F duos agnos anniculos offert: qui ſimplicitatem mentis: ⁊ innocentiā oꝑis deo exhibet.duos agnos aniculos īmacl̓atos⁊ duas decimas ſimilę oleo conſperſę in ſacrificio. ⁊ liba quę ritefunduntur per ſingula ſabbata inholocauſtum ſempiternū. In kalendis autem .i. in menſium exordijs. offeretis holocauſtū domīovitulos de armento duos. arietēſvnius anni .ſ.vnum. agnos anniculos ſeptemimmaculatos. ⁊ tres decimas ſimilę oleo conſperſę in ſacrificio ꝑſingl̓os vitulos. ⁊ duas decimasſimilę oleo cōſperſę per ſingulosarietes. ⁊ decimam decimę ſimilęex oleo ī ſacrificio ꝑ agnos ſingulos Olocauſtū ſuauiſſimi odoriſ
atqꝫ incenſi eſt dn̄o. Libamentaautem vini quę ꝑ ſingulas fundēda ſunt victimas iſta erunt. Media pars hyn ꝑ ſingulos vitulostercia per arietem. quarta ꝑ agnūHoc erit holocauſtum per om̄esmenſes qui ſibi anno vertēte ſuccedunt. Hyrcus quoqꝫ offereturdomino pro peccatis in holocauſtum ſempiternū cum libamentisſuis. Mēſe aūt primo quartadef. ſpaſcha quando verus agnus occiditur quitollit peccata mundi.cima die menſisʸ phaſe domī eritet quintadecima die ſolennitasI ſinceritatis ⁊ veritatis. f § omni temporepreſentis vite.azimorum. Septem diebus veſcent̉ azimis. quaruꝫ dies primavenerabilis ⁊ ſancta erit. Omne
Die ſabbati nihil de mūdanis actibus oportet oꝑari. Si ergo nihil mūdanum geras: ſpiritualibꝰ vaces. ad eccleſiam venias. verbo dei aurē pbeas. cęleſtia cogites. de futura ſpe ſollicitudinem geras. venturū iudiciūprę oculis habeas. non reſpicias ad p̨̄ſentia ⁊ viſibilia: ſed ad inuiſibilia⁊ futura: Hęc eſt obſeruatō ſabbati xp̄iana: hęc iudei obſeruare deberētApud ipſos quoqꝫ faber ⁊ ſtructor ⁊ huiuſmodi opifices in die ſabbatiociantur: lector aūt diuinę legis. vel doctor ab opere ſuo non deſinit: nectamen contaminaturſabbatū. vnde. Sacerdotes in tēplo ſabbatū violāt. ⁊ ſine crimine ſunt. Qui ergoceſſat ab operibus ſęculi. ⁊ ſpiritualibꝰ vacat: ſacrificiuꝫ ſabbati. ⁊ diem feſtuꝫ agit.Neqꝫ onera portat īvia. Onus enim eſtomne peccatum. ẜmillud. Sic̄ onus graue grauatę ſunt ſuꝑme. neqꝫ ignem accendit. d̓ quo dicit̉: Itein lumīe ignis veſtri⁊cͣ. Unuſqͥſqꝫ ſedetin loco ſuo: ⁊ nō ꝓcedit ex eo. Locus aīęſpiritalis eſt iuſticia.veritas. ſapiētia. ſanctificatio. ⁊ omnia q̨̄xp̄s eſt: locus animęeſt. Ex hoc loco nonoportet eam exire: vtvera ſabbata cuſtodiat. ⁊ diem feſtū ſacrificijs exigat ſabbatoꝝ. ſcd̓ꝫ illud. Quimanet in me: ⁊ ego inillo.Uerum altius repetamus quę ſit veriſabbati obſeruatio.Ultra hunc mundūeſt. qd̓ enim ſcriptū eſt: Requieuit deus in die ſabbati ab operibus ſuis.non videmus vel tunc factū eſſe in die ſeptima. vel etiā nunc fieri. Semꝑenī videmus deū oꝑari. nec eſt ſabbatū in quo nō operetur ꝓducens ſolēſuum ſuꝑ bonos ⁊ malos. ⁊ pluens ſuꝑ iuſtos ⁊ iniuſtos. producens ī mōtibus fęnum: ⁊ herbam ſeruituti hominū. ꝑcutiens ⁊ ſanans. deducēs adinferos ⁊ reducens. Vnde cum iudei preſcriberent ſibi de oꝑatione ⁊ curatione ſabbati: reſpondit. Pater meus vſqꝫ modo operatur. ⁊ ego operor. oſtendens in nullo huius ſęculi ſabbato requieſcere deū a diſpenſatione mundi. Erit ergo verum ſabbatū in quo requieſcet deus ab oībusoperibus ſuis: cum aufugiet dolor ⁊ triſticia ⁊ gemitus. ⁊ erit deus omniain omnibus. In quo diem feſtū: ⁊ verum ſabbatum cū angelis celebrabimus offerentes ſacrificiū laudis. ⁊ ſacrificiū indeſinens cū indeſinenter aſiſtet deo anima. ⁊ offeret ſacrificiū laudis ꝑ pontificem magnū qui ſacerdos eſt in ęternū ſcd̓m ordinem melchiſedech.¶ Et duas decimas ⁊cͣ. Hęc offert: qui ſpirituali gratia repletꝰ ſcientiam duum teſtamentoꝝ docente ſpirituſancto: verbis ⁊ exemplis docꝫauditores ſuos. nō ꝓ temporali lucro: ſed ꝓ vitę ęternę premio.In kalendis. Id eſt. in neomenijs. cum eccleſia vl̓ quęlibet animaſoli iuſticię ſic ꝓpinquat: vt vnus ſpiritus cum eo fiat. ⁊ per ipſum īnouata veterem hoīem abijciat.