¶ Leuitici.C. XXIIII.

f 5 qꝛ p̄dicatores primi debent virtutū frugibuscōſpectu dn̄i. Accipies quoqꝫʸ ſimiſtudere. f § apoſtolos ⁊ ſequaces eoꝝ qͥ amminiſtrant cibū verbi dei. vel panē verbi.lam. ⁊ coques ex eaʳ duodecim pavt om̄es ſint ꝑfecti.nes qͥ ſinguli habebūt duas deciſpropter concordiā charitatismas quorū ſenos altrinſecus ſuꝑF eccleſiā. ¶ Sine macula ⁊ ruga.menſam puriſſima cora dn̄o ſtatuForationem.es. ⁊ pones ſuꝑ eos thus lucidiſſi§ .ſ. vt ſacre oblatōis memoria in ꝯſpectu dei ſitmū. vt ſint panes in monimentuꝫſ qꝛ alijs in requiē aſſumptisoblationis dn̄i. ꝑ ſingula ſabbataſubſtituuntur predicatores noui.mutabunt̉ cora dn̄o ſuſcepti a filijſiſrl̓ fędere ſempiterno. erūtqꝫ aarōſ nō vbiqꝫ⁊ filioꝝ eiꝰ vt comedāt eos in locof Eccleſia. vel corꝑibus ſanctis. ſcd̓m illud: temſancto. qꝛꝭ ſanctūſanctoꝝ eſt de ſaplum dei ſanctū eſt qd̓ eſtis uos.crificijs dn̄i iure ꝑpetuo. Ecce aūt

¶ Spūalis ſapientie.egreſſus filius mulieris iſraelitisſſeculari ſapiētia. Icatholicosquē peꝑat de viro ęgiptio inter filiper ſecularem ſcientiā impugnās ſpiritualem.os iſrael iurgatus eſt in caſtris cuꝫviro iſraelita. Cūqꝫ blaſphemaſſetfiliū dicēs minorem patre. ⁊ huiuſmodi.nomē ⁊ maledixiſſet ei: adductꝰ eſtad moyſen Uocabat̉ aūt mater eiꝰretributio. uel pacifica.ſalamuth filia dabri de tribu dan.Miſerūtqꝫ eū in carcerem: donecI lex ſeruat blaſphemos euāgelio iudicandos.Iin euangelio.noſſent quid iuberet dominꝰ QuiConſonando legi.locutuſ eſt ad moyſen dicēs. Educplaſphemū extra caſtra. ⁊ ponantom̄es qui audierunt manus ſuas§ qꝛ ꝯtra dn̄m qui caput eſt xp̄i blaſphemauit.ſuꝑ caput eius ⁊ lapidet eū vniuerſus ppl̓s. Et ad filios iſrl̓ loqueriſ

