Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

Numeri.C. XXIII.

feci tibi? Cur ꝑcutis me ecce iamtercio? Reſpondit balaam: Quiacōmeruiſti ⁊ illuſiſti mihi. Utinā§al̓. interficerēhaberem gladiū vt te percuteremDixitqꝫ aſina: Nonne anīal tuuꝫſum cui ſꝑ ſedere conſueuiſti vſqꝫin pręſentē diem; Dic quid ſimilevnqͣꝫ fecerim tibi; At ille ait: Nūqͣꝫ. Protinꝰ aperuit dn̄s oculosbalaam: ⁊ vidit angelū ſtantem īvia euagīato gladio: adorauitqꝫeū pronus in terrā. Cui angelus:F fideles .ſ. ſtultos innocentes.Cur inquit tercō verberaſti aſinātuā; Ego veni vt aduerſarer tibi:qꝛ peruerſa eſt via tua mihiqꝫ cō§ ditraria. Et niſi aſina declinaſſet avia danſ locū reſiſtenti: te occidiſſem. ⁊ illa viueret. Dixitqꝫ balaā:Peccaui neſciens ꝙ tu ſtares cōtra me. Et nunc ſi diſplicet tibi vtvadam reuertar. Ait āgelus: Uade cuꝫ iſtis ⁊ caue ne aliud qͣꝫ pręcepero tibi loquaris. Iuit igit̉ cūprincipibus. Qd̓ cuꝫ audiſſet balac egreſſus eſt in occurſum eiusin opido moabitaruꝫ quod ſitum

eſt ī extremis finibus arnon. Dixitqꝫ ad balaam: Miſi nūcios vtuocarent te: Cur nō ſtatim ueniſtiad me; An qꝛ mercedem aduētuituo reddere nequeo; Cui ille reſpōdit: Ecce adſum: nunqͥd aliudloqui potero niſi qd̓ deꝰ poſueritī ore meo; Per rexer̄t ergo ſimul⁊ uenerunt in urbē quę ī extremiſfinibus regni eiuſ erat. Cunqꝫ occidiſſet balac oues ⁊ boues miſitad balaam ⁊ principes qui cū eoerāt munera. Mane aūt facto dūxit eum ad excelſa baal. ⁊ intuituſeſt extremā partē populi.E.XXIII.Ixitqꝫ balaam ad balac: ędificamihi hic ſeptem aras. ⁊ para totidem uituloſ: eiuſdēqꝫ numeri arietes. Cūqꝫ feciſſet iuxta ſermonēbalaam impoſuerūt ſimul uituluꝫ⁊ arieteꝫ ſuꝑ aram. Dixitqꝫ balaāad balac. Sta pauliſper iuxta holocauſtuꝫ tuū donec uadā ſi forteoccurrat mihi dn̄s. ⁊ quodcunqꝫ

animalibus cōparatur. Vnde. Non multi ſapientes. non multi potētesnon multi nobiles: ſed quę ſtulta ſunt mundi elegit deus vt confundat ſapientes. Hi ergo a peſſimis dn̄is ſcribis ⁊ phariſęis ſubiecti tenebantur ⁊uincti: ſed a dn̄o ſoluuntur nō quidē per ipſū ſed ꝑ diſcipulos eius. vndeIte in vicum qui eſt cōtra vos ⁊ inuenietis aſinam alligatā ⁊cͣ. Sic̄ ergoin euangelio nō ipſe dn̄s ⁊ diſcipuli eius ſoluunt aſinam: ita hic non abipſo deo ſed ab angelo aperitur os aſinę. Et ſicut in euangelio qui nō vident arguunt loquētes. vnd̓. Pater gratias tibi ago qm̄ abſcondiſti hęc a ſapiētibus ⁊ pru. ⁊ re. e. ꝑ.Scribę igitur ⁊ phariſęi ſedebant ſuꝑ aſinam ⁊ tenebant eamvīctā. Ipſis ergo iraſcitur angelus. ⁊ niſiquodā futuroꝝ ꝓſpectu illos peremiſſꝫ aſinam ſeruaſſet quę vidit ⁊ reuerita eſt euꝫqui venit ad vineam⁊ ſtat īter ruinaſ. Cōpreſſit tamē pedes ſedentis ſuꝑ ſe ī maceriam. Ideo forte nōpoteſt ambulare illeſeſſor antiquꝰ. nec veniet ad eum qui dicitUenite ad me om̄esqui laboratis. ⁊ onerati eſtiſ. Aſina tamēvenit adducta a diſcipulis. ⁊ cui tunc ſedebat balaam mercedis cupidus: nunc ſedet hieſus. Ne mireris ſi eum quē diximꝰſcribas ⁊ doctores populi ſignificare: videas de xp̄o ꝓphetare.cayphas enī ait: Expedit enim vobis vtvnꝰ moriatur homoꝓ ppl̓o. Sed īquit qꝛpontifex anni illiꝰ ꝓphetauit. Nemo gͦ extollatur ſi ꝓphetet. ſipręſcientiā mereaturqꝛ ꝓphetię deſtruent̉linguę ceſſabunt. ſcīadeſtruetur. ꝑmanentaūt fides ſpes caritaſmaior aūt his caritaſquę ſola nūqͣꝫ cadit. Reſpondit. Nimirum tanta cupiditate plenuſ ferebaturvt nec tanti monſtrimiraculo terreret̉: etreſponderit quaſi adhominem loquens: cū deus non aſinę animā in rationalem naturam vertiſſet. Sed qd̓ illi placuerat ex illa ſonare feciſſet ad illius veſaniam cohibendam. Illud forte pręfigurans: qꝛ ſtulta mundi elegit deus vt confunderet ſapientes ꝓ ſpiritali ⁊ vero iſrael. Ecce adſum. nunquid aliud loqui ⁊cͣ. Ori. Balaam in ſcripturis nūc vituperabilis. nūc laudabilis ponitur. Iam vituperabilis eſtcum ꝓhibitus a deo venire ad regem perſiſtit vt veniat. ⁊ mercedis cupidus iterū cōſulit deum donec relinquatur cupiditatibus ſuis. ⁊ eat in voluntatibus ſuis. Culpabilis eſt cū ędificat aras victimas imponit demonijs: ⁊ apparatu magico diuina ꝯſulta poſcit: cū conſiliū dat peſſimū quoppl̓s decipiatur. Laudabilis oſtenditur: cū verbum dei ponitur in ore eiꝰcum ſpiritus dei ſuꝑ eum ſit. cum de xp̄o ꝓphetauit. cū iudęis ⁊ gentibus

