¶ Leuitici.XVII.C.

⁊ poſita vtraqꝫ manu ſuꝑ caput eiꝰſ qꝛ om̄ia peccata noſtra portauit.confiteatur om̄es iniquitates filiorum iſrael. ⁊ vniuerſa delicta atqꝫIdeo.peccata eoꝝ: quę impręcans capiti eius. emittet illum ꝑ homineꝫ paratum in deſertū. Cunqꝫ portaue§ chriſtus qui portauit peccata noſtra.rit hyrcus omnes iniquitates eoꝝſ in celū.ſqͥ ante captꝰ inter hoīesin terra ſolitariā. ⁊ dimiſſus fueritſxp̄s verus montanus.in deſerto. reuertet̉ aaron in taber5celum.Sordibꝰ mornaculum teſtimonij. et depoſitistalitatis ⁊ paſſibilitatis: quibꝰ indutꝰ eſt ꝓ peccatis noſtris.veſtibus quibꝰ prius indutuſ eratcum intraret ſanctuariū. relictiſqꝫſ lotam manifeſtabit carnem. ſcelo.ibi. lauabit carnem ſua in loco ſanglorie ſue. vnde dn̄s regnauit. decorē induit.cto: idueturqꝫ veſtipꝰ ſuis. Et poſtde mundo ſpatriſſeip̄m. § qd̓ nemoqͣꝫ egreſſus obtulerit holocauſtumpoterat offerre niſi ip̄e ſaſſiſtens vultui dei ꝓ noſuum ac plebis: rogabit tam pro ſebis. ſ mēbris ſuis. .pinguedinē charitatisqͣꝫ proʳ populo: ⁊ˣ adipem qui obfſ vt holocauſtū pingue fiat.latus eſt pro peccatisᶠ adolebit ſu§ ſeipſum. Ichriſtus.per altare. Ille vero qui dimiſeritf §aſſumpta immortalitate ⁊ impaſſibilitate.j. Fante ſordidacaprum emiſſariumˣ lauabitꝭ veſtimenta ſua ⁊ corpus aqua: ⁊ ſic inFangelorum vel eccleſie. de qua dicitur. terribiliſvt caſtroꝝ acies ordinata.gredietur caſtra. Uitulum auteꝫ ⁊hyrcum qui pro peccato fuerāt immolati. ⁊ quorū ſanguis illatus eſtſvel ſanctuarium.in ſanctuario vt expiatio compleretur. aſportabunt foras caſtra. ⁊ cōburent igni tā pelles qͣꝫ carnes eorum ac fimuꝫ: ⁊ quicūqꝫ combuſſe

rit ea. lauabit veſtimēta ſua. ⁊ carnem aqua: ⁊ ſic ingredietur caſtra.Eritqꝫ vobis hoc legittimū ſempiternū. Menſe ſeptimo decima dieveniet dies cum auferetur ab eis ſponſus: ⁊ tūcmenſis affligetis animas veſtraſ:ieiunabunt.nullumqꝫ facietis opus ſiue indigena ſiue aduena qui peregrinanFin qua paſſus eſt chriſtus.tur inter vos. In hac die expiatioerit veſtri atqꝫ mundatio: ab om̄ibus peccatis veſtris coram domiOmne ſeruile opus neno mundabimini. Sabbatuꝫ em̄facietis in eo.requietōis eſt: ⁊ affligetis animasveſtras religione perpetua. Expiafſ xp̄s: qꝛ iudeoꝝ ſacerdotes nō poterāt. impoſſibile em̄ erat ſanguine thauroꝝ aut hyrcorū peccata auferri jͣ. F vnxit te deꝰ dcꝰ. t. o. le. p̄ con. t.bit auteꝫᶠ ſacerdos qui vnctus fuerit. ⁊ cuius manuſ initiatę ſunt vtſ Itu es ſacerdos ineternū .ſ. o. m. §obediēspatri vſqꝫ ad mortem.ſacerdotio fungatur ꝓ patre ſuo¶ Pro ſacerdotibꝰ iudeoꝝ qui hec cōſummare nōInduet̉qꝫ ſtola linea ⁊ veſtibꝰ ſanpoterant. de quibꝰ xp̄s ſecundum carnem.ctis. ⁊ expiabit ſanctuariū ⁊ tabernaculum teſtimonij atqꝫ altare: ſacerdotes quoqꝫ ⁊ vniuerſuꝫ populum. Eritqꝫ hoc legittimum ſempiternum. vt oretis pro filijs iſrael: ⁊f ſ qꝛ xp̄s ſemel pro peccatis noſtris mortuꝰ eſtpro cunctis peccatiſ eorūʳ ſemel inanno. Fecit igitur ſicut pręceperatdn̄s moyſi.C. XVII.T locutus eſtdominus ad moyſen diComnibꝰ cōmuniter datur hec lex.cens: Loquere aaron ⁊ filijs eiuſ.