¶ Idem. Tercia feſtiuitas neomenię dies. ī qua ⁊ hoſtia offertur. Neomeniā aūt noua luna dicit̉. Noua aūt dicitur ſoli proxima vt ſub claritate eius lateat. Sed ē hęc feſtiuitas vmbra futuroꝝ ſicut ⁊ alię. Sol iuſticię xp̄s eſt. huic ſi luna .i. eccleſia quę lumine eius repletur iuncta fuerit:vt vnus ſpūs cum eo fiat: tunc feſtiuitatē neomenię agit. Tunc enī nouaefficitur: cum abijcit veterē hominem: ⁊ induit nouū qui ſecundum deumcreatus eſt. Tunc neqꝫ videri neqꝫ comprehendi humanis poteſt aſpectibus. Cum enī totam ſe ſociauerit domino: ⁊ ad ſplendorem eius totam ſeconceſſerit: nihil omnino terrenū cogitat vel quęrit. nec homībus placereſtudet: ſed totam ſe ſapientię. totam ſe lumini. totā ſe calori ſpirituſſancti
man cipat ſubtilis ⁊ ſpiritalis effecta. Ideo digniſſime diem feſtum agit.⁊ hoſtiam neomenię domino tanqͣꝫ ꝑ ſpiritū innouata ingulat.Uitulos de ar. Poteſt in duobus vitulis iocunditas boni operisin anima vel in corꝑe ſignari. Quę ẜm duo teſtamenta offertur dn̄o veldeo in duobus pręceptis caritatis.¶ Arietem unum. In ariete regimē diſciplinę forte ⁊ īmobile ſcd̓mvnitatem fidei catholicę.¶ Agnos anniculos ſeptē. Simplicitatem ⁊ manſuetudinem moꝝ pro cęleſti requie ꝑ gratiamſeꝑtiformis ſpiritus.¶ Et tres decimas. Hoc offert qͥſcientiam ſpiritalē inſanctę trinitatis fideoleo leticię illuminatus exhibet cuꝫ bonoopere.¶ Et duas decimas. Hoc facit quidecalogū legis in duobus p̨̄ceptis caritatis ad ſuam ⁊ ꝓximorum vtilitatē ſtudetcōuertere. ⁊ ſic̄ totamvitam ſuam in ſuauēodorem domino dedicare.¶ Et decimā decime. Hoc fit cumſimplicitas moꝝ ẜmſcripturarū regulamgratia ſpirituſſancticooperante īſtituitur⁊ ornatur. Bene aūthęc omnia ī holocauſtum domino iubent̉offerri. qꝛ hęc ageredebemus non vt humanam laudem velp̨̄ſentem retributōemquęramus: ſed omniū bonorum datori deo ꝑ omnia placeamijs. ⁊ ęternvitę retributionem mereamur.¶ Menſe aūt primo ⁊cͣ. Ori. Quarto loco ponitur inter feſtiuitates dei paſchę ſolennitas. in qua agnus occidit̉. agnus .ſ. verus. agnus qͥtollit peccata mundi. qꝛ paſcha noſtrū immolatus eſt xp̄s. Iudęi carnaliſenſu cōmedāt carnes agni. nos aūt carnem verbi dei. Ipſe aūt ait: Niſicomederitis carnes meas nō habebitis vitam in vobis. Hoc qd̓ modo loquimur. carnes ſunt verbi dei: ſi quaſi infirmis olera. aut quaſi pueris lactis alimoniam ꝓferamus. ſi tamē ꝑfecta loquimur: ſi robuſta: ſi fortia: carnes verbi apponimus comedendas. Ubi enī myſticus ſermo. ⁊ trinitatisfide repletus. ⁊ ſolidus ꝓfertur: vbi futuri ſęculi amoto velamine litterę legis ſpiritalia ſacramenta pandūtur: vbi ſpes animę auulſa de terris: collocatur in illis quę oculus non vidit: nec auris audiuit: hęc omīa ſunt carnes verbi dei. Qui poteſt ꝑfecto veſci: ⁊ corde purificato: ille vere feſtinitatis paſchę īmolat ſacrificium. ⁊ diem feſtum agit cū deo ⁊ angelis eiꝰ.¶ Quintadecima die. Idem. Sequitur huic ꝯtinua feſtiuitas aꝫmorum. quā merito celebrabis: ſi extermines omne fermentū malicię ⁊ nequitię ab anima tua. ⁊ azima ſinceritatis ⁊ veritatis cuſtodias. Non enīputandum eſt deū leges hominibꝰ pro fermēto ſcribere. ⁊ exterminari anmam iubere de populo ſuo ſi parū fermenti in domo ſua habuerit. ⁊ huiꝰfermenti cauſa tantū offendi: vt animā quā ad ymaginem ſuā fecit exterminari iubeat ⁊ euerti. Sed illud horreſcit deus ſi malicię. irę. vel nequicię ſpiritus anima fermentetur ⁊ intumeſcat ad flagicia. Hęc ſi de domoanīę noſtrę nō abijcimus merito exterminabimur. Sed ne cōtemnas etiāſi videris paruā intra te fermentari maliciam. qꝛ modicum fermenti totaꝫmaſſam corrumpit. ⁊ vnū peccatū aliud gignit. Si enī quis accepto caſtitatis fermento quotidie caſtior efficitur: ſic accepto neqͥtię fermento quotidie efficitur nequior ⁊ deterior.Idem. Omnes qui imbuendi ſunt altioribus diſciplinis: moleſtumhabent rudimentoꝝ laborē cum diſciplinę ignorant vtilitatem. Moleſta