Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

Numeri.C. XXVIII.

.II.

in quo eſt ſpiritus dei. ⁊ pone manum tuam ſuꝑ euꝫ. Qui ſtabit corā eleazaro ſacerdote ⁊ omni multitudine. ⁊ dabis ei pręcepta cunctis videntibus ⁊ ꝑtem glorię tuęvt audiat eum omnis ſynagogafilioꝝ iſrael. Pro hoc ſiquid agēdum erit eleazar ſacerdos cōſuletdn̄m. Ad verbū eius egredietur⁊ īgredietur ipſe ⁊ omnes filij iſrl̓cum eo ⁊ cętera multitudo. Fecitmoyſes vt pręceperat dominus.Cunqꝫ tuliſſet ioſue: ſtatuit eū coram eleazaro ſacerdote ⁊ omī frequentia populi ⁊ impoſitis capitieius manibus cuncta replicauitquę mandauerat dn̄s.C. XXVIII.Ixit quoqꝫdominus ad moyſenPręcipe filiis iſrael et dices ad

§ omnia que offerimus dei ſunt. nihil ergo eidamus ſed reddimus.eos: Oblationem meā ⁊ panes ⁊incenſum odoris ſuauiſſimi offerte per tēpora ſua. Hęc ſunt ſacrificia q̨̄ offerre debetis agnos anniculos īmaculatos. duos quotidie in holocauſtū ſempiternum.f Iin lege ⁊ prophetis attendentes.vnum offeretisᶠ mane: ⁊ alterumI in euangelica doctrina.ad veſperam. decimā ꝑtem ephyſimilę quę ꝯſperſa ſit oleo puriſſimo. ⁊ habeat quartaꝫ ꝑtem hyn.fſ vt ſine intermiſſione oremus: ⁊ aſcēdat oratio noſtra ſicut incenſum in cōſpectu dn̄i.Holocauſtum iuge eſt qd̓ obtuliſtis in monte ſynai in odorē ſuauiſſimuꝫ incenſi dn̄o. ⁊ libabitisvini quartā ꝑtem hyn. per agnoſſingulos in ſanctuario dn̄i. Alterum quoqꝫ agnuꝫ ſimiliter offeretis ad veſperam iuxta omnē ritūſacrificij matutini. ⁊ libamentorūeius oblationē ſuauiſſimi odorisin quo ab omni opere mūdi ceſſatur.domīo. Die aūt ſabbati offeretis

propinquis agroꝝ ⁊ prędiorū relinquatur hereditas. gubernatio populiilli tradatur quē deus elegit. qui .ſ. habet in ſe ſpiritum dei. ⁊ in conſpectuſuo pręcepta dei. qui moyſi notus ⁊ familiaris ſit .i. ī quo ſit claritas legis⁊ ſcientia vt poſſint eum audire filij iſrael.Spiritus. Sanctus .ſ. Non enī de ſpiritu hoīs hoc diceret: quemnullus erat qui nō haberet. Iubet̉ tamē manus ei īponere ne quiſqͣꝫ quantalibet pollens gratia ſacramēta cōſecratōis audeat recuſare.Et dabis ei pręcepta ⁊cͣ. Iſi. Ih̓sſuccedit moyſi. ⁊ dic̄quę ſpiritalit̓ debeatofferre in eccleſia. Legi enī ſuccedat euangeliū. lex faciēda monet ⁊ gratia completprimum quid offerridebeat per ſingulos.dehinc quid ī ſabbato ꝓpter ſpem quietiſęternę. quid in kalendis ꝓ innouatōne vitę. quid in paſcha qͣcōſepelimur xp̄o perbaptiſmū. qͣſi a mortuis tranſeuntes advitę nouitatē. quid īpēthecoſten proptergratiā ſpirituſſancti.⁊ remiſſionē peccatorum ⁊cͣ.Et partem glorię. Quaſi. faciēs eūſocium glorię tuę. nōenim res huiuſmodiquaſi ꝑtiliter diuiſꝫminuuntur: ſed totęſunt omnibꝰ. totę ſingulis qui earū habētſocietatem. Ut audiant ⁊cͣ.Pri. Si ſacrificia etinſtituta legalia vſqꝫin pręſens manſiſſenteuangelij fideꝫ excluſiſſent. Erat enī in ill̓magnifica ⁊ reuerentię plena religio: quępͥmo aſpectu ſtupefaceret intuentē. Quisenim videns ſanctuarium altare ſacerdotes ſacrificiū cōſūmātes: ⁊ omnē illius rei ordinem: nō putaret pleniſſimū hunc eſſe ritum quodeus coleretur creator omniū? Sed gratias aduentui xp̄i qui illa deſtruxit quę magna videbant̉ in terris ⁊ cultum dei a viſibilibus ad īuiſibiliatranſtulit. ⁊ a temporalibꝰ ad ęterna. Sꝫ ipſe xp̄s aures requirit quę hęcaudiant. ⁊ oculos quę hec videant.Pro hoc ſi quid ⁊cͣ. Voraliter īſtruimur vt quiſquis accipiat poteſtatem in ppl̓o dei ſcd̓m magiſteriū diuinę legis: quę in ſacerdotis officōmaxime cōmendatur: vitam ſuā ⁊ ſubditoꝝ ordinet atqꝫ regat.1C.XXVIII. Dixit quoqꝫ. Ori. Et locutus ē dn̄s ad moyſen dicens: Pręcipefilijs iſrael ⁊ dices ad eos: Munera mea. data mea. hoſtias meas in odorem ſuauitatis obſeruate: vt offeratis mihi ī diebus feſtis meis. Et dicesad eos: Hę ſunt hoſtię meę quas offeretis dn̄o ⁊cͣ. Nemo ſuū aliquid offert domīo: ſed qd̓ dn̄i eſt. nec tam offert qͣꝫ reddit. Ideo dicit: Muneramea data mea ⁊cͣ. Quaſi q̨̄ pręcepturus ſum vt offeratis in diebus feſtismeis. data mea ſunt .i. a me vobis dantur. ne quis credat offerendo ſe aliquid offerre deo. Impius enim eſt qui putat aliquid ſe deo pręſtare velut indigenti. Pri. In diebus feſtis meis. Habet deus dies feſtos ſuos. Eſt enim eimagna feſtiuitas ſalus hūana. Puto ꝙ per ſingulos fideles: ꝑ ſingulosqui cōuertuntur ad deū ⁊ in fide ꝓficiunt: feſtiuitas oritur dn̄o. Lętificat

