¶ Numeri.C. XXIX.
XXIX.
I peccatū .ſ. qui facit peccatū ſeruus ē peccati.opus ſeruile non facietis in ea.Offeretisqꝫ ī incenſum holocauſtum dn̄o. vituloſ de armento duos. arietem vnum. agnos anniculos īmaculatos ſeptē. ⁊ ſacrificiaſinguloꝝ ex ſimila quę conſperſaſit oleo. tres decimas ꝑ ſingulosvitulos. ⁊ duas decimas per arietem. ⁊ decimam decimę ꝑ agnosſingulos .i. ſepteꝫ agnos. ⁊ hyrcūpro peccato vnū: vt expietur provobis: pręter holocauſtū matutinum: quod ſemꝑ offeretis. Ita facietis per ſingulos dies ſeptē dierum in fomitem ignis ⁊ in odorēſuauiſſimuꝫ dn̄o qui ſurget de holocauſto ⁊ de libationibus ſingulorum. Dies quoqꝫ ſeptimus celeberrimus ⁊ ſanctus erit vobis.Omne opus ſeruile nō facietis īeo. Dies etiaꝫ primitiuoꝝ qn̄ of-
§ fructus .ſ. ſpiritus. gaudium. pacem. patientiam: ⁊ ſimilia.feretis nouas fruges domino expletis hebdomadibus: venerabilis ⁊ ſancta erit. Omne opus ſeruile non facietis ī ea. Offeretiſqꝫholocauſtuꝫ in odorē ſuauiſſimūdomino. Uitulos de armento duos. arietem vnū. ⁊ agnos anniculos īmaculatos ſeptem. atqꝫ in ſacrificijs eoꝝ ſimilę oleo conſperſętres decimas ꝑ ſingulos vitulosper arietes duas. per agnos decimam decimę. qui ſimul ſunt agniſeptem. hyrcum quoqꝫ qui mactatur pro expiatiōe pręter holocauſtum ſempiternū ⁊ liba eius. Immaculata offeretis omnia cum libationibus ſuis.l C. XXIX.Enſis etiam¶ ¶ P ſeptimi prima dies
ergo nobis videntur rudimenta iudeoꝝ qui primis imbuebantur elemētis: cum primo audiunt̉. Uult enim quiſqꝫ diſcere de his quę ad ſalutemꝑtinent: cum aūt ſacrificia arietū hyrcorum ⁊ vituloꝝ recitantur: nihil vtilitatis ineſſe putat. Sed ſi poſſit veteris teſtamēti velamen remouere: videbit qͣꝫ magnifica ſint quę ſuꝑflua ⁊ ſuperſticioſa ducunt̉: in paſchę feſtiuitate agnus eſt qui purificat populum. in alijs hyrcus. in alijs vitulus.aut aries vel capra vel vitula. Unus ergo ex his qui ad purificandū populum ſumuntur. eſtagnus .i. ipſe xp̄us: qͥtollit peccata mundiꝘ ſi agnꝰ qui ad purificandum ppl̓m datus ē: xp̄m ſignificatconſequenter etiā cętera animalia purificationi deputata. referūtur ad alias ꝑſonas quę aliqͥd purificationis cōferant humano generi. Sicutenim xp̄s in ſacrificiūoblatus. peccatorumremiſſionē in vniuerſo mūdo pręſtitit: itaforte cęteroꝝ ſanctorum ſanguis qui effuſus eſt. alterius ſicutvitulę. alterius ſicuthyrci. aut caprę. autalicuius horuꝫ fuſuseſt ad expiandum ꝓparte aliqua populūSiue hęc ad iuſtorūꝓphetarūqꝫ ꝑſonasqui in hoc mundo iugulati ſunt: vel eorūqui dicūt: Quoniaꝫꝓpt̓ te mortificamurtota die eſtima. ſu. ⁊c̄referēda ſunt: ſiue adſuperiores virtutes.quibus ꝓcuratio humani generis data ēquis facile audeat affirmare? Neqꝫ enimanīalia hęc ꝑ ſpeciē:ſed per figuram referuntur ad illam. velad illam perſonam.Sicut ip̄e xp̄s. nō iōagnꝰ dicit̉ ꝙ in agniſpeciē ſit cōuerſus: ſꝫquia voluntas ⁊ bonitas eius qua deū hominibꝰ ꝓpiciauit. ⁊ peccata deleuit: quaſi agni hoſtia fuit īmaculata ⁊ innocens: qua placari hoībusdiuina creduntur: ſic ergo fortaſſis ſiquis angeloꝝ vel iuſtorum hominūenixius interueniat ꝓ peccatis hominū. pro repropiciatione diuina. velutaries. aut hyrcus. aut vitulus oblatus ſacrificium ad purificandum ppl̓maccipi poteſt. An non videtur vt aries. vel hyrcus. holocauſtum ſe obtuliſſe paulus pro ppl̓o iſrael cū diceret: Optabam anathema eſſe a chriſtopro fratribus meis ⁊cͣ. Et alibi. Ego enī iam īmolor ⁊cͣ. Figuraliter autēpoteſt videri ꝙ alius ꝓ feſtiuitate ſabbati. alius pro feſtiuitate nouorum.alius pro feſtiuitate tabernaculoꝝ quaſi hyrcus. vl̓ vitulus. aut aries offeratur ad reconciliandū hominibus deū. Dum enī ſunt peccata: neceſſe