de aduentu xp̄i myſteria futura pręnunciat. cum pro maledictionibus populo benedicit. ⁊ nomē iſrael ſuꝑ viſibilē gloriā myſticis extollat eloquijsDifficile eſt ergo diffinire. ꝑſonam eius ſtatuere: cui nō ſolū ꝯueniat iſtadiuerſitas: ſed etiā illud qd̓ ipſe de ſe velut ꝓphetans dicit: Moriat̉ anīamea inter animas iuſtoꝝ: ⁊ fiat ſemē meū ſicut ſemē iuſtoꝝ. Per micheāquoqꝫ dicitur. Populus meus. Memēto quid cogitauerit aduerſum tebalac rex mōab. Et quid ei balaā filius beor reſponderit. a funiculis vſqꝫgalgal vt cognoſceretur iuſticia dn̄i. Oſtēdit ergo quia ꝑ hęciuſticia domī cognoſceretur. Ideo omīailla reſpondit balaāfilius beor de rege balac quę ſcripta referūtur. Quis putas īuenietur qui poſſit ex ipſis reſponſis balaamoſtendere ꝙ dei iuſticia manifeſtet̉ ī illis?Si enī dei ſermo poſitus eſt in ore eius: ⁊ſpirituſ dei factus eſtſuper eum: ⁊ iuſticiadei ex reſponſis eiuscognoſcit̉ quę ab eodicuntur ꝓphetica ⁊diuina eſſe credendaſunt: qͣꝫuis difficile īueniatur: qꝛ factus ēſpiritꝰ d̓i ſuꝑ aliquēꝓphetarū. Sed autviſio quā videt: autaſſumptio verbi dei:aut verbum dei fc̄meſt ad illū: vel ad illū⁊ alia quędā de prophetis legimus: ſꝫ factum eſſe ſpirituꝫ deiſuꝑ aliquē ꝓphetarūme legiſſe nō meminiDe dauid auteꝫ itaſcriptum eſt. Et apparuit vel illuxit ſpirit̓dei ſuꝑ dauid. ab illa die ⁊ deinceps. nōtamen factuſ eſt ſpiritus dei ſuper dauid.De ſaul vero ita ſcriptū. decidit ſpūs dn̄iſuꝑ te ⁊ prophetabiscum ipſis. ⁊ ꝯuerteriſin virū alterum. Itēde eodem. Spūs domini diſceſſit a ſaul:⁊ ſtupefecit eū ſpiritꝰmalignus a domino.Itē. Factū eſt cū eētſpūs malus in ſaul:aſſūpſit dauid pſalteriū ⁊ pſallebat ⁊ eratei bonuꝫ ⁊ diſcedebat ab eo ſpūs malignus. Medium ergo videri poteſtquod ſcriptū eſt. Et factus eſt ſpiritus dn̄i ſuꝑ eum. In phariſęoꝝ ergo⁊ ſcribarū ꝑſona eiſqꝫ ſimilium balaam explicare conabimur. Ex meſopotamia inquit vocauit me balac rex moab ex montibus orientis ⁊cͣ. Meſopotamiam dicit terram quę inter flumina babilonię iacebat. de quibuſ dcitur. Suꝑ flumina ba. il. ſe. ⁊ f. d. r. ſyon. Siqͥs ergo inter flumina babylonis fuerit. Siquis reumātibus libidinis īundatur. ⁊ luxurię eſtibus circūluitur: nō dicitur ſtare: ſed ſedere. Un̄. Suꝑ flumina babylonis il. ſe.⁊ f. d. re .ſ. Sed nec flere poſſunt niſi prius recordati ſyon. Bonoꝝ nanqꝫrecordatio maloꝝ cauſas lamentabiles facit. Niſi enim qͥs recordet̉ ſyonniſi legem dei ⁊ ſcripturarū montes aſpiciat: mala ſua flere nō incipit. Exhis ergo fluminibus vocat̉ balaam. ⁊ ab his montibus orientis inuitat.