ſpūmſanctū. hęc aūt lucerna non accenditur: niſi ꝑ vitam ⁊ cōuerſationemmundam. vel accenſa cito extinguit̉. Vnde ſpūm nolite extinguere ⁊cͣ.Accipies quoqꝫ ſimilā ⁊cͣ. Bed̓. Duodecim panes in menſa tabernaculi: duodecim ſunt apoſtoli. ⁊ om̄es eoꝝ doctrinam in eccleſia ſequētesQui qm̄ vſqꝫ ad cōſummationem ſęculi populū dei reficiūt panibꝰ verbi.ideo duodecim panes ꝓpoſitionis nunqͣꝫ recedūt de menſa domini. hi nōde qualibet farina. ſꝫ de ſimila iubent̉ fieri. Qui vero verbū vitę miniſtrāt.neceſſe eſt prius virtutum frugibus ſtudere.vt q̨̄ admonēt. faciendo cōſeruent vel commendent. Hi bene altrinſecus ſuꝑ menſamſtatuunt̉ ꝓpter concordiam charitatis ⁊ ſocietatis. nā ⁊ dominꝰ binos ad prędicandummiſit. quia p̨̄dicatoresſancti nunqͣꝫ. vel in aſſertione veritatis. vel īaffectu dilectiōis ſuntdiuiſi. Thus lucidiſſimum ſuꝑponit̉ in monumentū oblatōis domini. qꝛ pię actioni domini ⁊ doctrinę oratiopura ſuꝑaddit̉. vt perhęc vtraqꝫ rite ſociata. ſemper memoria ſacrę oblationis in cōſpectu dei appareat. Panes ſingulis ſabbatismutant̉. qui ꝑ ſeptemdieſ oꝑandi. in menſafuerint poſiti. qꝛ doctores ſanctę eccleſię completo laboris ſui tempore ęterna in cęlis quiete remunerantur. alios in opus ſui laboris ſub eadem ſpe retributionisrelinquunt. Coquebantur panes ante ſabbatum. ſecundum Ioſephum.Duo ⁊ duo diuiſi. ⁊ ſabbato mane oblati ſuper menſam ponebantur. ſeniad alterutroſqꝫ conuerſi duabꝰ patenis aureis ſupperpoſitis thure plenisquę permanebant vſqꝫ ad aliud ſabbatum. ⁊ tunc alij afferebant̉. illi ſacerdotibus dabantur: ⁊ thure incenſo in igne ſacro in quo omnia holocauſtafiebant. aliud thus ſuperponebatur. quia prius nobis deuote conuerſatōiſaccipienda requies ⁊ vita ęterna promittitur: ſic tamen vt per labores ⁊ opera bonę vitę ad eam ꝓperemus.Coques ex ea duodecim pa. ⁊cͣ. Origꝭ. Sermo domini panis ēſed multiformis. alius in publico docet plebem de operibꝰ miſericordię ⁊ beneficentię qui cōmunis videt̉. Eſt alius ſecretus de fide vel rerum ſcientiadiſſerens. hic eſt mundus. ⁊ ex ſimila confectus. ⁊ in conſpectu domini ſupermenſam mundam ꝓponendus. ſolis ſacerdotibꝰ ſeꝑandus. Tu ergo ſi habes ſcientiā ſecretorū. i .ſ. de fide dei. ſi de myſterio chriſti. d̓ vnitate ſpirituſſancti diſſerere ſcienter potes. Panes ex ſimila deo offers. ſi cōmunibꝰ monitis ⁊ moraliter populum inſtruis. Cōmunes panes obtuliſti. de duabusdecimis panis vnus fit. nō dicit̉ cuius menſurę decimę ſint. Quę ergo iſtares eſt? cuiꝰ menſura ⁊ modus non nominat̉ nec comprehenditur. Denariꝰnumerus vbiqꝫ ꝑfectus eſt. quia tota numeri ratio ⁊ origo ſurgit ex ipſo.In hoc ergo oſtenditur recte auctor ⁊ origo omnium deꝰ. ſꝫ ſi in eccleſia deſolo patre loquimur: vnius decimę paneꝫ facimꝰ. Si de ſolo filio ſimiliterSi aūt dixero: quia pater in filio eſt. ⁊ filius in patre. ⁊ qꝛ pater ⁊ filiꝰ vnūſunt. de duabꝰ decimis ſimilę mundę vnū panem offero: qui dat vitā mundo. vetꝰ quoqꝫ ⁊ nouū teſtamentū ⁊ vnū vtriuſqꝫ dn̄i ſuſcipiendo ⁊ p̨̄dicādo vnū panem offero. Menſure quidē ipſius .i. ſubſtātię nomen comp̄hendere vel inuenire nequeo. patrē tn̄ ⁊ filiū vnū confitendo. panē vnū ex duabus decimis offero. non vt vnus panis ex vna decima fiat. ⁊ alius ex alia.vt ſint duę decimę ſeꝑatę. ſꝫ due decimę ſint vna maſſa. ⁊ vnus panis. qꝛnō ſeparo patrem a filio. nec filiū a patre. Proponuntur panes duobꝰ poſitionibus. nec de patre ⁊ filio ſermo ſit permixtus. Nunc autem vnus eſtpanis. quia vna ſubſtantia. duę poſitiones .i. ꝑſonarum ꝓprietates. Illumem̄ dicimus patrem qui nō ſit filius. ⁊ illum filium qui nō ſit pater. ⁊ ſic duas decimas in vno pane ſeruamus. ⁊ ante deum duas poſitiones ꝯfitemurSed magni paſtoris eſt has menſuras ſeruare. ⁊ de patre ⁊ filio ſermoneꝫ