Et poſita vtraqꝫ manu. Manus impoſitio benedictionem miniſtratin ſacrificio. aut remiſſionem peccatorum. aut ſpiritūſanctum quę eſſe nonpoſſunt in eo ſuꝑ quem cadit ſors dyaboli. Multa quoqꝫ circūſtantia ſuntquę illi ſententie cōtradicunt.Et poſita. Ut oſtendatur quia verbum impaſſibile immortale in carnepro nobis ſufficiens ſacrificium ſuſcepit. huic recte om̄ia peccata imponunt̉quia peccata noſtra pertulit in corpore ſuo. Lxxͣ. Imponet ea ſuꝑ caput hediviui. In quo ſignificatur ſpinea corona capiti eius impreſſa. Inſpinis em̄ ſignificāturpeccata.Per hominē paratū ⁊cͣ. Xp̄m. qui eſtomnia ſui ſacrificij. ſacerdos. ſacrificiū ⁊ cultus ⁊ altare. Paratūſecundum illud: Egoautem non cōtradicoretrorſum nō abij. corpus meum dedi percutientibꝰ ⁊cͣ. Chriſtꝰ ergo ſeipſum per hedumviuum immolans: ip̄eſe per homineꝫ paratūid eſt propriā virtuteꝫmittit hyrcum viuentem in ſolitudineꝫ. immortalem .ſ. imꝑaſſibilemqꝫ diuinitatem adinuia nobiſ loca. ⁊ omui malicia d̓ſerta. Unde iohannes. Sciensiheſus quia omnia dedit ei pater in manus:⁊ quia a deo exiuit. etad deū vadit.¶ Adamantius. Inomelijs ſuper leuiticuꝫhyrcū qui domino immolatur dicit ſignificare eos qui ad ſorteꝫdomini deſtinantur. ſicut lazarus ille qui inſinum abraę deportat̉ab angelis. Hyrcumvero qui dimittitur inheremum. reprobos ſignificare vel iudaicuꝫpopulum. qui a faciedomini ꝓ peccatis ſuiſabijciūtur: ſicut diuespurpuratuſ in infernoſepultus. Hominē vero paratū. chriſtuꝫ velangelos eiꝰ Unde recipit vnuſqͥſqꝫ qd̓ meretur.Ille vero qui ⁊Origꝭ. Aſcendit in cortuum cōcupiſcētia. q̨̄libet cogitatio praua.abijce: ſors eſt apomhabueris tecum parati manum hominis .i. ſi lectio diuina ſit in manibuspei. Abijcies autem ſituis. ⁊ ante oculos pręcepta dei: tunc vere eris paratus. Similiter ſi cęteravicia aſcenderunt in cor tuum. expelle: mitte in hęremum Si vero aſcendatin cor tuum miſericordia. iuſticia. ⁊ pax. ⁊ huiuſmodi. hęc de ſorte dominiſunt. offeruntur ad altare. pontifex accipit. ⁊ reconciliat deum tibi. Is ergoin quo eſt ſors apompei. non eſt piger. nec eſt occupatus ſęcularibus: ſꝫ paratus promptus ⁊ vigilans. Qui ſi ſordeſcere videtur. qꝛ contigit immundum: lauabit veſtimenta ſuæ ⁊ erit mundus. Hoc moraliter ad vnūquēqꝫnoſtrum pertinet. Homo paretur: ip̄a ratio quę intra nos eſt. ꝑ quā nobiſ