ērequiri hoſtiam ꝓ peccatis. Si enim non fuiſſet peccatū: non neceſſe er atdei filium agnum fieri. ⁊ in carne poſitū iugulari. Sed quia introiuit peccatum in hunc mundum: cuius neceſſitas ꝓpiciatōem requirit: quę tamēper hoſtiam fit: neceſſariū fuit pro peccato hoſtias ꝓuideri. ⁊ quia peccatidiuerſę qualitates fuerunt: ꝓuidentur hoſtię diuerſoꝝ animalium. Sicergo alius angelorum vel ſanctoꝝ efficitur vitulus qui in illa feſtiuitateinteruenit pro delictis populi. Alius autem aries ī alia feſtiuitate. Quodſi purificari potuerint homines a peccatis: minuuntur hoſtię. Si enī promultitudine peccatoꝝ multiplicantur hoſtię: ⁊ pro exiguitate minuuntur.Unde in feſtiuitate ſcenophegię cum per octo dies iubentur hoſtie offer
ri: prima die quaſi adhuc in abundantia peccatoꝝ quattuordecim vituli iubentur offerri. Secundo quaſi īminutis peccatis minuuntur hoſtię. ⁊offeruntur tredecim vituli. tercia duodecim. poſt hęc vndecim. quaſi purificationibus deficiente ꝓ dies multitudine peccatoꝝ minuitur nu̓s hoſtiarum. Sic etiā ꝓ diſpoſitōe totius mūdi ratōem purificatōis ītellige. Indigent enī purificatōe nō ſolum quę ī terra ſunt: ſed etiā quę in cęlis. Imminet enī cęlis ꝑditio: qꝛ peribūt ⁊ omnes vt veſtimentum veteraſcent. ⁊mutabunt̉. Intuereergo totius mūdi .i.cęleſtium. terreſtriū.⁊ infernoꝝ purificationē. Vide quantis īdigeant hęc oīa hoſtijs. qͣntos requirātvitulos. quātos arietes. qͣntos hyrcos: ſꝫin his oībus vnꝰ eſtagnus qui totiꝰ mundi potuit auferre peccatum. Ideo cęteręceſſauer̄t: qꝛ hęc vnahoſtia ſuffecit ꝓ totiꝰmūdi ſalute. cęterę eīp̨̄cibꝰ peccata: hic ſolus poteſtate dimiſit.Dicebat enim fili remiſſa ſūt tibi peccatatua. Sic ergo imbuitur mūdus. primo ꝑdiuerſas hoſtias q̨̄rere remiſſionē peccatorū: donec veniat adhoſtiā ꝑfectā. agnuꝫanniculū ꝑfectum q̄tollit peccata mūdi.ꝑ quē feſtiuitates agat ſpiritales. nō adſatietatē carniſ: ſꝫ adꝓfectum ſpūs ſacrificijs ſpiritalibꝰ ī purificatōe mētiſ oblatisDies etiā primitiuorum. Ori.Sexta feſtiuitas d̓rnouoꝝ: qꝛ primitię d̓nouis fructibꝰ offerūtur. vbi enī ſeminatꝰfuerit ager: ⁊ diligenter excultus: ⁊ ad maturitatē ꝑuenerit ſeges: in fructuū ꝑfection feſtiuitas domīagetur. Si vis ergo nouorū diem feſtum agere cū deo: vide qūo ſeminesaut vbi: vt poſſis tales metere fructus quibꝰ lętari facias deū. ⁊ agere diēfeſtum. Qd̓ implere nō poteris: niſi ī ſpiritu ſeminaueris vt de ſpū metasvitam ęternā. ⁊ vere agas feſtū nouoꝝ. vnde. Innouate vobis noualia⁊ nolite ſeminare ſuꝑ ſpinas. Qui cor ſuum innouat: īnouat ſibi noualia⁊ non ſeminat ſuꝑ ſpinas: ſꝫ ſuꝑ terrā bonā. quę reddet ei fructū triceſimūaut ſexageſimū. aut cēteſimū. Iſte ē ergo qͥ in ſpiritu ſeminat ⁊ colligit fructum ſpūs. Fructus aūt ſpiritus: primum omniū eſt gaudiū. ⁊ merito diēfeſtum nouorum fructuū agit: qui gaudium metit. Pręcipue aūt ſi ſimulmetat pacem. patientiam. bonitatē. manſuetudinem ⁊ ſimilia.l1 C.XXIX.¶ Menſis etiā ſeptimi. Ori. Sequitur feſtiuitas ſeptimoꝝ. Sicutenim inter dies ſeptimus quiſqꝫ obſeruat̉ ſabbatū. ⁊ eſt feſtiuitas: ita ītermenſes ſeptimus quiſqꝫ menſis ſabbatū eſt menſium. Agitur ergo feſtiuitas quę dicitur ſabbata ſabbatorū. ⁊ fit in die prima menſis memoria tubarum. Sed quis ē qui feſtiuitatē gerat memorię tubarū: niſi qui ſcripturas ꝓpheticas ⁊ apoſtolicas (quę veluti cęleſtis perſonant tuba) memoriętheſauro cōmendat. ⁊ in lege dei meditat̉ die ac nocte: et qͥ poteſt gratiasſpirituſſancti ꝓmereri: quibus inſpirati ſunt ꝓph̓ę: ⁊ pſallens dicere. Canite in initio menſis tuba? Eſt ⁊ alia feſtiuitas cum affligūt animas ſuas⁊ humiliant feſta celebrantes. O mira feſtiuitas. dies feſtus vocat̉ anime