eum impudicus: ſi ſit caſtus. ⁊ iniuſtus: cū iuſticiam colit. agit feſtum xp̄squi ꝓ ſalute noſtra ſanguinē fudit: cum videt ꝓdeſſe ꝙ ſe humiliauit fc̄sobediens vſqꝫ ad mortē. Agit feſta ſpirituſſanctus cū ī his qui cōuertunt̉videt ſibi templa ꝑari. Lętantur angeli ad quoꝝ feſtiuitatem acceduntcōuerſi. Gaudiū enī eſt ī cęlo ſuꝑ vno peccatore penitentiā agente. Deo⁊ angelis eius occaſionē lęticię damus: cū ſuꝑ terrā ambulantes cōuerſationē in cęlis habemus. Vereor ne ecōtrario mala cōuerſatio noſtra nōſolum terris ſꝫ ⁊ cęlolamentatōes īducat.⁊ fortaſſis ip̄i deo. vtquid enī dicit. Pęnitet me qꝛ feci hominēſuꝑ terrā? Et xp̄s videns ciuitatem fleuitſuꝑ eā dicēs: Hierūſaleꝫ hierl̓m quę occidis ꝓph̓as. ⁊ la. e. ⁊cͣEt ego hodie ſi prophetę nō audiā ꝟba⁊ monita eiꝰ ſpernā:lapido ꝓph̓aꝫ. ⁊ quātum ī me eſt: occido.cuiꝰ tāqͣꝫ mortui verba non audio. Illaquoqꝫ lamentātis d̓ivox eſt. Heu me: qꝛfactus ſum ſicut qͥ cōgregat ſtipulā ī meſſe. ⁊ ſicut racemos invindemia ⁊cͣ. Hieruſalem ꝟo qꝛ peccauitgrande peccatū: ꝑierunt oēs feſtiuitateseius. Quia ī loco ſco⁊ in die feſtiuitatisxp̄m occiderūt: iō dic̄ad eos: Neomeniasveſtras ⁊ ſabbata veſtra ⁊ dies feſtos odiuit aīa mea. Vbi demuneribus mandat:vbi adhuc nulla ſūtpeccata: dies feſtosmeos dicit.¶Hec ſunt ſacrificia. Quęramus gͣdiligēter qͥs ſit ordofeſtiuitatū: vt ex ip̄isordinibꝰ ⁊ ſacrificioꝝritu colligamꝰ qͣlitervnuſquiſqꝫ ex factisſuis feſtiuitatem deoparare poſſit. Prima ergo eſt feſtiuitas dei quę dicit̉ indeſinēs. De hisenī mandat̉: quę in deſinenter matutinis ⁊ veſꝑtinis ſacrificijs offeranturNon primo mādat de feſtiuitate paſchę. vel azimoꝝ ⁊ ſcenophegię. hācprimā poſuit in qua ſacrificiū indeſinens mandat offerri: vt agnoſcat quivult eſſe ꝑfectus. qꝛ nō ē intermittenda feſtiuitas: ſed ſemꝑ indeſinēterqꝫagenda. qd̓ ſignificat ſacrificiū indeſinēter .i. ī veſpertinis ⁊ matutinis offerendū: vt in lege ⁊ ꝓph̓is (qui matutinū tēpus oſtendunt) ⁊ in euāgelio(qd̓ veſpertiuū .i. in veſꝑa mundi ſaluatoris oſtēdit aduentū) indeſinentiintentōe ꝑſiſtat. Qui aūt peccat: ⁊ agit dies peccati: nō poteſt agere diemfeſtum. ⁊ offerre indeſinens ſacrificiū. Qui aūt indeſinenter cuſtodit iuſticiā ⁊ abſtinet a peccato: cōtinuum offert ſacrificium. Si oratio iuſti ſicutincenſum offert̉ in cōſpectu dn̄i: ⁊ eleuatio manuū eiꝰ ſacrificium ē veſpertinū: cum apl̓s dicat: Nolite fraudare inuicem: niſi forte ex cōſenſu vt vacetis oratōi. Et iterū. Redite in. id. ip. certū eſt qꝛ impedit̉ ſacrificiū indeſinens his qͥ cōiugio ſeruiūt. Uidetur ergo ille ſolus offerre ſacrificium indefinens qui deuotus eſt ꝑpetuę caſtitati. Sed ſunt alij dies feſti his quinō poſſunt indeſinēter īmolare ſacrificiū caſtitatis.Die aūt ſabbati. Secunda ergo feſtiuitas eſt ſacrificij ſabbati. etoportet quēqꝫ iuſtū feſtiuitatē hanc agere. de qua dicit apl̓s: Relinquetergo ſabbatiſmus .i. ſabbati obſeruatio ppl̓o d̓i. Relinquētes ergo iudaicum ſabbatuꝫ: qualis debeat xp̄iano eſſe ſabbati obſeruatio videamus.