari poſſe: ne continuo tradamuramorręis .i. dęmonibus.C. II.Profectiqꝫ ⁊cͣ. Gilb̓. In alijs libris expoſita trāſcurrimꝰ: vt ī hisꝗ exponēda ſunt immoremur. Montem ſeyr. Seyr eſt mons in terra edom: in qͦ habauit eſau