ſicut oportet coniungere vel diſiungere. vt panis vnus appareat. Et menſurę ſuę duodecim panes fieri iubentur. iuxta numeꝝ tribuuꝫ iſrael. in quototius naturę rationalis forma continetur. Duodecim nanqꝫ putant̉ eſſegenerales eius ordines. qui figurantur in duodecim tribubꝰ. in quibꝰ regalis erat quidā ordo. qui iudas nominatur. alius cōſacerdotalis qui leui dicitur. in quo ordine templū dei ⁊ altare collocatū eſt. Alius ordo yſachar ⁊alij quorum rationē nō eſt huius temꝑis explanare. quę tamē tribꝰ panemſuum habet ante deuꝫEt licet aliquę tribusde concubina deſcēderunt. ⁊ partim libere. ⁊partim ſeruiles ſunt:pro omnibꝰ tamen deduabus decimis paniſſuꝑ menſam ponitur.ſ. mundā. ſuꝑ mentēſanctam ⁊ puram.Ecce aūt egreſſus ⁊cͣ. Mulier iſraelitis ſapientia ſpūalisnō debet cōire cū ęgiptio .i. cū ſapiētia exteriori. Qui em̄ naſcitur.i. docetur d̓ tali coitufilius eſt ęgiptij .i. ſapientię ſęcularis q̨̄ in eadidicit. obtinere ꝯtendit. talis aliquādo incaſtris eccleſię cū iſraelita rixat̉. qui totum ſeſapiētię dei dedicauitnō quęrēs ſapientiamhuius mūdi. neqꝫ principium huius ſęculi. ⁊blaſphemat filius iſraelitidis nomē. nō mentionem chriſti faciensNotandū aūt ꝙ nondeterminat. qd̓ vel cuiꝰ nomē. adhuc em̄ nomen chriſti ignotū erat. de quoait gabriel. Et vocabit̉ nomē eius iheſus. de quo nomine paulus ait. deditei nomē qd̓ eſt ſuꝑ omne nomen ⁊cͣ. Cū vero qui in tali ſapientia confidit.blaſphemat nomē chriſti dicens eū inęqualem patri. extra eccleſiā pellitur.qui audierunt ponent manū ſuꝑ caput eiꝰ. qꝛ caput viri chriſtus. caput xp̄ideus qui in chriſto blaſphematur.¶ Ecce aūt ⁊cͣ. Origꝭ. Duo litigant. vnus ex integro iſraelita. qui litigat ⁊nō peccat. alter ex maiori ꝑte .i. ex patre ęgiptius cuius peccatū deſignatur.Iſraelita rationabiliter litigat. In exodo quoqꝫ iſraelita ſuꝑat. ęgiptiuscadit. qui veritatem defendit ⁊ eccleſiaſticam fidem. integer ifraelita litigatcum ęgiptio. qui ex parte xp̄o credit: ⁊ ſcripturas recipit: ſꝫ nō integre ⁊ fideliter ſenſum capit. hic ex matre iſraelita eſt: ſed ex patre ęgiptius. Qui verofidei crudelitate ⁊ nominis profeſſione xp̄ianus eſt ⁊ catholicꝰ ex vtraqꝫ parte iſraelita eſt. Qui aūt profeſſione xp̄ianus: intellectu fidei hęreticus ⁊ peruerſus: matrem habet iſraelitam. ⁊ patrē ęgiptiū. pręterea cuꝫ quis ſcripturas legit: ⁊ ſequitur litterā ⁊ intellectū repudiat ſpiritualem: matrem habetiſraelitam .i. litterā ⁊ carnalem ſenſum quē ſequit̉: habet ęgiptium patrem.ideo contra catholicū litigat. qui ẜm litterā ⁊ ſpiritum iſraeliticus eſt. Quide patre ęgiptio eſt: nominat nomen ⁊ maledicit. qꝛ negat creatorē eſſe mūdi. ⁊ patrē xp̄i. Nos aūt qͥ lr̄am ⁊ ſpūm ſequimur dicimꝰ. neqꝫ ẜm litterammaledicendū. neqꝫ ẜm ſpūm blaſphemandū. Maledici em̄ in deū ⁊ in proximum: regnū dei nō poſſidebunt. Unde ⁊ ꝑ moyſen tam aſpere vindicatdeus in maledicū. ideo ante nō dixit: cuiꝰ nomē nominās maledixerit. veldei vel hominis. ne ſi de deo diceret: de hoībus dediſſe licentiā aliqͥs eumputaret. Qui em̄ maledicūt ⁊ ſi nō ex corde. non ex voto vel animo iniquoimmundiciā tn̄ labioꝝ ẜm yſaie verbū ⁊ inquinamenta oris incurrūt. Iſteaūt licet matre iſraelitide de ęgiptio tn̄ progenitꝰ exijt ⁊ nominans nomenmaledixit. puto niſi exiſſet. nec litigaſſet. nec nominās maledixiſſet. Exijt eīa veritate. exijt a timore dei. a fide. a charitate. ꝑ hęc em̄ quis exit de caſtriseccleſię. etiā ſi ep̄i voce minime abijciat̉. ſicut ecōtrario aliqͥs nō recto iudicio foras mittit̉. ſꝫ ſi ante nō exijt .i. non egit vt meretur exire. nichil ledit̉. interdū em̄ qͥ foras mittit̉. intus eſt. ⁊ qͥ foris eſt intꝰ videtur retineri .ſ.¶ Miſerūtqꝫ eū in car. ⁊cͣ. Moyſes nō ex auctoritate ſua ſententiaꝫprofert cōtra blaſphemantē. ſꝫ dei p̨̄cepto reſeruans: mittit in carcereꝫ. lexdicat.em̄ odit eum qui blaſphemat contra quem frequenter trinitateꝫ ꝑ

prędd v.