boni maliqꝫ diſcretio eſt. quę ſi videtur ſordeſcere. quia diſcit ⁊ pertractat q̨̄mala ſunt: tamen ſi ea abijciat. tunc melioribꝰ cogitationibus purificata acdiluta videbitur munda. Chriſtus quoqꝫ lauare dicitur veſtimenta ſua ⁊fitri mundus propter illud: vidi iheſum ſacerdotem magnum indutum veſtimenta ſordida. qd̓ ſi intelligitur de aſſumptione carnis: ⁊ hic in lauādisveſtibus pōt eadem figura ſeruari.Menſe ſeptimo ⁊cͣ. Origꝭ. In qua ſolennitas repropiciationis. ⁊ inqua ſola pontifex ſolꝰindutus omnibus pōtificalibus veſtibus ⁊ſemel in anno ingreditur in ſanctaſanctorūPopulum enim derelinquenſ. ingredit̉ ubieſt repropiciatorium ⁊ſuꝑ repropiciatoriumcherubin. vbi eſt arcateſtimonij ⁊ altare incenſi. quo acceſſus ſolieſt pontifici. Pōtifexeſt xp̄s. qui ꝑ totū annum cum ppl̓o erat. dequo dicit̉: Euāgelizare pauꝑibꝰ miſit me. etvocare annū acceptūdn̄i. ⁊ ſemel in iſto dierepropiciationis ītratin ſanctaſanctorū. id ēimpleta diſpenſationepenetrat cęlū. ⁊ intratad patreꝫ: vt faciat eūꝓpiciū. ⁊ exoret ꝓ oībꝰin ſe credentibꝰ. Diesꝓpiciationis manꝫ nōbis: donec occidat ſoſ.i. mundꝰ finē accipiatStamus em̄ pro foribus operientes pontificē noſtrū cōmorantēintra ſanctaſanctorū.⁊ orantem pro peccatis eorū qui ſe expectātſuꝑ quos ſors eius venit vt ſint pars domini ⁊ electō: nō ꝓ ea ꝑtequę ꝓ indignitate ſuaſpernitur ⁊ abijcitur.Unde dicit̉ hyrcus apompeius .i. abiectus⁊ refutatus.C. XVII.¶ Et locutus eſtd. ad m. d. ⁊cͣ. Pręſenti lege demonſtrat̉.qꝛ nō tantū moyſi ſedom̄ibus cōmuniter loquitur dominus. om̄sſcire cupit qd̓ om̄ibusexpedit. legem .ſ. tꝑalēeſſe: ⁊ expleto ſuo tempore obẜuari ſuꝑuacue Expletio vero temporis perfecta. deſtructio loci in quo ſacrificia p̨̄cepit offerri. intimando eū qui extra caſtra. ſiue foris tantū extra tabernaculum teſtimonij ſacrificauerit. interire de populis ſuis. ut .ſ. deſtructo tabernaculo ⁊ loco ſacrificia finem habeant. Sanctas vero actiones ⁊ q̨̄ ędificant humanam mentem. vt patrem ⁊ matrem honorare. ⁊ proximos diligere. ⁊ ſimilia. loco nō circūſcripſit. quia ſemꝑ proſunt: ⁊ cum euangelio cōueniunt. Quicunqꝫ ergo nunc figuras agunt. deſtructi loci ſanguineꝫ effūdunt. ⁊ communem conuerſationem maculant. in communi peccant ſicut qͥſanguinem fundunt. Eorum quoqꝫ ſanguinem fundūt: quos exemplo ſuoin errorem mittunt.

d